ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Εκλογική συνεργασία ή στρατηγική ήττα;
Tuesday
11/12/2018
17:02 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Κώστας Παπουλής
0

 

Σχόλιο G-M-R:    Η GMR συμφωνεί με το σχόλιο του “geosalonica”

κ. Παπουλή
ευγενική η σκέψη να γίνει συνένωση όλων “αντιμνημονιακών” αλλά η συγκόλληση ανόμοιων στρατηγικών και αντιλήψεων δεν είναι λύση. Λέτε να γίνει εκλογική συμφωνία χωρίς προγραμματική συμφωνία. Και ποιο θα είναι το μήνυμα που θα εκπέμπει το “αντιμνημονιακό μέτωπο”; Ο καθένας θα λέει τα δικά του θα πρόκειται για μια πολιτική βαβέλ.
Ο μόνος τρόπος να γίνει ένα αντιμνημονιακό μέτωπο είναι αυτό να γίνει με δημόσια ανοιχτή δημοκρατική συζήτηση.
Όχι μέσα σε κλειστές πόρτες, όχι με πολιτικά παζάρια των ηγεσιών, όχι με μοίρασμα θέσεων.
Ανοιχτή συζήτηση. Κάθε πολιτικός σχηματισμός να καταθέσει τις προτάσεις του και αυτές να κριθούν και να εγκριθούν από τους πολίτες. Το τελικό κείμενο να το αποδεχτούν όποιες πολιτικές δυνάμεις θέλουν και να δεσμευτούν σε αυτό.
Αν πχ η απόφαση των πολιτών είναι άρνηση πληρωμής του συνόλου του χρέους, θα πρέπει όλες οι πολιτικές δυνάμεις που θα συμμετέχουν να στηρίζουν την άρνηση πληρωμής του συνόλου του χρέους. Αν αποφασιστεί να γίνει παραπομπή των ενόχων στη δικαιοσύνη να δεσμευτούν όλοι οι συμμετέχοντες ότι αυτό και θα επιδιώξουν κ.ο.κ.
Αλλιώς θα βγαίνουν σε κανάλια ή σε ομιλίες οι υποψήφιοι και ο καθένας θα λέει το δικό του.
Τέλος να ψηφιστούν οι υποψήφιοι από τους πολίτες για τις θέσεις που θα καταλάβουν στο μέτωπο.
Το κίνημα των 5 αστέρων το έκανε. Αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και ψηφοφορίες για όλα τα θέματα.
Τα κίτρινα γιλέκα το έκαναν σε τρεις εβδομάδες ψηφίζοντας κατάλογο 42 αιτημάτων. Άρα γιατί δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς;

Update Σχολίου : το άρθρο του κ. Παπουλή, ως αποδείχθηκε, είχε θερμή υποδοχή από απλούς πολίτες που σχολίασαν και εξέφρασαν τις απόψεις τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και πάνω από όλα με δημοκρατικό πνεύμα, πολιτισμό και ευπρέπεια.

Ως εκ τούτου συστήνουμε και προτρέπουμε με την σειρά μας πως αξίζει να διαβαστούν τα σχόλια (θα τα δείτε κάνοντας κλικ στην ΠΗΓΗ) και να υποστηριχθεί εποικοδομητικά, με ονοματεπώνυμα και ανταλλαγή e-mail, η επικοινωνιακή θέληση του συναγωνιστή αρθρογράφου Κώστα Παπουλή, ο οποίος μαζί και με την ομάδα του Ιδρύματος Μπάτση και όσων πολιτευομένων ή μη θέλουν να πράξουν κάτι ενωτικό, μπορεί να αποτελέσει πόλο άτυπης – δημοκρατικής οργάνωσης για δημιουργία απελευθερωτικού μετώπου.

 

Κώσ. Παπουλής, 9 Δεκ. 2018

 


 

Η χώρα μας μπαίνει δυστυχώς στο 9ο μνημονιακό έτος. H τρόικα εγκαταστάθηκε εδώ τον Μάιο του 2010, μήνας που συνοδεύτηκε από την πρώτη μεγάλη διαδήλωση του λαού, όπου απειλήθηκε με εισβολή η Βουλή. Εκείνη η λαϊκή οργή «κτυπήθηκε» από την πυρπόληση της Μαρφίν, όπου όπως όλα «δείχνουν», ήταν πιθανότατα έργο μυστικών υπηρεσιών. Ακολούθησε η πλατεία Συντάγματος, η κυβέρνηση της πρώτης φοράς «αριστερά», η παραποίηση και ο ευτελισμός του δημοψηφίσματος. Εδώ όλα νεκρώνουν και η «αριστερή» κυβέρνηση υλοποιεί ότι δεν μπορούσε να υλοποιήσει η «δεξιά».

Έτσι, η «εξάτμιση» της Ελλάδας, σε όλα τα επίπεδα συνεχίζεται. Κύρια:

Α) Σε ανθρώπινο δυναμικό: Ζούμε από το 2010 την Τρίτη Μαζική Μετανάστευση, μετά την περίοδο 1903-1917 και 1960-1972. Το 2013 μετανάστευσαν 100.000 άτομα, ενώ τελευταία φαίνεται να αναχωρούν 10.000 το μήνα!!! Κατά πλειοψηφία νέοι, επιστήμονες, ειδικευμένοι, ο ανθός της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Σύμφωνα με το Τεχνικό Επιμελητήριο, η πλειοψηφία των νέων μηχανικών μεταναστεύει. Πάνε στη Γερμανία, στο Ηνωμένο, Βασίλειο, στα Αραβικά Εμιράτα κλπ.. ‘Όπου υπάρχει εργασία, υπάρχει και πατρίς…..

Το διάνυσμα της μετανάστευσης έχει συγκεκριμένη φορά, και το βέλος αυτό αποδεικνύει ποιο κράτος ή περιφέρεια, είναι σε «κρίση» και ποιο δεν είναι. Από την άλλη, το μέτρο του διανύσματος της μετανάστευσης απεικονίζει το βάθος της κρίσης και της μετατροπής της πατρίδας μας σε «εξάρτημα» και αποψιλωμένη περιφέρεια του ευρωπαϊκού κέντρου, στην «καλύτερη» των περιπτώσεων.

Β) Η εργασία: Οι εργαζόμενοι το 2010 -πριν την επιβολή- των μνημονίων αριθμούσαν περί τα 4,5 εκ. και πλέον, όταν η ανεργία ήταν 10%. Σήμερα είναι κοντά στα 3,8 εκ.. Ανάμεσά τους, 400 χιλιάδες είναι οι υποαπασχολούμενοι. Ενώ οι «καταγεγραμμένοι» άνεργοι από την ΕΛΣΤΑΤ αριθμούν περίπου 1εκ. Ζούγκλα απέραντη επικρατεί στις εργασιακές σχέσεις. Αν η απασχόληση ανερχόταν αντί να μειωνόταν τα χρόνια της κρίσης, δηλαδή αυξανόταν με έναν μικρό φυσιολογικό ρυθμό μεγαλύτερο ή ίσο του 1%, εν ολίγοις, δημιουργούνταν 50.000 νέες θέσεις εργασίας ανά έτος, τότε έπρεπε σήμερα να είχαμε τουλάχιστον 5 εκ. εργαζόμενους. Η φυσιολογική όμως αύξηση του εργατικού δυναμικού, μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους διοχετεύτηκε στο εξωτερικό. Η μετανάστευση αποτέλεσε πάλι την «ευλογία» για το σύστημα, αποσυμπιέζοντας την οργή της νεολαίας.

Γ) Η δημόσια περιουσία κινητή και ακίνητη υποθηκεύτηκε στον μηχανισμό χρέους της Ε.Ε. και ξεπουλιέται, μέσω του υπερταμείου, ενώ η Γερμανία απαιτεί θρασύτατα να μπει ενέχυρο και ο λιγοστός ελληνικός χρυσός. Η αποικιοκρατική στάση των διευθυντών της Ε.Ε. είναι πρωτοφανής. Είναι σαν να έχουμε χάσει πόλεμο και να πληρώνουμε το τίμημα.

Δ) Το γενικό επίπεδο ζωής χειροτερεύει μέρα με την μέρα. Μισθοί και συντάξεις έχουν κατακρεουργηθεί, δημόσια εκπαίδευση και υγεία στενάζουν από το βάρος της υποχρηματοδότησης.

Ε) Οι τράπεζες λεηλατούν περιουσίες, καταστρέφουν ανθρώπους, αποτελούν βάρος για την οικονομία αφού διογκώνουν το δημόσιο χρέος με συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις, αντί να δίνουν δάνεια και να ενισχύουν την ανάπτυξη. Πρόκειται για τράπεζες-ζόμπι που έχουν περάσει στο ξένο κεφάλαιο.

Σε αυτή λοιπόν την χώρα που λέγεται Ελλάδα ο παραπάνω κατάλογος είναι ατελείωτος. Εδώ έχουν δημιουργηθεί οι πιο ακραίες συνέπειες της ευρωπαϊκής πόλωσης, που ύψωσε στο κύβο η μητέρα του ευρώ, η συμφωνία του Μάαστριχτ. Σε αυτή την χώρα έχει δημιουργηθεί μια κοινωνία του 1/3, ενώ οι υπόλοιποι αγωνίζονται για την επιβίωση. Σε κάθε σπίτι της λαϊκής πλειοψηφίας υπάρχει ένας άνεργος, ή δύο άνεργοι, ή κάποιος που λείπει στο εξωτερικό. Κάποια σπίτια από αυτά δεν έχουν ρεύμα, άλλα είναι ήδη στα χέρια τραπεζών, σε πολλά λείπουν τα λεφτά για τα φροντιστήρια και το χαρτζιλίκι των παιδιών, σε άλλα λείπει ακόμη και το φαγητό, τα φάρμακα των ηλικιωμένων, το πετρέλαιο του χειμώνα. Σε αυτή την χώρα οι νέοι δεν παντρεύονται, δεν γεννούν παιδιά, οι θάνατοι πλειοψηφούν στις γεννήσεις.

Αυτή την χώρα, ο ξένος παράγοντας αγκαλιά με την εγχώρια οικονομική και πολιτική ημι-ελίτ, την διαλύει, όπως ένα κλεμμένο αυτοκίνητο σε μάντρα κλεπταποδόχων.

Σε αυτή την χώρα σε λίγους μήνες θα έχουμε πολλαπλές εκλογές. Η κυβέρνηση μάλιστα μιλάει για έξοδο από την κρίση! Το παράλογο είναι ότι σε αυτή την χώρα, σε αυτές τις συνθήκες, δεν υπάρχει ένα κύριο ευρωσκεπτικιστικό πολιτικό ρεύμα, «ανάλογο» έστω με αυτό της Λεπέν, ή του Μελανσόν στη Γαλλία, των Πέντε Αστέρων, ή της Λέγκα στην Ιταλία. Αντίθετα, μια δεξιά-νεοφιλελεύθερη και βαθιά ευρωπαϊστική αντιπολίτευση θα πρωτεύσει στις εθνικές εκλογές, ενώ μια «αριστερή» επίσης πολλαπλά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, που θυσίασε το λαό της για την σωτηρία του ευρώ, θα περάσει με τη σειρά της στην αντιπολίτευση. Δύο «όμοια» κόμματα στην κεντρική επιλογή τους, υπέρ της άκρατης παγκοσμιοποίησης, της Ε.Ε. και του ευρώ, του ΝΑΤΟ και των αμερικανών, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή.

Μάλιστα είναι πολύ πιθανό ο αστερισμός των αντιμνημονιακών, ριζοσπαστικών οργανώσεων, κινήσεων και προσώπων να μείνει εκτός Βουλής, αν και αθροιστικά μπορεί και να βρίσκονται στη θέση του τρίτου κόμματος, το βράδυ εκείνης της Κυριακής.

Αν τα πράγματα οδηγηθούν εκεί, η απογοήτευση και η αποστράτευση θα ενταθεί, ενώ ο μόνος παίκτης που θα απομείνει -και δικαίως- θα είναι το ΚΚΕ, που (προς το παρόν ας ελπίζουμε….) δεν προβάλλει κάποιο πρόγραμμα άμεσης εξόδου από την θανατηφόρα κρίση που βιώνουμε.

Σε αυτή λοιπόν την χώρα το πολιτικό αυτό παράδοξο πρέπει να σπάσει. Η λύση και η απάντηση είναι πια μία. Εκλογική συνεργασία και όχι προγραμματική συμφωνία, όλων των ριζοσπαστικών, αντιμνημονιακών, πατριωτικών, αντιιμπεριαλιστικών, δημοκρατικών, αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, αλλά και προσωπικοτήτων, επιστημόνων, καλλιτεχνών, που παλεύουν ώστε η Ελλάδα να γίνει κυρίαρχη και να απελευθερωθεί από το έκτακτο καθεστώς της χρεοκρατίας.

Εν ολίγοις όσοι συμφωνούν με απλά πράγματα, όπως με παύση του καθεστώτος της χρεοκρατίας, την ανάκτηση της Εθνικής και Λαϊκής κυριαρχίας (πράγμα που συνεπάγεται ότι η ελληνική βουλή και όχι οι Βρυξέλlες και το Βερολίνο θα αποφασίζει για τον προϋπολογισμό της και την πολιτική της Ελλάδας), αντίστροφη οικονομική πολιτική σε όλα τα επίπεδα, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την παλιννόστηση, ενίσχυση των δυνάμεων της Εργασίας και της Δημοκρατίας. Άρα, Ρήξη με την ευρωζώνη, την συνθήκη του Μάαστριχτ και την Ε.Ε., και πιθανό απελευθερωτικό και σχεδιασμένο Grexit. Η εκλογική συνεργασία έχει κόκκινη γραμμή, απέναντι στη ξενοφοβία και τον ρατσισμό. Άλλωστε και την άνοδο της ακροδεξιάς θέλουμε να αποτρέψουμε. Όλα αυτά βέβαια, μπορούν να διατυπωθούν και με καλύτερο και με διαφορετικό τρόπο. Μιλάμε για εκλογική συνεργασία και όχι προγραμματική συμφωνία μια που η δεύτερη «φαντάζει» ιδιαίτερα δύσκολη.

Από εκεί και πέρα ο καθένας θα εκφράσει το δικό του ιδιαίτερο πρόγραμμα και ας κάνει και διακριτή προεκλογική εκστρατεία. Μια τέτοια εκλογική συνεργασία θα σπάσει το εκλογικό δίπολο και θα εμφανίσει με άνεση στην Βουλή μια μεγάλη ομάδα βουλευτών και πολιτικών σχηματισμών που αντιστρατεύονται την εξόντωση του λαού και της χώρας.

Θα ήταν μια πολιτική ανάταση να βλέπαμε στο κοινοβούλιο αρκετούς από τους Λαφαζάνη, Αλαβάνο, Κωνσταντοπούλου, Νταβανέλο, Σωτήρη, Σαραφιανό Σακοράφα, τον Λαπαβίτσα κ.α., τον Άγγελο Χάγιο και άλλα στελέχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, γιατί όχι τον Τσοβόλα, τον Κατσανέβα κ.α. από τον παλιό σοσιαλιστικό χώρο, τον Κασιμάτη, τον Καζάκη, τον Κυπριώτη, τον Στάλια κ.α. από τον Δημοκρατικό-Αντιμνημονιακό-Πατριωτικό χώρο, βουλευτές από Αντιιμπεριαλιστικές ή Κομμουνιστικές οργανώσεις, όπως η ΚΟΕ, ο Κορδάτος, η Παρέμβαση, ο Εργατικός Αγώνας, το Κομμουνιστικό Σχέδιο, τον μ-λ χώρο και φυσικά πρόσωπα από τον χώρο των επιστημών και των τεχνών.

Είμαι βέβαιος ότι πολλοί θα πουν, ότι αυτό το πρόσωπο ή αυτός ο χώρος δεν χωράει, έχει «πει» το ένα και το άλλο. Η απάντηση είναι: «αν πάμε έτσι, ίσως δεν θα μπει στη Βουλή κανένας και στη θέση αυτού που δεν χωράει είναι σαν να βάζετε έναν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, της Ν.Δ. του ΚΙΝΑΛ ή της Χρυσής Αυγής». Είναι καλύτερα ένας βουλευτής περισσότερος του ΣΥΡΙΖΑ, της Ν.Δ., του ΚΙΝΑΛ ή της Χρυσής Αυγής, από αυτόν που δεν χωράει; Είναι καλύτερα ο αστερισμός των απέναντι να παραμείνει εξωκοινοβουλευτικός; Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα.

Είναι λοιπόν εφικτό ο αστερισμός των απέναντι να βρεθεί στη Βουλή και μάλιστα με μεγάλο αριθμό βουλευτών, ώστε να εκπροσωπηθούν όλες σχεδόν οι τάσεις. Και εκεί, κάθε μέρα, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. θα εισπράττουν χαστούκια. Είναι εφικτή μια ανάταση των αντιστάσεων ξεκινώντας από τις εκλογές, στη προσπάθεια η χώρα να βγει από την κρίση με ενισχυμένες τις δυνάμεις της εργασίας και της δημοκρατίας.

Αν δεν γίνει κάτι τέτοιο και ο καθένας κατεβεί στις εκλογές με το μαγαζάκι του, τότε το αποτέλεσμα θα είναι μια στρατηγική ήττα. Γιατί αν μετά από δέκα σχεδόν χρόνια μνημονίων δεν έχει εμφανιστεί η μαγιά μιας νέας πολιτικής πλειοψηφίας, τότε καλό ταξίδι, και ο καθένας στο δικό του μοναστήρι, στο δικό του Θιβέτ.

Υπάρχει σήμερα μια συσπείρωση γύρω από την ΛΑ.Ε και το 1-1-4, αυτοί ας αναλάβουν πρωτοβουλία. Η πρόταση της εκλογικής συνεργασίας πρέπει να απευθυνθεί και στο ΚΚΕ, στροφή του οποίου θα άλλαζε, ριζικά και ποιοτικά τα πράγματα.

Ένα είναι βέβαιο, η ιστορία γραπτή και άγραφη δεν θα δικάσει μόνο τους «προδότες» του λαϊκού παράγοντα, αυτούς που εκτέλεσαν τα μνημόνια, μαζί με τον ελληνικό Λαό, αλλά και όλους εμάς τους υπόλοιπους, ως ανίκανους να τους ανατρέψουμε και μάλιστα χωρίς να μπούμε καν στο γήπεδο, χωρίς μάχη και χωρίς να ανοίξει μύτη.

Πηγή: iskra.gr

 

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Upload File

You can include images or files in your comment by selecting them below. Once you select a file, it will be uploaded and a link to it added to your comment. You can upload as many images or files as you like and they will all be added to your comment.