ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Ο ηγέτης, ο εκδότης και… η γάτα των Ιμαλαΐων
Saturday
02/02/2019
22:37 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος "Το Βήμα" G-M-R
0

Σχόλιο G-M-R: Δεν ήταν ποτέ “γάτα” (*)

Ήταν τσογλάνι, έγινε ο ειδεχθέστερος ένοχος εσχάτης προδοσίας.

Θα το υπενθυμίζουμε που και που, για να χωνέψει η Ελληνική Δικαιοσύνη, έναν από τους πολλούς λόγους που τεκμηριώνουν τον δευτερεύοντα αλλά κομβικής σημασίας (για την διερεύνηση των προκαταρκτικών/ προπαρασκευαστικών της εσχάτης προδοσίας πράξεων και για τις αντίστοιχες ευθύνες των τότε συντρόφων του, νυν αντιμνημονιακών (χαρακτηρισμό “τσογλάνι”, με πρωτεύοντα δικαιϊκό χαρακτηρισμό, αυτόν του ενόχου εσχάτης προδοσίας (με όλες τις σχετικές καταγγελίες να έχουν θαφτεί και από μνημονιακούς και από αντιμνημονιακούς πολιτευόμενους, τι παρένθεση κι αυτή!).

(*) γάτες και μάλιστα των Ιμαλαΐων, ήταν αυτοί που τον εξαγόρασαν και τον παρουσιάζουν ως “γάτα”, (εδώ)

 

 

 

 

Παπαδόπουλος Παύλος , “Το Βήμα”, 27 Φεβ. 2016

 

 

 

 

Στην καρδιά του καλοκαιριού του 2014, πίσω από τις ημίκλειστες γρίλιες του παραθύρου ενός κομματικού γραφείου, ένας ανερχόμενος πολιτικός ηγέτης, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μια χώρα της ευρωζώνης, που είχε μόλις κατορθώσει να κερδίσει τις ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου 2014 και ετοιμαζόταν να εισέλθει στην τελική ευθεία για τη δημοκρατική… «κατάληψη» της εξουσίας, συζητούσε προβληματισμένος με έναν από τους εξ απορρήτων συνομιλητές του.

«Αυτός ο ιστορικός εκδότης ζήτησε πάλι να με συναντήσει. Δέχτηκα, συναντηθήκαμε και μιλήσαμε για όλα».

«Και τι σας ζήτησε, κύριε πρόεδρε;».

«Το πιστεύεις ότι δεν μου ζήτησε τίποτα; Αντίθετα, του έδωσα εγώ…».

«Τι του δώσατε;».

«Του είπα πως όταν κερδίσουμε την εξουσία θα του χαρίσω τα δάνεια της εκδοτικής επιχείρησής του και επίσης θα δώσω στον ίδιο ολόκληρο το κανάλι στο οποίο συμμετέχει. Αλλά παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί να μη με υποστηρίζει, ούτε με τις εφημερίδες ούτε με το κανάλι του. Τι άλλο να κάνω;».

***

Η ειρωνεία της Ιστορίας

Η συνάντηση του εκδότη με τον ανερχόμενο πολιτικό ηγέτη είχε λάβει χώρα λίγες ημέρες νωρίτερα, το μεσημέρι της 4ης Ιουλίου 2014. Η 4η Ιουλίου είναι η Ημέρα της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ. Οι πρεσβείες των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον κόσμο διοργανώνουν δεξιώσεις στις οποίες προσκαλούν τους επιφανείς της πολιτικής, της οικονομίας, του Στρατού, της Εκκλησίας, της Δικαιοσύνης και των Τεχνών. Ηταν μια… μικρή ειρωνεία της Ιστορίας το γεγονός ότι η μυστική συνάντηση έγινε στο κέντρο της πρωτεύουσας της χώρας αυτής, σε ένα διαμέρισμα που βρίσκεται πολύ κοντά στην αμερικανική πρεσβεία. Αραγε μπορεί το διαμέρισμα αυτό να είχε ποτέ παγιδευτεί και να παρακολουθούνταν ως… γόνιμη εστία παραγωγής απόρρητων πολιτικών πληροφοριών; Ο εκδότης αναλογίστηκε το ενδεχόμενο, αλλά δεν τον προβλημάτισε. Αλλωστε, όπως διαχρονικά διαβεβαιώνουν πολιτικοί όλων των κυβερνήσεων που έχουν συναντηθεί μαζί του, ο ίδιος δεν ζητεί ποτέ τίποτα. «Δέχομαι αιτήματα, δεν καταθέτω αιτήματα» απαντούσε απότομα σε όποιον τολμούσε να τον ρωτήσει αν έχει κάποιο συγκεκριμένο αίτημα να μεταφέρει στον εκάστοτε πολιτικό που θα συναντούσε.

(more…)