ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Ροσάνα Ροσάντα: Έφυγε μία εμβληματική μορφή της ιταλικής Αριστεράς
Tuesday
22/09/2020
17:56 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Βασ. Ασημακόπουλος Ιντελιγκέντσια
0

Σχόλιο GMR: Καλή και Άγια η Ροσάνα Ροσάντα Κύριε Ασημακόπουλε και λοιποί σεβαστοί διανοούμενοι, εσείς οι 84 και όλοι οι άλλοι.

Μόνο δέκα από εσάς ζητάει ο καθηγητής Γεώργιος Κασιμάτης στην εδώ συνέντευξη του προς τον μουσικοσυνθέτη Αλέξανδρο Χάχαλη, συνέντευξη που υπάρχει και στην εδώ προς κο Γ.Μαργαρίτη και προς υμάς επιστολή, προκειμένου να στηθεί αντίσταση κατά της Μνημονιακής Επιβολής.

Ανταποκριθείτε κι αν (αν τυχόν, που δεν θα ήταν λογικό) δεν συμφωνήσετε με τον κο Κασιμάτη, βρείτε τα και μόνοι σας. Τόσο απλό, αυτό περιμένει από εσάς ο ανοργάνωτος (όχι με δική του ευθύνη, σε εσάς αντιστοιχεί αυτή η δουλειά) λαός.

._

 

 

 

Βασ. Ασημακόπουλος, 21 Σεπτεμβρίου 2020

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Έφυγε σε ηλικία 96 ετών μια σημαντική διανοητική και αγωνιστική φιγούρα του αριστερού κινήματος του 20ου αιώνα. Η ζωή της Ροσάνα Ροσάντα, καταγράφει σημαντικές στιγμές της πορείας του κινήματος στην Ιταλία και στην Ευρώπη. Με τις νίκες και τις ήττες. Τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις. Η Ροσάνα Ροσάντα εντάσσεται στο κίνημα, το 1943, μέσα από το μεγάλο ρεύμα της Αντίστασης. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘50 θα γίνει υπεύθυνη της πολιτισμικής πολιτικής του PCI (Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα).

Στη θεώρηση του Παλμίρο Τολιάτι, η πολιτισμική πολιτική ήταν κεντρικό ζήτημα και έλαβε τα χαρακτηριστικά της προσπάθειας συνάρθρωσης του ιταλικού δρόμου για το σοσιαλισμό με την εγχώρια παράδοση, επιχειρώντας μέσα από τον “ιστορικισμό” να απαντήσει στις δύο κυρίαρχες εκδοχές της νεωτερικότητας εκείνης της εποχής. Τον σταλινισμό και το αμερικάνικο πολιτισμικό πρότυπο. Το 1963 θα εκλεγεί βουλευτής.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

Κόμματα και πανδημία – Σοσιαλπατριωτισμό η ΝΔ, “γραμμή Άττλη” ο ΣΥΡΙΖΑ
Friday
27/03/2020
02:18 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Βασ. Ασημακόπουλος
0

Σχόλιο GMR: …φιλεργατικές ρυθμίσεις της προηγούμενης κυβέρνησης…“, κύριε Ασημακόπουλε;
Είναι αδιαμφισβήτητο νομίζουμε (αν και δεν έχουμε μελέτη να επικαλεστούμε), πώς αν εξετάσουμε τα πεπραγμένα και την προσωπικότητα των μεγαλύτερων εγκληματιών, μπορεί να βρούμε κάποιες στιγμές, κάποιες πλευρές, που αν τις απομονώσουμε, αν τις δείξουμε ως απομονωμένες από την εγκληματική πλευρά, ας πούμε σαν στιγμιαία φωτογραφία, μπορεί να προκαλέσουν εξαιρετική συγκίνηση και συμπάθεια.
Κάπως έτσι λοιπόν ακούγεται και η παραπάνω αναφορά των πεπραγμένων του τσογλανιού (
εδώ, για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους) και η προσδοκία “γραμμής ‘Αττλη” από μεριάς Τσίπρα.
Κατά τα λοιπά, ο κος Ασημακόπουλος ομιλεί, αν και μέσα από αλλότριες ή πολύ στιγμιαίες (“παρεπιπτόντως”-όχι επί τούτου) αναφορές, σχεδόν ξεκάθαρα υπέρ ενός GREXIT (όχι όμως αγωνιστικά και όχι με νομικό περίβλημα αιτιών-υπαιτιοτήτων, όσον αφορά το μέσα ή έξω από ευρωζώνη-εε). Στην Ελλάδα της “μετα” Μνημονιακής κανονικότητας, ή θα συνδέσουμε το εθνικό-κοινωνικό, όπως ο ‘Αττλη, ή θα κοροϊδευόμαστε. Και προσέξτε, μιλάμε για την καλύτερη αντιμνημονιακή περίπτωση μερικών αρθρογράφων του slpress (βλέπετε στον
συνημμένο αστερίσκο ένα μνημειώδες πολιτικό/νομικό, ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΙΚΗ/ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ, άρθρο του Β. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ), με χρησιμότατες παρότι πλάγιες αναφορές, αλλά και με συγκάλυψη της κακοποιού μνημονιακής δεκαετούς διακυβέρνησης (με αποκορύφωμα τον “μικρό” αλλά μεγάλο εγκληματία με επιφανειακά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς τσογλανιού). Τέλος, ΜΑΣ ΠΡΟΞΕΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ η διατύπωση του έγκριτου νομικού,  του οριακού από συνταγματική άποψη μέτρου περιορισμού της κυκλοφορίας“.  Δεν έχει γίνει κατανοητός ο συνδυασμός των άρθρων 5 & 25 του Συντάγματος σε συνδυασμό με την σοβαρότητα του προβλήματος;

 

(*) Γιατί η Σακελλαροπούλου θα εκλεγεί πανηγυρικά

._

 

 

Βασ. Ασημακόπουλος, 26 Μαρτίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Η πανδημία επεκτείνεται και δημιουργεί ειδικά καθεστώτα, πρωτόγνωρους περιορισμούς σε βασικά συνταγματικά δικαιώματα, συνθήκες ραγδαίας οικονομικής κρίσης, με σημαντικότατες επιπτώσεις στις κοινωνίες, στις οικονομίες και στις ζωές των ανθρώπων διεθνώς. Αποτελεί κοινό τόπο ότι η ΕΕ πιάστηκε στον ύπνο. Το γεγονός ότι ο κλάδος της υγείας δεν ανήκει στην αρμοδιότητά της, αλλά στις αρμοδιότητες συντονισμού των εθνικών πολιτικών (αρ. 6 και 168 Συνθ. Λ.Ε.Ε.), ουδόλως αθωώνει το ευρωιερατείο, τα όργανα και τις λειτουργίες του.

Με δεδομένο τον σχετικά ευάλωτο χαρακτήρα των ευρωπαϊκών κοινωνιών λόγω δημογραφικής γήρανσης, η ΕΕ επέδειξε εντυπωσιακή ολιγωρία, καθώς είχε το χρόνο να οργανώσει την άμυνα, έχοντας τη σχετική εμπειρία από τον τρόπο που είχαν διαχειριστεί την κρίση τα κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας. Η πρωτοφανής ανεπάρκεια παχυλά αμειβομένων πολιτικών και τεχνοκρατών του υπερεθνικού-υπερτροφικού γραφειοκρατικού στρώματος έχει φανεί προ πολλού, αλλά μέχρι χθες κάθε αναφορά στιγματιζόταν σαν “εθνολαϊκισμός”. Σήμερα όμως;

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

 

Η μετάλλαξη της Αριστεράς και η απειλή στα σύνορα
Wednesday
18/03/2020
13:41 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Βασ. Ασημακόπουλος
0

Σκέψεις GMR: Κρίσιμα σημεία στο άρθρο, όπου αντιφάσκουν οι διαπιστώσεις σε σχέση με τα ερωτήματα, τις προτάσεις, ενδεχόμενα και με τις προθέσεις:

1) “Μετά την ήττα του αντιμνημονιακού κινήματος, το αίτημα εθνικής ανεξαρτησίας ουσιαστικά δεν εκπροσωπείται στον κομματικό ανταγωνισμό.”

Επισημαίνουμε,

α) πως όσο την ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΤΑ του αντιμνημονιακού κινήματος από την πολιτική τάξη(=”στον κομματικό ανταγωνισμό”) – – όπου στην πολιτική τάξη συμπεριλαμβάνουμε ΚΑΙ τους αντιμνημονιακούς αλληλοσφαζόμενους στην ποδιά του “τι κι αν είναι Κατοχή” ΑΝΤΙ-Προσώπου Σου Κοινοβουλευτισμού (και Ευρώ-τοιούτου) – – την ονομάζουμε Ήττα, αδυνατούμε (οι δημοσιολογούντες), σκοπίμως είτε από έλλειψη ακριβοδίκαιας διάγνωσης, να στραφούμε (εμείς οι δημοσιολογούντες) προς τον λαό (που είναι αγαπητός μόνο ως οπαδός-ψηφοφόρος).

β) Αν είναι δυνατόν, για την “Μετά την ήττα” εκπροσώπηση της εθνικής ανεξαρτησίας, να αναρωτιόμαστε (από το 2010 ως σήμερα;), παρά την προηγούμενη διαπίστωση(;)/ καταγγελία(;) “τρόπο του λέγειν”(;)/ “άνοιγμα πρός (ποιούς;)” , αν πρέπει να κρεμαστούμε απ’ τα βαρίδια της έξωθεν εξαρτημένης πολιτικής τάξης: “Είναι η στιγμή για μια ιστορική, όσο και αναγκαία πολιτική και διανοητική στροφή. Η ελληνική κοινωνία δείχνει έτοιμη. Η πολιτική τάξη μπορεί;”

Μήπως αγαπητοί πνευματικοί άνθρωποι, ρίχνουμε νερό στον μύλο της ΗΤΤΟΠΑΘΟΥΣ (“ας είμαστε ρεαλιστές”!) και της ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΗΝΕΚΕΣ, ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ;

Πως εξηγείται(;) αυτή η εναπόθεση ελπίδων στον Κατοχικό Αντιπροσωπευτικό Κοινοβουλευτισμό, όταν αυτή η ίδια η ιντελιγκέντσια (εδώ αλλά και αλλού) διαπιστώνει:

Στην ελληνική κοινωνία το αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας είναι ανολοκλήρωτο και γι’ αυτό διαχρονικό, λαμβάνοντας διάφορες μορφές, ενοποιητικές, απελευθερωτικές, αντιστασιακές, αμυντικές. Το αίτημα αυτό συνδέεται άρρηκτα με τη δημοκρατία, το κοινωνικό ζήτημα και τη γεωπολιτική κίνηση.

Πως εξηγείται ότι το αμέσως παραπάνω αίτημα ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΤ’ ΑΡΧΗΝ/ΚΑΤ’ ΕΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΙΝΤΕΛΙΓΚΕΝΤΣΙΑ;

2)– “Λανθάνει, όμως, ένας δυισμός μεταξύ της πολιτικής τάξης και τμημάτων της κοινωνίας, όπως κατέδειξε η κινητοποίηση ενάντια στις “Πρέσπες”.”

Πρόκειται για light-δυισμό.

Η κινητοποίηση ενάντια στις”Πρέσπες” εγκλωβίστηκε στην δεξιά ως ακροδεξιά ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ/ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ/ΟΡΓΑΝΩΣΗ (ΕΔΩ δυο σχόλιά μας), ανεκτική ως καθαρά υποστηρικτική των μνημονίων και της παντοειδους εκχώρησης Εθνικής κυριαρχίας.

Ο lightĺ-δυισμός θα μπορούσε να μετατραπεί σε δυισμό, ΑΝ η αντιμνημονιακή ιντελιγκέντσια ΗΘΕΛΕ να ασχοληθεί με την συνολική, κατά της παντοειδους εκχώρησης Εθνικής κυριαρχίας, αντιστασιακή-απελευθερωτική-αναγγεννητική ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ(εδώ η σχετική πρόταση-στάση ζωής της G-M-R).

Όμως δεν το κάνει, και στην ουσία εξυμνεί την “πατριωτική” διγλωσσία, τον “Ναι στα μνημόνια – Όχι στις “Πρέσπες” πατριωτισμό, αλλά και το “πάντα Ναι στους ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΥΣ, υποστηρικτές της κανονικότητας”.

3)– “Η ελληνική πλευρά να θέσει θέμα στην ΕΕ για επανέναρξη των διπλωματικών σχέσεων με τη Συρία.” Με το καλό να εφαρμόζονται τέτοιες προτάσεις από τους ίδιους τους προτείνοντες, μελλοντικούς αξιωματούχους… (όσο βεβαια είμαστε εγκλωβισμένοι στην ΕΕ).

4)– “Η Ελλάδα ήταν και θα παραμείνει κοινωνικό κράτος δικαίου.”

Αυτό αφορά τις κατ’ εντολήν ΕΕ σχέσεις Ελλάδας-μεταναστών. Με τις σχέσεις Ελλάδας (κρατούντων)-Ελληνικής Αυτεξουσιότητας και Ελλήνων πολιτών συμβαίνουν τα ΑΝΤΙΘΕΤΑ.

._

 

 

Βασ. Ασημακόπουλος, 8 Μαρτίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Η μεγάλη, πλανητικής κλίμακας, μετακίνηση πληθυσμών αποτελεί μια σταθερά στο πέρασμα των αιώνων, λαμβάνοντας και συγκρουσιακές μορφές. Η διαμόρφωση των σημερινών εθνών της Ευρώπης είναι το ιστορικό προϊόν και αυτής της διαδικασίας, με τις μεγάλες μεταξύ τους διαφοροποιήσεις στις συνθήκες εθνογένεσης. Η νεωτερικότητα, (συμβατικά ορίζεται από το 1789 μέχρι και το 1989) παγίωσε την ιστορικά εξελισσόμενη μορφή της σύζευξης έθνους-κράτους και το αντίστοιχο διεθνοπολιτικό σύστημα.

Ο Ψυχρός Πόλεμος διαμόρφωσε συνθήκες παγώματος στις μετακινήσεις πληθυσμών, εθνοκρατικά μοντέλα ανάπτυξης-συναίνεσης, δυναμικές εμφανίσεις πολυεθνικών κεφαλαιοκρατικών μορφών ως κυρίαρχη έκφραση της καπιταλιστικής διεθνοποίησης και ανάδυση περιφερειακών-υπερεθνικών ολοκλήρωσεων μέσα στις αντιφατικές κινήσεις τους.

Στον μεταδιπολικό κόσμο, η δυναμική επέκταση των διαδικασιών συσσώρευσης κεφαλαίου παγκοσμίως πυροδότησε εκ νέου μετακινήσεις πληθυσμών και τάσεις ρευστοποίησης συνόρων. Έτσι διαμορφώθηκαν μεταξύ άλλων οι συνθήκες του σύγχρονου μεταναστευτικού ζητήματος. Η εξέλιξη του ελληνικού έθνους-κράτους κινήθηκε στη διελκυστίνδα των σχέσεων του ευρωατλαντικού-οθωμανικού-τουρκικού χώρου. Η Ρωσία, ανεξαρτήτως του κοινωνικού της συστήματος, διατηρεί διαχρονικά σημαντική επιρροή στις λαϊκές τάξεις, αλλά μειωμένη στις κρατικές ελίτ από την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμο.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Αντίλογος στις διακηρύξεις των εγχώριων και Ευρωπαίων “ανοίξτε τα σύνορα”
Tuesday
17/03/2020
21:48 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Βασ. Ασημακόπουλος
0

Σχόλιο GMR:   Σκέψεις GMR: Συνεισφορά μας στο άρθρο:

1)   Όση αξία έχει το άρθρο αυτό καθ’ αυτό, άλλη τόση (απ-)αξία (επιπέδου βραβείου Γκίνες) έχει η συνύπαρξη των υπογραφών Κ. Λαπαβίτσα- Σ. Μαυρουδέα- Γ. Μηλιού.

2)  Παρατήρηση, πικρή (;), ενοχλητική (;) [μπά η ΕΙΔΗΜΟΣΥΝΗ εδώ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ], εποικοδομητική (;) [μα δεν θέλω βρε αδελφέ!]: Εδώ Λαπαβίτσας, Μαυρουδέας, Μηλιός, τα βρήκανε, δεν μπορούν να τα βρουν Λ. Βάσσης, Λ. Αξελός, Π. Ήφαιστος, Θ. Μαριόλης, Β. Ασημακόπουλος, Σ. Λαβδιώτης, Γ.Π. Τριανταφυλλόπουλος, Λ. Παπουλής, Δ.Χαλυβόπουλος, Ι. Ιωαννίδης (εδώ), Ζωή Γεωργαντά;

3)   Να μην ξεχνάμε πως οι ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΟΥΣ μας ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ.

Από ΚΟΝΤΑ(*) ΑΛΛΗΛΟΣΦΑΖΟΝΤΑΙ ταυτόχρονα ΑΛΛΗΛΟΜΗΧΑΝΕΥΟΝΤΑΙ, οι εν καιρώ Κατοχής-παντοειδούς εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας, ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΙ.

         α)   είτε με ετερόκλητες αριστερές συμμαχίες όπως οι Κ. Λαπαβιτσας- Σ. Μαυρουδέας- Γ. Μηλιός,

         β)   είτε με αριστερο-τυχοδιωκτικές συμμαχίες (Λαφαζάνης-Καζάκης εδώ),

         γ)   είτε με τυχοδιωκτο-ακροδεξιές συμμαχίες (Καζάκης-Ακροδεξιοί εδώ).

4)   Και οι “Δεν θέλω βρε αδελφέ” επιστήμονες-άνθρωποι του πνεύματος;

Ρωτήστε τους περί του άρθρου 120Σ .

(*) Ως μελλοντικοί συνδαιτυμόνες στα πόστα Βουλής-Ευρωβουλής-Τοπική Αυτοδιοίκηση και λοιπά οχυρά του αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτισμού.

 

 

 

 

Βασ. Ασημακόπουλος, 17 Μαρτίου 2020

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Ήδη από την αρχαία ελληνική γραμματεία σε αναλυτικά ή και πολιτειακά σχήματα οι φιλόσοφοι-διανοούμενοι συγκροτούν μια διακριτή κατηγορία. Στη νεωτερικότητα και ως αποτέλεσμα ευρύτερων μετασχηματισμών, από την εποχή της υπόθεσης Ντρέιφους, η κοινωνική κατηγορία των διανοουμένων εμφανίζεται στη δημόσια σφαίρα. Μορφές όπως ο Ζολά ή ο Ζωρές διακρίνονται. Στη θεώρηση του Λένιν, η επαναστατημένη διανόηση, μέσα από τη μορφή του κόμματος-επαγγελματιών επαναστατών αποτελεί βασικό τμήμα του επαναστατικού μπλοκ.

Είναι μια μετεξέλιξη με στοιχεία τομής αλλά και συνέχειας με την παράδοση της ριζοσπαστικής ιντελιγκέντσιας του ναροντνικού κινήματος. Ο Γκράμσι θα κάνει λόγο για τους οργανικούς διανοουμένους. Στα κινήματα του 1968, η ριζοσπαστική διανόηση θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στα ρεπερτόρια και στην ανανέωση της κοινωνικής θεωρίας. Στη μετεμφυλιακή Ελλάδα η εγχώρια αριστερή-προοδευτική διανόηση θα δώσει μεγάλες μάχες στον αγώνα για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική προκοπή.

Ένας κοινός τόπος στις παρεμβάσεις των αριστερών διανοουμένων διεθνώς –ειδικότερα στις συλλογικές μορφές παρέμβασης– ήταν η εναντίωσή τους στην εξουσία, η εθνική-διεθνιστική,αλλά και κοινωνική-λαϊκή γείωση. Η παγκόσμια τομή του 1989 άλλαξε βασικά δεδομένα. Στην Ελλάδα, εκείνη την περίοδο, εμφανίζονται συλλογικές παρεμβάσεις διανοουμένων από το χώρο της Δεξιάς αλλά και του ενιαίου τότε Συνασπισμού ενάντια στο ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου, διαμορφώνοντας το κλίμα για την αριστεροδεξιά συγκυβέρνηση Τζαννετάκη και το “βρώμικο ’89”.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

Γιατί η Σακελλαροπούλου θα εκλεγεί πανηγυρικά – Κάτι μας είχε πει γι’ αυτό ο Πουλαντζάς
Tuesday
21/01/2020
23:49 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Αικ. Σακελλαροπούλου Βασ. Ασημακόπουλος ΠτΔ
0

Σχόλιο GMR: Ο κύριος Βασίλης Ασημακόπουλος εντοπίζει το κορυφαίο δίδυμο του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας. Αντιπροσωπευτικός Κοινοβουλευτισμός-Διεφθαρμένη και Διαφθοροποιός Δικαιοσύνη.

Πώς πολεμάμε αυτό το δίδυμο; Με όρους μαγκιάς του δικού μας θέλω; Ή το πολεμάμε με το κυριότερο (κατά Κλαούσεβιτς) όπλο των αδυνατότερων, την ΗΘΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ;

Εδώ(*) μια πολύ απλή, για επί μέρους μάχη, πρόταση με βάση την Ηθική Υπεροχή και εδώ η ολιστική αντιμετώπιση του Συστήματος Εξουσίας (όπως ονομάζει την Χρεοκρατική Κατοχή ο κος Βασίλης Ασημακόπουλος).

——-

(*) — Το χαρακτηριστικότερο και απλούστερο δείγμα τρόπου δράσης τύπου “δ.ά.δ.α.”, δηλαδή δημοκρατικής (δημοκρατικά οργανωμένης)-αλληλέγγυας-δικαιϊκής-ανιδιοτελούς ΔΡΑΣΗΣ, είναι το εδώ link. ΟΜΩΣ, στο δικαιϊκό της σκέλος/περιεχόμενο, χρειάζεται τονισμός του άρθρου 120Σ με αναφορά, από έκθεση υπόδειξη ΟΗΕ έως μηνύσεις/καταγγελίες εσχάτης προδοσίας/σφετερισμού λαϊκής κυριαρχίας/καταπάτηση όρκου πίστης προς την πατρίδα, με ονοματισμό υπαίτιων-συνυπαιτίων, και όχι ΜΟΝΟ αμυντική τακτική όπως ο κ. Λαφαζάνης (δεν κάναμε αυτό, εκείνο κλπ). Όλα αυτά θα γίνονται Ενώπιος Ενωπίω (όπως στο παράδειγμα/ link ανωτέρω, μέσα-έξω από Άρειο Πάγο), από το πεζοδρόμιο μέχρι και διεθνοποίηση ΚΑΙ θα παίρνουν ποικίλες μορφές (από σκωπτικές ως καταγγελτικές και εξευτελιστικές) και μέγεθος/δύναμη αναλόγως αριθμητικής και οργανωτικής προόδου.
Μην ξεχνάμε την σύμφωνα με τον Κλαούζεβιτς αξία της “δ.ά.δ.α” μας.

 

 

 

Βασίλης Ασημακόπουλος, 17 Ιανουαρίου 2020

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Ως γνωστόν, το κύκνειο συγγραφικό άσμα του Νίκου Πουλαντζά ήταν το Κράτος, η Εξουσία, ο Σοσιαλισμός το 1978 (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Θεμέλιο). Το τέταρτο και τελευταίο μέρος του βιβλίου τιτλοφορείται “Η παρακμή της δημοκρατίας: ο αυταρχικός κρατισμός”. Ο Πουλαντζάς, ένας οξυδερκής και συστηματικός μαρξιστής μελετητής, ιδίως στα ζητήματα του κράτους, ζώντας σ’ ένα από τα κέντρα του μητροπολιτικού καπιταλισμού, παρατηρεί τις διαμορφούμενες τάσεις και προχωρά σε ορισμένες πολύ γόνιμες διαπιστώσεις, αλλά και προβλέψεις.

Θεωρεί ο Πουλαντζάς, ότι η δυναμική της διεθνοποίησης του καπιταλισμού και οι αντίστοιχες θεσμικές-υλικές αποτυπώσεις της τροποποιούν και μετασχηματίζουν τη δημοκρατική λειτουργία του έθνους-κράτους σε μια κατεύθυνση διαρκούς απίσχανσης των κυριαρχούμενων τάξεων. Επίσης το μετασχηματίζουν στην κατεύθυνση της στεγανοποίησης από την παρουσία του λαϊκού παράγοντα, ως φορέα εναλλακτικής πολιτικής κατάστασης ακόμα και μετριοπαθούς στις κυρίαρχες δομές. Στο πλαίσιο αυτό διαμορφώνει το αναλυτικό σχήμα της εστίας ενιαίου κόμματος. Γράφει, λοιπόν, μεταξύ άλλων, ο Νίκος Πουλαντζάς για το συγκεκριμένο ζήτημα (σελ. 339-340):

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr