ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Μας οδηγείτε σε πόλεμο, κύριοι “καζάν-καζάν”
Sunday
08/12/2019
03:12 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Παναγ. 'Ηφαιστος
0

 

Παν. Ηφαιστος, 7 Δεκεμβρίου 2019

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Την στιγμή που η Τουρκία γίνεται ολοένα και πιο απειλητική, η Ελλάδα κατευνάζει ακατάσχετα. Η εξωτερική μας πολιτική εισέρχεται από το ένα αδιέξοδο στο άλλο. Η ιστορική εμπειρία όμως διδάσκει ότι, όποτε ένα αναθεωρητικό και επιθετικό κράτος κατευνάζεται αντί να αποτρέπεται, το αποτέλεσμα σημαίνει στρατηγικός ανορθολογισμός και καταλήγει σε ένοπλη πολεμική σύρραξη. Βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού επειδή επί δεκαετίες κυριαρχούν λανθασμένες θεωρήσεις της διεθνούς πολιτικής και δόγματα αυτοκτονικών κατευνασμών.Τις δε θέσεις για αποτρεπτική στρατηγική που, όλα τα κράτη υιοθετούν όταν απειλούνται, ουκ ολίγοι να τις στοχοποιούν και να τις καταπολεμούν.

Αντίθετα με την πληθώρα ασυνάρτητων φαντασιόπληκτων ιδεολογημάτων περί ενός “ανθόσπαρτου” παγκοσμιοποιημένου πλανήτη που θα καθιστούσαν δήθεν το κράτος αχρείαστο, το αναδυόμενο πολυπολικό διεθνές σύστημα γίνεται ολοένα και πιο συγκρουσιακό. Η ανάδυση νέων μεγάλων δυνάμεων στο πολυπολικό πλέον σύστημα, οδηγεί σε καταιγισμό στρατηγικών ανακατατάξεων στις περιφέρειες και ιδιαίτερα από τα Βαλκάνια μέχρι τον Περσικό κόλπο.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

Γιατί η Τουρκία βάζει πόδι στο Λιβυκό – ENI και BP βλέπουν τεράστια κοιτάσματα
Sunday
08/12/2019
03:08 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Ηλίας Κονοφάγος
0

Σχόλιο GMR: Οι πολυεθνικές πετρελαίου εγκατέλειπαν μια-μια (Total, Mobil, Texaco, BP) την ελληνική αγορά, γνωρίζοντας για την επερχόμενη εσωτερική υποτίμηση-μνημονιακή κατοχή, αλλά προσβλέποντας και στην αρπαγή των κοιτασμάτων πετρελαίου-φυσικού αερίου... απαξάπαντες οι πολιτευόμενοι και τα τσιράκια τους (Τοπική Αυτοδιοίκηση.-συνδικαλιστές-επιμελητήρια-κλπ, μέχρι και η Ακαδημία Αθηνών), αγρόν ηγόραζα.

 

 

Ηλ. Κονοφάγος, 5 Δεκεμβρίου 2019

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Το μνημόνιο που υπέγραψε η Άγκυρα με την κυβέρνηση της Τρίπολης που ελέγχει τη δυτική Λιβύη επαναφέρει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο τον κλιμακούμενο τουρκικό επεκτατισμό, ο οποίος επιχειρεί πλέον να βάλει πόδι στην ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στο Λιβυκό πέλαγος. Τους κινδύνους από τις καθυστερήσεις εκ μέρους της Ελλάδας έχουμε εδώ και πολλούς μήνες επισημάνει από αυτές εδώ τις στήλες.

Ενώ, λοιπόν, οι συμβάσεις επενδύσεων για τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κρήτης των εταιρειών ΕxxonMobil, Total και ΕΛΠΕ εξακολουθούν να προχωρούν με αργό ρυθμό στους διαδρόμους της ελληνικής γραφειοκρατίας, η σπαρασσόμενη από εμφύλιο πόλεμο Λιβύη έχει από τις αρχές του 2019 αναβαθμίσει τις δικές της συμβάσεις υποθαλάσσιων ερευνών κοιτασμάτων νοτιοδυτικά της Κρήτης με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς. Στην εικόνα 1 φαίνεται ξεκάθαρα τι συμβαίνει.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Μετακεϋνσιανοί και Νεοφιλελεύθεροι-Θεωρητικές Ιδέες και Πολιτική Πρακτική
Friday
06/12/2019
00:56 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Σπ. Στάλιας
0

 

 

Σπ. Στάλιας, 1 Δεκεμβρίου 2019.

 

Το άρθρο αυτό χωρίζεται σε πέντε μέρη.

Στο πρώτο μέρος υπάρχει μια ενδιαφέρουσα και θλιβερή ιστορία συνάμα. Μια ιστορία που με ευθύνη της αριστεράς, της δεξιάς και των καθηγητών των πανεπιστημίων δεν έχει λεχθεί ξεκάθαρα στη χώρα μας. Πως από το 1933 που άρχισαν να εφαρμόζονται οι μετακεϋνσιανές πολιτικές και ακόμα πιο έντονα από το 1945 και μετά, ο νεοφιλελευθερισμός δεν πέθανε, αλλά από το 1980 και μετά, ξαναγύρισε θριαμβευτικά στη ζωή μας, ως το κυρίαρχο υπόδειγμα που αποτελεί και την βάση συνύπαρξης μας στην ευρωζώνη.

Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται ο νεοφιλελευθερισμός της ευρωζώνης, ως θεωρητικό οικοδόμημα αλλά και ως στοχευμένη πολιτική και οικονομική εφαρμογή, με άλλα λόγια τι ακριβώς εξυπηρετεί. Ο νεοφιλελευθερισμός ως σχολή σκέψης έλκει την καταγωγή της από τους Marshall, Walras, Wicksell, Hayek (Mount Pelerin Society), Friedman κά.

Στο τρίτο μέρος παρουσιάζεται η κεϋνσιανή και η μετακεϋνσιανή ακαδημαϊκή θεωρία, που έλκει την καταγωγή της, από τους Μάρξ, Καλέτσκι, Κέυνς, Σράφα, Λέρνερ κά. και πως αυτή η σχολή σκέψης ασκεί κριτική και καταρρίπτει τις υποθέσεις του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος.

(more…)

Το πανεπιστημιακό άσυλο και το φοιτητικό κίνημα
Friday
06/12/2019
00:07 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος ΑΣΥΛΟ Σπ. Στάλιας
0

 

Σπ. Στάλιας, 29 Νοεμβρίου 2019

 

Αυτές τι μέρες γίνεται πολύ συζήτηση για το πανεπιστημιακό άσυλο. Η κοινωνία σαφώς έχει ταχθεί με την επικράτηση του νόμου και της τάξης μέσα στα Πανεπιστήμια, όταν φαινόμενα παράβασης του νόμου εκδηλώνονται ή εκπορεύονται μέσα από εκεί. Από την άλλη υπάρχει η άποψη του αριστερού σύριζα, που άσκησε την πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική για πέντε σχεδόν χρόνια, που υπερασπίζεται το ‘άσυλο’, με το επιχείρημα, η πανεπιστημιακή κοινότητα μόνη της θα βρίσκει λύσεις στα οποιαδήποτε προβλήματα ανακύπτουν. Μακάρι, αλλά όταν ο νόμος παραβιάζεται δεν είναι δουλειά της πανεπιστημιακής κοινότητας να το παίζει αστυνομία. Αυτά είναι σαχλαμάρες.

Αλλά λύθηκε έτσι το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου; Φυσικά δεν λύθηκε, και ότι λύθηκε, αν λύθηκε, έχει σχέση με τις έκνομες πράξεις μέσα στο πανεπιστήμιο. Αυτό δεν έχει καμμία σχέση με το πανεπιστημιακό άσυλο.

Το πανεπιστημιακό άσυλο παραμένει το ζητούμενο στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, απ’ όπου υποτίθεται ότι ξεπηδάει η ελεγμένη γνώση με τρόπο διαλεκτικό. Διαλεκτική είναι ο διάλογος που επιβάλει να μπαίνει ο ένας στην θέση του άλλου, να υπερβαίνουν τους εαυτούς τους, και να ανακαλύπτουν μια νέα αλήθεια, που όταν προσήλθαν ούτε καν αυτοί γνώριζαν. Η διαλεκτική είναι, με άλλα λόγια, μία κίνηση προς την καθολικότητα που ο καθαρός λόγος επιβάλει. Αυτό δεν σημαίνει ότι πάντα αυτό κατισχύει ή ότι πάντα γεννιέται μια απόλυτη γνώση. Στην πραγματικότητα είναι μια συμφωνία ανθρώπων που επιθυμούν να βρουν την αλήθεια και κάπου συμφωνούν σε ένα ανώτερο επίπεδο, υπερβαίνοντας έτσι τις προσωπικές τους απόψεις που είχαν πριν. Η γνώση αυτή μετά, πρέπει να πάρει τον δρόμο της προς την κοινωνία. Πως θα εφαρμοστεί είναι μια άλλη ιστορία, γιατί μπορεί και να μην γίνει ποτέ κτήμα της κοινωνίας.

(more…)

Πόσους νόμους μπορεί να αφομοιώσει μια κοινωνία;
Monday
02/12/2019
22:56 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Μάκης Ανδρονόπουλος ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
0

Σχόλιο GMR: Αν εξαιρέσουμε το διαβολοανέκδοτο περί “εθνικά έργα στην μεταμνημονιακή περίοδο” (Βλ. τελευταία παράγραφο ανάρτησης στο slpress.gr) το άρθρο υποδεικνύει αστικές ευθύνες (αστικές, τουλάχιστον) για κακοδιαχείριση δημόσιας διοίκησης.

 

Μάκης Ανδρονόπουλος, 2 Δεκεμβρίου 2019

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Την περίοδο της Τρόικας, ένας ξένος τεχνοκράτης είχε αναρωτηθεί off the record «πόσους νόμους μπορεί να αφομοιώσει μια κοινωνία;», διαπιστώνοντας την τεράστια παραγωγή νέων νόμων που επέβαλαν οι δανειστές στην Ελλάδα. Ανεπίσημες εκτιμήσεις ανεβάζουν την παραγωγή νόμων από το 1975 μέχρι σήμερα πάνω από τις 5.000! Έτσι προκύπτουν δύο εύλογα ερωτήματα: Πρώτον, η θεσμική αυτή κατάσταση διασφαλίζει τη δυνατότητα του πολίτη να είναι νόμιμος; Δεύτερον, η τεράστια αυτή πολυνομία διασφαλίζει την ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας;

Μια γεύση του μεγέθους της ελληνικής γραφειοκρατίας δόθηκε από μελέτη του Παρατηρητηρίου Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ) που καταμέτρησε 171.500 ρυθμίσεις μεταξύ 1975-2005, δηλαδή 20 ρυθμίσεις την ώρα! Σε τριάντα χρόνια παρήχθησαν 3.450 νόμοι, 20.580 προεδρικά διατάγματα, 114.905 υπουργικές αποφάσεις, 24.010 αποφάσεις Περιφερειών και 8.575 αποφάσεις διοικητικών αρχών!

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Η Άγκυρα τρέχει τον Δένδια – Τεστ αντοχής για τη διπλωματία της Αθήνας
Monday
02/12/2019
22:30 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ Κώστ. Βενιζέλος
0

Σχόλιο GMR: Οι καλύτερες αναλύσεις του slpress, αφορούν τις ενέργειες του παρεχόμενου στον ξένο παράγοντα πολιτικού προσωπικού. Πέραν αυτών;

 

 

 

Κώστας Βενιζέλος, 2 Δεκεμβρίου 2019

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Η εύκολη οδός είναι να καλείται στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ο Λίβυος πρέσβης και να προειδοποιείται πως εάν δεν δώσει το περιεχόμενο του μνημονίου που υπέγραψε η χώρα του για τις θαλάσσιες ζώνες με την Τουρκία θα απελαθεί. Το δύσκολο ήταν να γίνει το ίδιο με τον Τούρκο πρέσβη, ο οποίος επίσης κλήθηκε στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για διάβημα. Θα ήταν ενδιαφέρον να ενημερώσει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για το περιεχόμενο της συνάντησης του κ. Νίκου Δένδια με τον Τούρκο πρέσβη.

Κι αυτό επειδή για τη συζήτηση που είχε με τον Λίβυο διπλωμάτη υπήρχε διαρροή και σχετική αναφορά στο «ηρωικό τελεσίγραφο», το οποίο του δόθηκε (παρεμπιπτόντως το τηλεγράφημα φαίνεται να λήγει την ερχόμενη Πέμπτη και εάν απελαθεί είναι άγνωστο εάν θα μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του. Ενδέχεται να ζητήσει και άσυλο στην Ελλάδα!). Το δυσκολότερο, βεβαίως, βήμα ως φαίνεται για την Αθήνα είναι να προχωρήσει στην οριοθέτηση ΑΟΖ της Ελλάδος με την Κύπρο και με την Αίγυπτο.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Τι κρύβουν οι δηλώσεις για συνεκμετάλλευση – Το δώρο της Αθήνας και η “Γαλάζια Πατρίδα”
Monday
02/12/2019
00:13 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Στ. Λυγερός
0

Σχόλιο GMR: Καλό ως ανάλυση του κακού. Άλλως, προσπάθεια εξαφάνισης, ακόμα και από τα λεξικά, της λέξης ΕΛΛΗΝΑΣ.

 

 

Σταύρος Λυγερός, 29 Νοεμβρίου 2019

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

 

Ο όρος “συνεκμετάλλευση” έχει ένα ιδιαίτερο σημειολογικό φορτίο στην ιστορία των ελληνοτουρκικών και ο Θάνος Ντόκος, ως έμπειρος και διαβασμένος αναλυτής, το γνωρίζει. Ως εκ τούτου, η σχετική δήλωσή του [«ιδέες περί συνεκμετάλλευσης μπορούν να συζητηθούν υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης οριοθέτησης (υφαλοκρηπίδας), μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο»] δεν έγινε παρεμπιπτόντως.

Όπως ο ίδιος ομολόγησε, τα όσα είπε για τα ελληνοτουρκικά –με την ιδιότητα πλέον του αναπληρωτή Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας– ήταν απάντηση σε συνέντευξη του Τούρκου πρεσβευτή στην Αθήνα. Είναι θεμιτό, λοιπόν, να θεωρήσουμε πως μέσω του Ντόκου η Αθήνα έστειλε ένα μήνυμα στην Άγκυρα. Γι’ αυτό, άλλωστε, και εξετάζουμε αναλυτικά τα λεγόμενά του.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Μεταναστευτικό και παγκοσμιοποίηση – Η αποκόλληση των ελίτ από την κοινωνία
Sunday
01/12/2019
17:16 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γεώργ. Ρακκάς Μεταναστευτικό
0

 

Γεώρ. Ρακκάς, 1 Δεκεμβρίου 2019

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Το μεταναστευτικό αδιέξοδο που βιώνουμε ως χώρα και κοινωνία τους τελευταίους μήνες αποκαλύπτει πολλά για την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδας και στην Ευρώπη. Mέσω αυτού εκφράζεται μια νέα πολιτική διαίρεση: Από τη μια πλευρά βλέπουμε από τα γκάλοπ ότι τα ποσοστά των πολιτών που αντιτίθενται στην παράνομη μετανάστευση είναι συντριπτικά, κυμαίνονται μεταξύ 75-85%.

Από την άλλη έχουμε τις πολιτικές και τις μορφωτικές ελίτ να αρνούνται ακόμα και την χρήση των όρων που περιγράφουν την παράνομη μετανάστευση, καταγγέλλοντας ότι οποιαδήποτε απόρριψή της συνιστά “απανθρωπιά”, ενώ μέμφονται την ελληνική κοινωνία για ρατσισμό και μισαλλοδοξία. Όσο μειοψηφική κι αν είναι αυτή η άποψη μέσα στην Ελλάδα σήμερα, κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό στα επιτελεία όλων των μακρόβιων κοινοβουλευτικών κομμάτων, στους κόλπους των ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια, στα ινστιτούτα και στις ΜΚΟ, με τις γνωστές ελάχιστες εξαιρέσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Εθνική Αποτρεπτική στρατηγική και οι αντίπαλοί της
Thursday
28/11/2019
02:12 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Παναγ. 'Ηφαιστος
0

Παν. Ηφαιστος, 20 Νοεμβρίου 2019

 


Σημείωμα Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2019: Ενώ εισερχόμαστε βαθύτερα στον 21ο αιώνα και ενώ πλησιάζουμε την επέτειο της Επανάστασης των Ελλήνων του 1821 τα προβλήματα της Ελληνικής εθνικής στρατηγικής γίνονται ολοένα και μεγαλύτερα τόσο λόγω της οικονομικής κρίσης όσο και της επί δεκαετίες πλέον εισροής χειμάρρων μεταμοντέρνου εθνομηδενιστικού δηλητηρίου που αποδυνάμωσε το φρόνημα των πολιτών, μπέρδεψε σε βαθμό απελπιστικό τις δημόσιες και ιδιωτικές συζητήσεις, διαίρεσε τους φορείς επιστημονικών τίτλων και συρρίκνωσε γνωστικά την μελέτη του κράτους και της διεθνούς πολιτικής στην Ελλάδα. Αυτά τα βιώσαμε έντονα επειδή συμμετείχαμε έντονα. Ολοένα και περισσότερο όσο προχωρούσαμε όμως, τόσο περισσότερο το πελατειακό ιδεολογικό-κομματικό σύστημα που αποτελματώθηκε την δεκαετία του 2010 “γεννούσε βέλη”. Μάταιη προσδοκία και μάταιη ελπίδα ότι, δημοσίευση στην δική σου πατρίδα αυτονόητων όρων και εννοιών που αφορούν το κράτος και την στρατηγική του (κρατική θεωρία-στρατηγική θεωρία), συμβατών μάλιστα με το θεμέλιο Θουκυδίδειο Παράδειγμα, θα προκαλούσε τόσες επιθέσεις που ισοδυναμούν με είδος δολοφονίας του χαρακτήρα ως ατόμου και ως φορέα επιστημονικού τίτλου. Όπως έγραψα και αλλού, τις δημόσιες αυτές παρεμβάσεις και τις επιθέσεις που προκάλεσε, επεξεργάζομαι την ηλεκτρονική ανάρτησή τους στο σύνολό τους. Δημόσιες πηγές είναι και η δημοσιοποίησή τους είναι θεμιτή και αναγκαία. Γράφω αυτό το σημείωμα και θα αναρτώ διαδοχικά κείμενα αναλλοίωτης αναλυτικής-επιστημονικής σημασίας και κυρίως απολύτως σχετικά όσο προχωράμε τα επόμενα χρόνια. Εν μέσω μεγάλων στρατηγικών ανακατατάξεων των οποίων τους προσανατολισμούς και τις προϋποθέσεις είχαμε καταγράψει τις δεκαετίες του 1990 και 2000 οι όροι, οι έννοιες και οι προεκτάσεις για την εθνική στρατηγική της Ελλάδας είναι ακριβώς οι ίδιοι εάν όχι πιο σημαντικοί, πλέον. Αυτό γιατί η αποτρεπτική στρατηγική απέτυχε παταγωδώς:

  • “Βιώσιμο είναι το κράτος το οποίο διαθέτει επαρκή ισχύ (και στρατηγική) για την εφαρμογή των προνοιών του διεθνούς δικαίου για την Επικράτειά του” (Hans Morgenthau). Δεν εφαρμόστηκε το δίκαιο της θάλασσας, το Ελληνικό κράτος παρέλειψε να διπλασιάσει περίπου την Επικράτειά του στην θάλασσα βάσει των de jure προνοιών του διεθνούς δικαίου, απώλεσε μεγάλους πλουτοπαραγωγικούς πόρους, οι κατευνασμοί κατέστησαν το κράτος αναξιόπιστο και οι  υπόλοιποι δρώντες προσαρμόζονται στην Ελληνική αδυναμία και αναξιοπιστία.

  • Η Τουρκία όχι μόνο έγινε πολύ πιο αναθεωρητική και επιθετική στο Αιγαίο, στην Θράκη και στην Κύπρο αλλά επιπλέον σχοινοβατεί στρατηγικά επιτυγχάνοντας -όποιος και να είναι ο ηγέτης της μελλοντικά – να αναβαθμιστεί σε περιφερειακή δύναμη και συνομιλητή των μεγάλων δυνάμεων.

  • Στην Κύπρο η Ελληνική κατευναστική προσέγγιση και οι συνομιλίες στην βάση “λύσεων” που δημιουργούν ένα μη βιώσιμο κρατίδιο στα πεδία της Τουρκικής επικυριαρχίας οδηγεί σε μεγάλη στρατηγική παγίδευση των Ελλήνων. Αλλάζει τα σύνορα σε όλο το θαλάσσιο φάσμα με την Τουρκία σε πλεονεκτική θέση επειδή θα ελέγχει την Κύπρο, παγιδεύει ως στρατηγικούς ομήρους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, αλλάζει την διαλεκτική σχέση νησιώτικων / ηπειρωτικών ερεισμάτων όπως η Τουρκία επί δεκαετίες επιδιώκει και στην Θράκη μεθοδικά και συστηματικά καθιστά -όπως ο Νταβούτογλου είχε γράψει στο “Στρατηγικό βάθος” – την μουσουλμανική μειονότητα σε Τουρκικό στρατηγικό έρεισμα.

  • Όλο το σύστημα ατόμων που στράφηκε εναντίον της αποτρεπτικής στρατηγικής, εναντίον της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ, υπέρ του σχεδίου Αναν και εναντίον του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου αντί να πει mea culpa και να αποσυρθεί κάνοντας κάποια άλλη δουλειά “περιέργως” επανέρχεται αυτή την φορά μάλιστα σε ρόλους ευθύνης.

  • Ενώ εκατοντάδες χιλιάδες ταλαντούχοι νέοι μετανάστευσαν η Ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε οικονομική και κάθε άλλη καταστολή.

  • Η Εθνική Ανεξαρτησία νοούμενη ως εσωτερική και εξωτερική πολιτική κυριαρχία ενός κράτος έχει εξόφθαλμα και καταμαρτυρούμενα συρρικνωθεί η και εκμηδενιστεί.

  • Ο χείμαρρος γνωμών, μεγαλόστομων ημιμαθών διατυπώσεων, η προσκόλληση σε ιδεολογικά δόγματα, τα θεωρήματα και τα ιδεολογήματα είχαν ως αποτέλεσμα στο Ελληνικό κράτος να μην επικρατήσει κάτι που αποτελεί προαπαιτούμενο μιας εθνικής στρατηγικής: Στρατηγική κουλτούρα. Μεταξύ άλλων,

    • Δυνατότητα στοιχειώδους συνεννόησης γύρω από όρους και έννοιες,

    • Η αναγκαία και μη εξαιρετέα προϋπόθεση μιας συντριπτικής κυριαρχίας παραδοχών και θέσεων που θεωρούν το κράτος και την εθνική ανεξαρτησία ως την συλλογική ελευθερία της κοινωνίας που μόνο έτσι μπορεί να αυτό-θεσπίζεται αυτεξούσια και ελεύθερα.

    • Την συντριπτική κυριαρχία παραδοχών και θέσεων που δεν αμφιταλαντεύονται όσον αφορά τις ανελέητες πραγματικότητες του κρατοκεντρικού διεθνούς συστήματος

    • Την συντριπτική κυριαρχία αντί-ηγεμονικών θέσεων όχι με την έννοια της εχθρότητας προς τις εκάστοτε και μάλιστα συμμάχους ηγεμονικές δυνάμεις αλλά με την έννοια ότι είμαστε ενταγμένοι στις συμμαχίες και ότι κάνουμε συναλλαγές στην βάση των εθνικών συμφερόντων

    • Συντριπτική κυριαρχία της υψηλής αρχής της φιλοπατρίας που αποτελεί προϋπόθεση ύπαρξη κράτους και εθνικής στρατηγικής

    • Συντριπτική κυριαρχία της αλάνθαστης θέσης ότι ο κατευνασμός των εξωτερικών απειλών οδηγεί σε ήττα χωρίς μάχη (ή με μικρά εκφοβιστικά επεισόδια) και τελικά σε ανορθολογισμό και σε πόλεμο

    • Θέσεις και αντιλήψεις που θεωρούν την παραχώρηση κυριαρχίας κόκκινη γραμμή η οποία εάν παραβιαστεί ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί της εθνικής στρατηγικής (χωρίς μια τέτοια παραδοχή δεν υπάρχει δυνατότητα ύπαρξης εθνικής στρατηγικής)

  • Και πολλά άλλα τα οποία είναι γνωστά και περιττεύει να επεκταθώ. Μερικά αυτονόητα για όλα τα κράτη, πάντως, συνοψίζονται στους πίνακες που παρεμβάλλονται.

 

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

Πηγή: ifestos.edu.gr

Οι αδιέξοδες «αναδιπλώσεις» της πολιτικής και της εθνικής μας ζωής
Thursday
28/11/2019
01:27 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Λαοκράτης Βάσσης
0

 

Λαοκράτης Βάσσης, 23 Νοεμβρίου 2019

 

α.   Μετά και τη «διαχειριστική εναλλαγή» στη διακυβέρνηση της χώρας, Κυριάκος Μητσοτάκης αντί Αλέξη Τσίπρα στο πρωθυπουργικό τιμόνι, μόνο πια…εθελοτυφλούντες δεν βλέπουν πως όλο και περισσότερο παγιώνεται και «νομιμοποιείται», σαν να πρόκειται για κανονικότητα, το νεο-αποικιακό καθεστώς της μετανεωτερικής «διαχειριστικής υποτέλειας» στον Τόπο μας.

Όπως αυτό προέκυψε απ’ την «απάντηση», με τα τρία «Μνημόνια», του «πολιτικού συστήματός» μας στο ανελαστικό δίλημμα της Χρεοκοπίας (2010): «εθνική ανεξαρτησία ή διαχειριστική υποτέλεια». Κι όπως διεκπεραιώνεται, η λειτουργία του, με συγκαλυπτική νομιμοφάνεια και με…άμιλλα στρατηγικής νομιμοφροσύνης, απ’ τον εν εξελίξει «διαχειριστικό νεο-διπολισμό» (ΝΔ – ΣΥ.ΡΙΖ.Α.). Προφανώς διαμεσολαβητικό μεταξύ της επικυρίαρχης ευρωδυτικής υπερεξουσίας του τοκογλυφικού κεφαλαίου και της επικυριαρχούμενης χώρας μας.

β.   Που σημαίνει πως, μετά την «αναδιπλωτική προσαρμογή» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, επισφραγισμένη με το τρίτο «Μνημόνιο» και τη διαχειριστική του ευπείθεια, που επέφερε, όπως δείχνει και η συντελεσθείσα εναλλαγή, μια συνολικότερη «αναδίπλωση» της πολιτικής και της εθνικής μας ζωής (καθώς εξέλιπε, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα, και η όποια σοβαρή πρόταση εναλλακτικής προοπτικής!), τα καταφέραμε να ξαναέχουμε, μια ανάσα μάλιστα απ’ τη διακοσιοστή επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας (2021), πρόβλημα εθνικής ανεξαρτησίας (ως χώρα περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας απ’ τη Χρεοκοπία μας και εντεύθεν). Όπως, συνακόλουθα, έχουμε και πρόβλημα χάραξης εθνικής στρατηγικής, που θα αποσκοπεί στο να βγάλουμε τη θηλειά τής «ευρω/δυτικής επικυριαρχίας» απ’ τον λαιμό μας και να ανακτήσουμε τη χαμένη εθνική μας αξιοπρέπεια. Που, με δεδομένη την οραματική «άπνοια» (σαν να έχει λιγοστέψει το λάδι στο καντήλι της ιστορίας μας!), πρέπει να έχει χαρακτήρα εθνικής επανεκκίνησης, με όρους αναγεννητικής αναθεμελίωσης και ανόρθωσης του Τόπου μας. Γιατί δεν μπορούμε να ξαναβρούμε αλλιώς τον αυτεξούσιο εθνικό μας βηματισμό προς το μέλλον.

(more…)

123..