_.

Σπύρ. Στάλιας (Οικονομολόγου Ph.D), 25 Σεπτεμβρίου 2026

Εισαγωγή: 2016, Δέκα Χρόνια Μετά η Πρόβλεψη Έγινε Βίωμα

Απρίλιος 2016. Πριν από ακριβώς μία δεκαετία, σε μια παρέμβασή μου [βλεπε 1^η υποσημείωση), είχα επιχειρήσει να αναδείξω μια θεμελιώδη αλήθεια που το ευρωπαϊκό ιερατείο προσπερνούσε εσκεμμένα: τη δομική ασυμβατότητα μεταξύ των διαφορετικών μορφών αύξησης και ανάπτυξης, όπως τις διατύπωσε η Margrit Kennedy στο κλασικό της έργο Interest and Inflation Free Money [2].

Έγραφα τότε για την Καμπύλη C, την καμπύλη που εκφράζει τον ανατοκισμό και την εκθετική αύξηση του τοκοφόρου χρέους:

«Η καμπύλη C έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Στη φύση όταν εμφανίζεται, είναι συνυφασμένη με τον γρήγορο θάνατο ή αν εφαρμοστεί συνειδητά από τους ανθρώπους σαν μορφή ανάπτυξης, φέρνει καθολική καταστροφή. Η μορφή της καμπύλης C απεικονίζει την ανάπτυξη του καρκίνου στον άνθρωπο. Καθώς εμφανίζεται, σε λίγο χρόνο αναπτύσσεται, ξεπερνά τις καμπύλες Α και Β, και η ανάπτυξη του μετά είναι τόσο γρήγορη στο χρόνο, που γίνεται παράλληλη του κάθετου άξονα, και καταστρέφει στο τέλος τον φορέα. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται εκθετική αύξηση στο χρόνο των καρκινικών κυττάρων ή εκθετική αποσύνθεση του ανθρώπου στο χρόνο που πάσχει από αυτόν.»

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, η ανάλυση της Kennedy —αλλά και η δική μου βαθιά πίστη σε αυτήν— δικαιώνεται πλήρως και αμείλικτα. Η Ελλάδα δεν βιώνει μια απλή δημοσιονομική στενότητα, αλλά τη σταδιακή οργανική της αποσύνθεση, καθώς το «καρκίνωμα» του εκθετικού χρέους τρέφεται από τις σάρκες της πραγματικής παραγωγικής βάσης.

Τι να εννοούσε άραγε ο σοφός άνδρας όταν έλεγε ότι «ο σύνθετος τόκος (τα πανωτόκια) είναι το 8ο θαύμα του κόσμου· όποιος τον αντιλαμβάνεται τον εισπράττει και όποιος δεν τον καταλαβαίνει τον πληρώνει»;

1. Οι Τρεις Καμπύλες της Ζωής και της Οικονομίας

Για να κατανοήσουμε πώς οδηγήθηκε η πατρίδα μας στη σημερινή κατάσταση, αρκεί να θυμηθούμε τις τρεις μορφές ανάπτυξης μέσα στον χρόνο, όπως αποτυπώνονται στο θεμελιώδες διάγραμμα των τύπων ανάπτυξης:

Η Καμπύλη Α (Natural curve / Φυσική Ανάπτυξη): Απεικολίζει τη φυσική εξέλιξη κάθε ζωντανού οργανισμού και φυσικού συστήματος. Ο άνθρωπος αναπτύσσεται μέχρι τα 20–21 του χρόνια και στη συνέχεια η ανάπτυξή του σταθεροποιείται οριζόντια, συνεχίζοντας τη ζωή του με ποιοτικές διαφοροποιήσεις εντός των φυσικών ορίων.

Η Καμπύλη Β (Linear curve / Πραγματική Παραγωγή): Δείχνει τη δυνητική, πραγματική οικονομική ανάπτυξη. Με δεδομένους ανθρώπινους και φυσικούς πόρους και την επικρατούσα τεχνολογία, η παραγωγή αυξάνεται με γραμμική ή αριθμητική πρόοδο.

Η Καμπύλη C (Exponential curve / Εκθετική Αύξηση): Στη βιολογία, η μορφή αυτή ταυτίζεται με την ανάπτυξη του καρκίνου. Εμφανίζεται, επιταχύνεται βίαια, ξεπερνά τις καμπύλες Α και Β, γινόμενη σχεδόν παράλληλη με τον κάθετο άξονα, και στο τέλος καταστρέφει τον φορέα. Στην οικονομία, η Καμπύλη C εκφράζει τον ανατοκισμό και την εκθετική συσσώρευση του χρέους.

Σχήμα 1

Σχήμα 1:  Η μαθηματική και βιολογική ασυμβατότητα των τριών καμπυλών (Basic Types of Growth Patterns). Η φύση αναπτύσσεται ομαλά και σταθεροποιείται (A – Natural curve), η παραγωγή αυξάνεται γραμμικά (B – Linear curve), ενώ ο ανατοκισμός του χρέους εκτοξεύεται εκθετικά (C – Exponential curve). Όταν η πολιτική λιτότητας τσακίζει την Καμπύλη Β, η Καμπύλη C απορροφά ολόκληρο τον εθνικό πλούτο.

Όταν η πραγματική παραγωγή μιας χώρας καθηλώνεται στην Καμπύλη Β (ή συμπιέζεται ακόμα χαμηλότερα λόγω της πολιτικής της λιτότητας), ενώ οι απαιτήσεις των πιστωτών τοκίζονται με βάση τους κανόνες της Καμπύλης C, το αποτέλεσμα δεν είναι οικονομική προσαρμογή· είναι ο μαθηματικά βέβαιος θάνατος του φορέα.

(more…)

_.

Σπ. Στάλιας, 18 Σεπτεμβρίου 2026

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Τα υψηλά ποσοστά του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ (42-43%) και συνολικά στην Ανατολική Γερμανία προκαλούν κύματα ανησυχίας στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Η καθεστηκυία τάξη για την άνοδο του AfD αναρωτιέται πώς γίνεται ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος να στρέφεται προς την ακροδεξιά.

Αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως μια «αιφνίδια πολιτισμική παρέκκλιση». Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι η άνοδος αυτή αποτελεί το νομοτελειακό αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που η ίδια η πολιτική ελίτ επέβαλε, θεωρώντας εσφαλμένα ότι οι συνέπειες θα περνούσαν «ντούκου». Η σημερινή κρίση δεν στερείται ιστορικού προηγουμένου. Μετά τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919), στην Ευρώπη ιδρύθηκαν 18 νέες Δημοκρατίες. Μέσα σε λίγα χρόνια, όλες σχεδόν κατέρρευσαν, δίνοντας τη θέση τους σε αυταρχικά και φασιστικά καθεστώτα.

Η θεμελιώδης αιτία της κατάρρευσης αυτής δεν ήταν ιδεολογικό ατύχημα, αλλά η ακραία οικονομική αδικία: η επιβολή εξαντλητικής λιτότητας στους λαούς, η υπερχρέωση, ο υπερπληθωρισμός και η αποπληθωριστική εμμονή στον “Χρυσό Κανόνα” (Gold Standard), ο οποίος λειτουργούσε τότε όπως το Ευρώ σήμερα.

Όταν η ορθοδοξία της εποχής επέβαλε τη μεταφορά πλούτου προς τις οικονομικές ελίτ και τις τράπεζες, αποστερώντας από την εργατική τάξη τη δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης, οι δημοκρατικοί θεσμοί έχασαν τη νομιμοποίησή τους. Ο φασισμός και ο ναζισμός θριάμβευσαν πάνω στα συντρίμμια μιας Δημοκρατίας που είχε ταυτιστεί με τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Το ιστορικό δίδαγμα είναι αμείλικτο: η βασική αιτία της ανόδου της Ακροδεξιάς και του AfD ήταν και παραμένει η κοινωνική αδικία που προκαλεί ο οικονομικός δογματισμός.

Σήμερα: Αποσύνδεση παραγωγικότητας και μισθών

Ρίζα του σημερινού προβλήματος είναι η αποσύνδεση παραγωγικότητας και μισθών στο διάστημα 2000–2025. Στη σημερινή Ευρωζώνη, ο νεοφιλελευθερισμός του Ευρώ αναπαράγει τους ίδιους μηχανισμούς. Η βασική αιτία της κοινωνικής δυσφορίας εδράζεται στη δομική ανακατανομή του εισοδήματος σε βάρος της εργασίας τα τελευταία 25 χρόνια.

Όπως αποτυπώνεται στα μακροοικονομικά στοιχεία της περιόδου 2000–2025, η οικονομική μεγέθυνση δεν διανεμήθηκε ισότιμα:

Ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας αυξήθηκε κατά 20,3%, οι πραγματικοί μισθοί αυξήθηκαν μόλις κατά 11,0%, την ίδια στιγμή που τα πραγματικά εταιρικά κέρδη εκτινάχθηκαν στο +28,0%. Η συστηματική αυτή απόκλιση σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι παράγουν περισσότερο πλούτο, αλλά λαμβάνουν όλο και μικρότερο μερίδιο από αυτόν.

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

Σχόλιο GMR: Ενα κλικ αριστερότερος από τον Σημίτη ο κος Κώστας Μελάς. Χρήσιμη η ανάλυσή του για κάθε οικονομολογική σκέψη. Θέλει όμως, πολλά, πάρα πολλά κλικ υπέρ του Δικαίου και κατά του επαχθούς και απεχθούς Χρέους (Δημόσιου και ιδιωτικού) ακόμα κύριε Μελά, για να είμαστε στοιχειωδώς σοβαροί για την κοινωνική προστασία και για προϋπολογισμούς αυτεξούσιου κράτους, πρώτα πρώτα διαγραφή χρέους και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, όμως αυτά προϋποθέτουν πολιτική εξουδετέρωση ολόκληρου του υπάρχοντος πολιτικού προσωπικού.

Και τα περί “αριστεράς” και “δεξιάς” απλά συγκαλύπτουν την εμπράγματη από το 2010 στήριξη της €χρεοκρατίας από όλους τους δεξιοαριστερούς ομοτράπεζους (με καρέκλες και με προσβλέποντες στις καρέκλες), του “τι κι αν είναι χρεοκρατία αντί-προσώπου-σου κοινοβουλευτισμού”.

_.

Κώσ. Μελάς, 4 Σεπτεμβρίου 2026

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Το δίπολο “κοστολογημένα προγράμματα vs οικονομίας και πολιτικής” αγγίζει τον πυρήνα της σύγχρονης δημοκρατίας: Τη σύγκρουση ανάμεσα στον καθεστωτικό τεχνοκρατισμό της δήθεν συνεχούς δημοσιονομικής προσαρμογής και τις θεμελιώδεις αρχές της Πολιτικής, αλλά και της Οικονομικής θεωρίας.

Η ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι απλή: Η κυβέρνηση συχνά κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι κάνει “ανεξέλεγκτες” προεκλογικές υποσχέσεις, χωρίς να εξηγεί πώς θα χρηματοδοτηθούν τα οικονομικά τους προγράμματα. Η κοστολόγηση παρέχει, υποτίθεται, με έναν ανεξάρτητο θεσμικό τρόπο τη δυνατότητα να ελεγχθεί αν μια πρόταση “κλείνει” δημοσιονομικά. Η πολιτική αντιπαράθεση εστιάζει στην κοστολόγηση των προτάσεων! Η πολιτική ως λογιστική απεικόνιση… Με μεγάλο σεβασμό για τους λογιστές.

Με λίγα λόγια: Δεν είναι απλώς τεχνικό εργαλείο δημοσιονομικής διαφάνειας – έγινε και πολιτικό όπλο/επιχείρημα, αφού η κυβέρνηση το χρησιμοποιεί για να πιέσει την αντιπολίτευση να δικαιολογήσει τα οικονομικά της προγράμματα, ενώ η αντιπολίτευση θα έπρεπε να αντιδρά, αμφισβητώντας τη μεθοδολογία, ή την ουδετερότητα εφαρμογής του.

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

ΠΙΝΑΚΑΣ: Η πληρωμή του δέκατου

Σπ. Στάλιας, 28 Αυγούστου 2026

Εισαγωγή: Η Θεωρητική Αυταπάτη των Μνημονίων και η Πραγματικότητα των 16 Ετών

Η επιβολή των μνημονιακών πολιτικών στην Ελλάδα δεν αποτελούσε απλώς ένα πρόγραμμα εκτάκτου ανάγκης, αλλά την πλήρη εφαρμογή του κλασικού νεοφιλελεύθερου υποδείγματος. Το αφήγημα των δανειστών και των εγχώριων υποστηρικτών τους οικοδομήθηκε πάνω σε μια σειρά αλληλένδετων υποθέσεων:

• Δημοσιονομική Προσαρμογή & Δημόσια Αποταμίευση: Η βίαιη περικοπή των δημοσίων δαπανών και η υπερφορολόγηση θα δημιουργούσαν πρωτογενή πλεονάσματα (G – T < 0) ^[1]. Αυτά, πέραν της αποπληρωμής των τόκων, λογίζονταν ως «κρατική αποταμίευση» (S_g = T – G &gt; 0), η οποία υποτίθεται ότι θα αύξανε τη συνολική εθνική αποταμίευση και θα πίεζε τα επιτόκια προς τα κάτω.

• Εσωτερική Υποτίμηση & Εξωτερικός Τομέας: Η δραστική συμπίεση του μοναδιαίου κόστους εργασίας (ULC) μέσω της μείωσης μισθών και συντάξεων θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα τιμών, μετατρέποντας το εμπορικό ισοζύγιο σε πλεονασματικό (X >M).

• Συσσώρευση Ιδιωτικών Αποταμιεύσεων: Η εισροή πόρων από το εξωτερικό πλεόνασμα (X > M) θα υπεραντιστάθμιζε τη δημοσιονομική αφαίρεση, τροφοδοτώντας τις καθαρές ιδιωτικές αποταμιεύσεις (S_p).

• Το Δόγμα S = I: Οι συσσωρευμένες εθνικές αποταμιεύσεις (δημόσιες και ιδιωτικές) θα μετατρέπονταν αυτόματα σε παραγωγικές επενδύσεις (I), πυροδοτώντας την αναπτυξιακή επανεκκίνηση.

(more…)

Σπ. Στάλιας, 19 Αυγούστου 2026

Ο Στέλιος Ράμφος δεν είναι μια τυχαία περίπτωση στη μεταπολεμική ελληνική διανόηση. Πρόκειται για έναν βαθύ μελετητή που γνώριζε όσο λίγοι το «ήθος» και τις «αρετές» που συγκρότησαν τον ανθρώπινο πολιτισμό στις μεγάλες ιστορικές του καμπές.

Γνώριζε τις ομηρικές αρετές της ανδρείας, της τιμής και της συμπόνιας .

Εμβάθυνε στις κλασικές αρετές του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη , την γνώση, τη φρόνηση, την οσιότητα, την ανδρεία που συνιστούν τον δίκαιο άνθρωπο, τη μεσόητα και, πάνω απ’ όλα, την απόλυτη προτεραιότητα της Πόλεως απέναντι στο άτομο. Μελέτησε τις χριστιανικές και πατερικές αρετές της ασκήσεως, της ταπεινοφροσύνης, της μετάνοιας και του υπαρξιακού βάθους του Προσώπου.

Γνώριζε, δηλαδή, με ποιον τρόπο κάθε ιστορική εποχή προσπάθησε να διαμορφώσει έναν «ολοκληρωμένο άνθρωπο», ικανό να υπερβαίνει τον ατομισμό του για να υπηρετεί το κοινό αγαθό.

Πώς, λοιπόν, ένας στοχαστής αυτού του βεληνεκούς κατέληξε, την περίοδο των μνημονίων, να γίνει ο πνευματικός απολογητής του πιο σκληρού νεοφιλελευθερισμού;

Η Αγωνία που Μετατράπηκε σε Δογματισμό

Η αφετηρία του Στέλιου Ράμφου δεν ήταν κακόβουλη. Διακατεχόταν από μια ειλικρινή, υπαρξιακή αγωνία για τα δομικά ελαττώματα της νεοελληνικής κοινωνίας: την ανευθυνότητα, τον πελατειασμό, τον λαϊκισμό και την ψυχολογική «ανηλικιότητα» ενός λαού που περίμενε τα πάντα από ένα πατερναλιστικό Κράτος.

(more…)

Σχόλιο GMR: Επιμερισμός του προστίμου στους υπαιτίους ιδιώτες , υπουργούς, βουλευτές, πρωθυπουργούς και στα κόμματα υπουργών βουλευτών πρωθυπουργών

_.

Pronews/Newsroom, 29 Απριλίου 2026

Ξεκινούν έλεγχοι και στα πεπραγμένα της νέας διοίκησης του ΟΠΕΚΕΠΕ υπό την ΑΑΔΕ – Καταγγελία νέας απάτης στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οριστικοποίησε την επιβολή προστίμου ύψους περίπου 415 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα λόγω της απάτης στον ΟΠΕΚΕΠΕ που με την επικύρωση του θα σημαίνει ότι θα πληρωθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό ή αλλιώς από τους φόρους μας, όχι η απάτη των στελεχών της ΝΔ που έκλεβαν το δημόσιο και την ΕΕ, αλλά η κυβερνητική συμμετοχή σε αυτή:

Οι κυρώσεις αφορούν ανεπαρκείς ελέγχους στις αγροτικές ενισχύσεις και όχι τις δόλιες πράξεις παραγωγών, με τους φορολογούμενους να αναλαμβάνουν το κόστος.

Το ποσό περιλαμβάνει 392,2 εκατ. ευρώ για ατασθαλίες στις άμεσες ενισχύσεις και οι αναφορές θέλουν να λένε ότι είναι μόνο η αρχή.

Το σκάνδαλο ήρθε στο φως μετά από έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για παράνομες πληρωμές σε μη δικαιούχους, με την Ε.Ε. να μειώνει τις ενισχύσεις προς την Ελλάδα.

Η επιβολή του προστίμου αποτελεί την πρώτη κίνηση για την μεγαλύτερη απάτη που έχει γίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ενώ όλα αυτά αφορούν τα όσα εντοπίστηκαν μέχρι το 2023.

Τώρα έχουν ξεκινήσει οι έρευνες για τις επόμενες χρονιές και τα πεπραγμένα της νέα διοίκησης του ΟΠΕΚΕΠΕ που πλέον τελεί υπό την αιγίδα της ΑΑΔΕ του Πιερρακάκη.

Καταγγελία νέας απάτης στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης 

Στο μεταξύ καταγγέλλεται νέα απάτη στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (Υ.Α.Α.Τ.) με σύμβαση ύψους 651.111,60 ευρώ εταιρείας για την ανάπτυξη Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Κεντρικής Γεωπληροφοριακής Υποδομής .

Προωθείται σκανδαλωδώς ουσιώδης τροποποίηση της σύμβασης», σημειώνοντας, με φόντο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ότι προκύπτουν ερωτήματα προς την ηγεσία του υπουργείου και προς την κυβέρνηση της ΝΔ.

Το απόγευμα της Τετάρτης (29/4) ο Τομέας Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στον οποίο προΐσταται ο Βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης, και το Τμήμα Διαφάνειας του κόμματος εξέδωσε κοινή ανακοίνωση με τίτλο «για την επιχείρηση σκανδαλώδους συνέχισης της προβληματικής σύμβασης ανάπτυξης Γεωπληροφοριακής Υποδομής στο Υ.Α.Α.Τ.».

Πηγή: pronews.gr

Σχόλιο GMR: “Αμ πως αλλιώς;” θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε, μετά από τόσες σημαντικές σχετικές αναρτήσεις για την κατάσταση που σοβεί⁽¹⁾ και That’s All.

Η κρισιμότητα όμως των καταστάσεων υπαγορεύουν συνέχεια…

———————

Ανασφαλής, αιτία ατυχημάτων λαού και πατρίδας, είναι και θα είναι εις το διηνεκές, τα μνημόνια.

Αυτό, υπ’όψιν Προέδρου του Αρείου Πάγου για την αναγκαιότητα σχετικής σύγκλησης ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ.

Υπ’ όψιν επίσης πολιτών που βάσει του άρθρου του καθηγητή κου Ν.Μπιτζελέκη «Άλλο αυτοδικία, άλλο άμυνα και άλλο εκδίκηση» και επίσης βάσει του άρθρου 120Σ, ΟΦΕΙΛΟΥΝ να καταπολεμήσουν ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ την από ΕΕ-ΑΡΘΡΟ 86Σ-ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ κακοδικία επί του ατυχήματος των Τεμπών⁽²⁾.

Επισημαίνουμε, πως ναι μεν θέλει προσοχή η διεκδίκηση του δίκιου (ΔΙΚΑΙΗΣ ΔΙΚΗΣ), υπενθυμίζοντας τα γεγονότα που εκμεταλλεύεται, όμως και δημιουργεί η πολιτικοδικαστική διαπλοκή (ΠΑΓΝΗ: Ακυρώθηκαν 20 ραντεβού καρκινοπαθών εξαιτίας του μπλόκου στο αεροδρόμιο Ηρακλείου), αλλά και ανυποχώρητη επιμονή, ΩΣ ΑΜΥΝΑ ενάντια στην ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ κακοδικία (που ουσιαστικά έχει τελεσιδικήσει) “Η άμυνα γίνεται, για να αποτραπεί ένα άδικο, το οποίο εξελίσσεται. Με την πράξη μου κάνω μέχρι ότι είναι αναγκαίο για να αποτραπεί αυτό“.

———————————————————

(1) — σοβεί [soví] Ρ10.9α (μόνο στο ενεστ. θ.) : (λόγ.) για κτ. δυσάρεστο που βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση, για κτ. το οποίο υποβόσκει: Kυβερνητική κρίση ~ στη χώρα μας.

(2) — με βάση την οποία οι κυβερνητικοί υπαίτιοι της ολικής καταπάτησης του θεσμικού πλαισίου Υ.Α.Ε. κκ υπουργοί μεταφορών-εργασιας (και υποδομών;) πρωθυπουργοί-Τροϊκα/υπεύθυνα πρόσωπα Ε.Ε./ΔΝΤ και οι υπαίτιοι των εγκληματικά ανασφαλών μνημονίων ε.ε./δντ/πρωθυπουργοί 2010 έως σημερα με πρόσθετες υπαιτιότητες αυτές της πολιτικοδικαστικής διαπλοκής και συγκαλυπτικής υπαιτιοτήτων “διαχείρισης καταστροφών” (ξεμπάζωμα-μπάζωμα-βιντεοταινίες Καπερνάρου) αμέσως μετά το ατύχημα.

_.

Pronews/Newsroom, 10 Δεκεμβρίου 2025

Τι προβλέπει το νέο Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για την περίοδο 2026-2029 το οποίο κατέθεσε η κυβέρνηση στην ΕΕ

Ελάχιστα έως καθόλου έχει συζητηθεί το νέο Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για την περίοδο 2026-2029 το οποίο κατέθεσε η κυβέρνηση στην ΕΕ, του οποίου οι προβλέψεις αποτελούν «ταφόπλακα» για τους Έλληνες και μπροστά του, τα τρία εθνοκτόνα Μνημόνια,φαντάζουν ως «βόλτα στην παιδική χαρά».

Όποιος το έχει δει δεν πιστεύει στα μάτια του: Τρομακτική συρρίκνωση κονδυλίων αποδεικνύοντας έτσι ότι η χώρα επί της ουσίας τα χρόνια που πέρασαν όφειλε την υποτιθέμενη ανάπτυξη της στο Ταμείο Ανάκαμψης.

Για πρώτη φορά στα μεταμνημονιακά χρονικά, οι δαπάνες σχεδόν όλων των Υπουργείων από το 2025 ως το 2029 κατακρημνίζονται και αναφερόμαστε σε Ψηφιακή Μεταρρύθμιση, Γεωργία, Περιβάλλον, Παιδεία, Υγεία, Τουρισμό, Αθλητισμό – Πολιτισμό, Επενδύσεις, Υποδομές, Εξωτερικών και Άμυνα.

Η οικονομία θα βρεθεί σε ασφυκτικές συνθήκες μείωσης δαπανών κατά 30% (4,94δις) την τετραετία 2025-28, μείωσης των αποδοχών των Δημ.Υπαλλήλων του Κράτους κατά 5% (-753 εκατ) αύξησης των φόρων έτι περαιτέρω το 2025-2029 κατά 15% (+10,7δις) με επιπλέον αύξηση του ΦΠΑ για το ίδιο διάστημα κατά 13,9% (+3,8 δις) (Ο οποίος ΦΠΑ είναι ήδη στο 24%, πόσο ακόμα θα ανέβει;), μείωσης του ρυθμού αύξησης των επενδύσεων στο 0,9% & 0,8% το 2028 & το 2029 και με νέους στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων 2,8% του ΑΕΠ το 2026 και 2,7% του ΑΕΠ το 2027-29.

Το Υπ.Ψηφιακής Μεταρρύθμισης θα έχει μείωση δαπανών 60%(!) την περίοδο 2025-2029 (-669 εκατ).

Το Υπ.Περιβάλλοντος & Ενέργειας θα υποστεί διολίσθηση κονδυλίων 54% (-1,2 δις) από φέτος έως το 2028.

Το Υπουργείο Τουρισμού βρίσκεται μπροστά σε αφανιστική μείωση των δαπανών του ΠΥ του, κατά 53% στο διάστημα 2025-2029!

Για το Υπουργείο Πολιτισμού & για τον Αθλητισμό από το 2025 ως το 2029 προβλέπεται ιλιγγιώδης μείωση κονδυλίων 41% (-268 εκατ)!

Το πολυσυζητημένο Υπουργείο Γεωργίας θα δει καταβαράθρωση των δαπανών του κατά 25% το 2025-2028 (-438 εκατ), όση & αυτή της μείωσης των ευρωπαϊκών κονδυλίων της ΚΑΠ στον ευρωπαϊκό ΠΥ.

Το Υπουργείο Ανάπτυξης & Επενδύσεων δεν ξεχωρίζει. Και αυτό (μαζί και οι στρατηγικές επενδύσεις και ο αναπτυξιακός Νόμος) θα δοκιμαστεί με απότομη μείωση 25% την επόμενη τριετία (2025-228) που αντιστοιχεί σε – 438 εκατ σε σχέση με σήμερα.

Έχοντας απαλλαγεί από τα προβλήματα & την ανεπάρκεια των Υποδομών η κυβέρνηση, τραβάει την πρίζα στις δαπάνες του Υπουργείου Υποδομών το οποίο το 2025-2028 θα έχει μείωση 398 εκατομμυρίων (-12,3%).

Τα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί και τα ΑΕΙ δεν εξαιρέθηκαν από τις μεγάλες περικοπές με – 10,17% (-695 εκατομμύρια) περιστολή δαπανών στο Υπουργείο Παιδείας την επόμενη τετραετία (2026-29).

Η Υγεία θα βρεθεί σε περιδίνηση καθώς απο το 2025 έως το 2028 προβλέπεται μείωση δαπανών 3,1% (-238 εκατομμύρια) στο αρμόδιο Υπουργείο.

Οι δε μισθοδοσίες το Υπουργείου Υγείας θα έχουν κατάπτωση 7,5% το 2025-2029 (-180 εκατομμύρια), με τις αμοιβές των εργαζομένων ειδικά στα Νοσοκομεία να μειώνονται το 2025-2029 κατά 12,5%.

Το Υπουργείο Εξωτερικών παρά τις εξαγγελίες της ΔΕΘ για ενίσχυση του προσωπικού θα βιώσει μείωση 21% (-95 εκατομμύρια) το 2025-2029 με κατρακύλα των αγορών αγαθών και υπηρεσιών κατά 35% (-42 εκατ) το ίδιο διάστημα.

Μειώσεις 5,8% (-380 εκατ) θα υπάρξουν ακόμα και στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας το 2025-29, με περικοπή 2,7% (-80 εκατ) στις αποδοχές των εργαζομένων το 2026-2029 και μείωση 20% (-15,6 εκατ) των κοινωνικών παροχών του.

Μείωση δαπανών σε σχέση με το 2025, θα υπάρξει το 2026 και το 2027 στο αρμόδιο υπουργείο για τα επιδόματα οικογένειας, στέγης, Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος κοκ.

Εννοείται ότι όλες οι δαπάνες των υπουργείων ως προς ΑΕΠ το 2029 σε σύγκριση με το 2025 θα έχουν μείωση με τις μεγαλύτερες μειώσεις να σημειώνονται στο υπουργείο Εργασίας (-0,87% του ΑΕΠ), στο Παιδείας (-0,64% του ΑΕΠ), στο ΥΠΕΘΑ στο Υγείας (-0,51% του ΑΕΠ), στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (-0,47% του ΑΕΠ ) και στο Ψηφιακής Διακυβέρνησης (-0,3% του ΑΕΠ).

Οι δαπάνες όλων των υπουργείων κατρακυλούν 4,6 μονάδες του ΑΕΠ από το 2025 (25,35% του ΑΕΠ) στο 2029 (20,74% του ΑΕΠ).

Πηγή: pronews.gr

_.

newsbeast, 7 Δεκεμβρίου 2025

Κείμενο: Θανάσης Παπαδής

Η μετανάστευση των Ελλήνων προς το εξωτερικό δεν έχει ανακοπεί, όπως προκύπτει από την τελευταία έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τη δημοσιονομική βιωσιμότητα.

Η εξέλιξη αυτή έχει διπλή αρνητική διάσταση, καθώς από τη μία πλευρά αποδυναμώνει την ποιότητα του εργατικού δυναμικού, αφού μεταναστεύουν κυρίως πτυχιούχοι και εξειδικευμένοι επαγγελματίες, και από την άλλη επιβαρύνει το ασφαλιστικό σύστημα, καθώς χάνεται ένα κρίσιμο τμήμα νέων εργαζομένων, την ώρα που οι γεννήσεις μειώνονται.

Πάνω από 369.000 Έλληνες στο εξωτερικό

Με βάση τα στοιχεία της Eurostat, που παραθέτει το Ελεγκτικό Συνέδριο, το 2024, 369.300 Έλληνες ηλικίας 20-64 ετών ζούσαν σε χώρες της ΕΕ και της ΕΖΕΣ (Ελβετία, Νορβηγία, Ισλανδία και Λιχτενστάιν). Σε σχέση με το 2023, καταγράφεται αύξηση 3,5%, τη στιγμή που κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν ότι το brain drain έχει ανακοπεί.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η εικόνα για τους πτυχιούχους, που δείχνει ότι ο αριθμός των Ελλήνων με ανώτατη εκπαίδευση που ζουν στο εξωτερικό αυξήθηκε κατά 71% την περίοδο 2014-2024. Μόνο το 2024 υπολογίζεται ότι 117.000 πτυχιούχοι Έλληνες βρίσκονται σε χώρες της ΕΕ και της ΕΖΕΣ, αριθμός αυξημένος κατά 9.600 άτομα από το προηγούμενο έτος.

Δημογραφική «βόμβα»

Η συνεχιζόμενη μετανάστευση έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά παραγόντων που οξύνουν το δημογραφικό πρόβλημα και πιέζουν το ασφαλιστικό σύστημα. Οι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά το συνταξιοδοτικό και το ασφαλιστικό είναι:

• Αρνητικό φυσικό ισοζύγιο. Το 2024 οι γεννήσεις υπολείπονταν των θανάτων κατά 58.449, με τη δεκαετία να δείχνει σταθερή επιδείνωση.
• Συρρίκνωση του πληθυσμού. Από το 2011 έως το 2024 ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 415.000 άτομα, ενώ για το 2070 προβλέπεται να φτάσει τα 7,77 εκατ., δηλαδή 3,04 εκατ. λιγότερα από το 2011.
• Κατάρρευση της γονιμότητας. Ο δείκτης ολικής γονιμότητας έπεσε στο 1,26 το 2023, πολύ κάτω από το όριο αναπλήρωσης του πληθυσμού (2,1) και χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (1,38).
• Ραγδαία γήρανση του πληθυσμού. Ο δείκτης γήρανσης ανέβηκε στις 178,5 μονάδες το 2024, από 171,8 το 2023. Δηλαδή σε κάθε 100 παιδιά αντιστοιχούν σχεδόν 179 άτομα άνω των 65.
• Αύξηση προσδόκιμου ζωής. Αν οι προβλέψεις επαληθευτούν, έως το 2070 το προσδόκιμο ζωής θα αυξηθεί κατά 7,1 έτη για τους άνδρες και 5,8 για τις γυναίκες. Χωρίς αύξηση των ορίων ηλικίας, ο συνταξιοδοτικός χρόνος θα επεκταθεί, επιβαρύνοντας τη δαπάνη.
• Άνοδος του δείκτη εξάρτησης ηλικιωμένων. Το 2024 ο δείκτης εξάρτησης έφτασε στο 40%, από 39% το 2023, ενώ ο μέσος ευρωπαϊκός είναι στο 37%. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι «σηκώνουν» όλο και μεγαλύτερο βάρος.
• Ισοζύγιο μετανάστευσης. Η καθαρή μετανάστευση το 2024 ήταν θετική κατά 42.658 άτομα, με αύξηση σε σχέση με το 2022. Ωστόσο, περιλαμβάνει και όσους αναζητούν διεθνή ή προσωρινή προστασία, γεγονός που δεν αντισταθμίζει τις απώλειες του εργατικού δυναμικού υψηλής ειδίκευσης.

Πηγή: newsbeast.gr

Σχόλιο GMR: Αυτό το άρθρο του κου Σπύρου Στάλια συμπληρώνει με εξαιρετικά τεκμηριωτικό τρόπο το άρθρο του ιδίου  “Το Κύρος της Γαλλίας Βούλιαξε στη Μονεταριστική της Ψευδαίσθηση“  εντός του οποίου το τοποθετούμε ως “συμπληρωματική τεκμηρίωση”.  Αμφότερα δε τα άρθρα του κου Σπύρου Στάλια, εντάσσονται στην συνολική κατά Χρεοκρατίας-Μνημονίων  (που αποτελούν μόνιμη αιτία-αγνοημένη στην ποινική προδικασία των Τεμπών-ποινικά ελεγχόμενης, ανασφάλειας/ατυχημάτων, εις βάρος λαού και πατρίδας, γι’ αυτό και ζητάμε σύγκληση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για αυτή την κορυφαία και πολυπλόκαμα ανασφαλή και ποινικά ελεγκτέα σύμφωνα και με το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, αιτία)  τεκμηρίωση, που περιέχεται στον σύνδεσμο “δ.ά.δ.α. ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΝΤΙdebtocracy ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ “.

_.

Σπ. Στάλιας, 08 Οκτωβρίου 2025

Το σημείο για την αλλαγή της οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπη αρχίζει με την σταδιακή μεταμόρφωση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου σε ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα. Ο τότε ΠρωθυπουργόςΤζέιμς Κάλαχαν (James Callaghan), στο ετήσιο συνέδριο του Εργατικού Κόμματος στις 28 Σεπτεμβρίου 1976 είπε την κομβική φράση που έθεσε ουσιαστικά το τέλος στην εποχή της πλήρους απασχόλησης μέσω κρατικών δαπανών, λέγοντας:

‘Πιστεύαμε ότι θα μπορούσαμε να “ξεφορτωθούμε” την ανεργία απλώς αυξάνοντας τις κρατικές δαπάνες… Σας λέω με ειλικρίνεια ότι αυτή η επιλογή δεν υπάρχει πλέον (that option no longer exists)…’

Και συμπλήρωσε, αναφερόμενος στην εθνική ευημερία και την πλήρη απασχόληση:

‘… δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη βελτίωση στα δικά μας πρότυπα ζωής αν δεν πάψουμε πρώτα να μην χρεωνόμαστε όλο και περισσότερο ως έθνος.» (There can be no lasting improvement in your own living standards until we can achieve it without going deeper and deeper into debt as a nation’.

Η ομιλία αυτή αναγνωρίζεται ευρέως ως η στιγμή που ένας Εργατικός Πρωθυπουργός εγκατέλειψε δημόσια τον πυρήνα της μεταπολεμικής Κεϋνσιανής Συναίνεσης.

Ουσιαστικά, άνοιξε τον δρόμο για την υιοθέτηση πολιτικών που αργότερα θα συνδέονταν με τον νεοφιλελευθερισμό και την έμφαση στον έλεγχο της προσφοράς χρήματος, στον περιορισμό του δημοσίου χρέους και στην αντιμετώπιση του πληθωρισμού ως πρώτης προτεραιότητας. Άνοιξε ο δρόμος για την Θάτσερ, στην Αμερική ερχόταν ο Ρέιγκαν.

Το ταξίδι αυτό ολοκληρώθηκε με την τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (θρίαμβος του νεοφιλελευθερισμού) και με την παρουσία της εξελιγμένης πια ΕυρωπαϊκήςΑριστεράς, που για λόγους ρεαλισμού και άλλων ανόητων πολιτικών συλλογισμών υιοθέτησε την Νεοφιλελεύθερη Πολιτική της Ευρωζώνης. Και ενώ αυτά, ακόμα στην Ελλάδα η Αριστερά πιπιλίζει την σοσιαλδημοκρατία/σοσιαλισμό στην Ελλάδα της Ευρωζώνης που τα έχει αρνηθεί. Αθλιότης!

(more…)

Σχόλιο GMR: Η επιστημονική εξήγηση του κυρίου Σπύρου Στάλια (μέσω του παραδείγματος της Γαλλίας) για τα εξ αιτίας των μνημονίων προδιαγεγραμμένα “ατυχήματα” λαού και πατρίδας.

Εξήγηση άμεσα σχετιζόμενη με το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ (ταυτόχρονα επαληθευόμενη από αυτό), σύμφωνα με το οποίο, έμμεση/βασική/υποκείμενη αιτία του ατυχήματος των Τεμπών, είναι τα μνημόνια.

—————

Υστερόγραφο: Δεν είναι λοιπόν περίεργο, το γιατί η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κα Κλάπα, από την οποία ζητήσαμε^(*) σύγκληση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για την εξέταση σε βάθος της Μέγα αιτίας (τα μνημόνια) του ατυχήματος των Τεμπών και ακολούθως την διαβίβαση της καταγγελίας μας στον αρμόδιο εισαγγελέα, ουδέν έπραξε και εξήγηση άλλη δεν είναι δικαιολογημένη, πλην της κατ’ ελαχιστον ιδεολογικής διαπλοκής της, υπέρ μνημονίων/χρεοκρατίας/κυβέρνησης.

Ως συνέχεια/ συμπλήρωση με εξαιρετικά τεκμηριωτικό τρόπο συστήνουμε και την ανάγνωση του άρθρου ΕΔΩ του ιδίου συγγραφέα.

(*) – βλέπετε την σχετική αναφορά-καταγγελία μας εντός του συνδέσμου ΑΝΑΦΟΡΑ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ προς Αντιπροσωπεία Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ελλάδα/Ομάδα Πολιτικής Ανάλυσης-Commission-Πρόεδρο Α.Π.

_.

Σπ. Στάλιας, 05 Οκτωβρίου 2025

Το ευρώ εισήχθη ως λογιστικό νόμισμα την 1η Ιανουαρίου 1999 και ως φυσικό νόμισμα την 1η Ιανουαρίου 2002.

Η Γαλλία προσχώρησε στην Ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου 1999.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του γαλλικού Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, το 1998, το έτος πριν την ένταξη της Γαλλίας στην Ευρωζώνη, η γαλλική οικονομία χαρακτηριζόταν από ισχυρά θεμελιώδη μεγέθη και δυναμική.

Ο συνδυασμός της ταχείας αύξησης του ΑΕΠ, της σχετικής μείωσης της ανεργίας, του σημαντικού πλεονάσματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και των σταθερών δημοσίων οικονομικών, δημιούργησαν την ψευδαίσθηση ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την είσοδο της χώρας στην Ευρωζώνη. Αυτή η ισχυρή επίδοση υποδήλωνε για την γαλλική ελίτ μια ανθεκτική και ανταγωνιστική οικονομία έτοιμη για τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες της νομισματικής ένωσης. i

Η εξέλιξη όμως της γαλλικής οικονομίας τα τελευταία 25 χρόνια και εντεύθεν της ανατροπής της πολιτικής ιεραρχίας της Γαλλίας ii, με την επικράτησης μιας νεοφιλελεύθερης τραπεζικής ελίτ που δεν λογοδοτεί επί της ουσίας πουθενά, έχει δημιουργήσει στην Γαλλία καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης σε όλους τους τομείς της γαλλικής κοινωνίας. iii

Με άλλα λόγια οι Γάλλοι ηγέτες (αλλά και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ηγέτες) βούλιαξαν στην Μονεταριστική Ψευδαίσθηση ότι υιοθετώντας το ευρώ θα ποδηγετούσαν την Γερμανία και θα οδηγείτο η Ευρώπη σε πολιτική ένωση που θα συνόδευε την οικονομική ένωση, υπό την ηγεσία της Γαλλίας. Υπολόγισαν λάθος iv.

Η ελπίδα τους δεν υλοποιήθηκε, αφήνοντας την Γαλλία να παλεύει με ένα σύστημα που την κάνει κοινωνικά και γεωπολιτικά ευάλωτη λόγω χρεών, που είναι αδύνατον να αποπληρωθούν, με αποτέλεσμα εσαεί οι Γάλλοι, από απερίσκεπτη επιλογή, να καταβάλουν τόκους, μεγάλο μέρος του ΑΕΠ με άλλα λόγια, στους χαραμοφάηδες των αγορών.

(more…)