ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.
ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Σχόλιο GMR: Στην Ελλάδα γίνονται επενδύσεις στο κοινοβουλιόμελο.
_.
newsbreak/newsroom, 31 Δεκεμβρίου 2025
Την οργήκαι την απογοήτευσηχιλιάδων επαγγελματιών του κλάδου συμπύκνωσε ένα πρόσφατο post για το πευκόμελοστα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ένα post που αναδεικνύει μια δυσάρεστη αλήθεια. Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει τη μελισσοκομία και ειδικά την παραγωγή πευκόμελου ως εθνικό παραγωγικό κεφάλαιο.
«Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι οι μόνες χώρες που παράγουν πευκόμελο.
Η Τουρκία έφτιαξε 700 δάση μελιού. Στην Ελλάδα η μελισσοκομία διώκεται, η Εύβοια αφέθηκε να καεί». Η ανάρτηση του Έλληνα μελισσοκόμου αυτή άνοιξε ξανά μια συζήτηση που ο κλάδος κάνει εδώ και χρόνια χωρίς να βρίσκει απαντήσεις.
Το πευκόμελο: ένα στρατηγικό προϊόν που η Ελλάδα δεν θωρακίζει
Το πευκόμελο αποτελεί κορμό της ελληνικής παραγωγής μελιού, καθώς σε ορισμένες χρονιές φτάνει να αντιστοιχεί στο 60–65% της συνολικής εγχώριας παραγωγής.
Πρόκειται για προϊόν ιδιαίτερης οικολογικής αξίας, άρρηκτα δεμένο με τα πευκοδάση και την ισορροπία του δασικού οικοσυστήματος.
Κι όμως, παρά τη σημασία του: δεν υπάρχει εθνικό σχέδιο προστασίας πευκοδασών με μελισσοκομική στόχευση, θεσμοθετημένο δίκτυο περιοχών ειδικά σχεδιασμένων για μελισσοκομία ούτε βέβαια κάποια πολιτική ενίσχυσης και θωράκισης της παραγωγής.
Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.
Πηγή: newsbreak.gr
Σχόλιο GMR: Για τον σχεδιασμό Εθνικής Αγροτικής Στρατηγικής ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης δήλωσε (8-12-25): ……. «Οτιδήποτε γίνει θα πρέπει να λάβει υπόψη και την ευρωπαϊκή διάσταση».
Τόσο Εθνική. Κάποια ερώτηση;
_.
Ανδ. Κλαυδιανός, 11 Δεκεμβρίου 2025
Το αγροτοκτηνοτροφικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν λύνεται γιατί δεν υπάρχει η πολιτική βούληση να λυθεί. Το καθεστώς Μητσοτάκη είναι μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης. Όπως μέρος του προβλήματος ήταν και όλες οι προηγούμενες συστημικές κυβερνήσεις.
Το ετερόφωτο πολιτικό σύστημα εξουσίας είναι οργανικά δεμένο με τους υπερεθνικούς θεσμούς της παγκοσμιοποίησης, τις πολιτικές της οποίας πιστά υπηρετεί σε βάρος των εθνικών αναγκών.
Η απολιγνητοποίηση της χώρας και ο αποδεκατισμός της κτηνοτροφίας είναι δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα της τυφλής αποδοχής ενός από τους κεντρικούς άξονες της πολιτικής των γκλομπαλιστών, αυτού της «κλιματικής κρίσης». Της κλιματικής απάτης θα λέγαμε.
«Τα ζώα παράγουν μεθάνιο και επιβαρύνουν το κλίμα». Αν αυτό δεν το έλεγε ο κ. Μητσοτάκης ως «Μωάμεθ ο Β’» από το βήμα της Βουλής, θα νομίζαμε ότι το λέει κάποιος που δεν έχει σώας τας φρένας. Και συνέχισε, ο ανεκδιήγητος, ότι «πρέπει να αλλάξουμε τις διατροφικές μας συνήθειες και να τρώμε λιγότερο κρέας». Όπερ μεθερμηνευόμενο σημαίνει ότι πρέπει να μειώσουμε τα εκτρεφόμενα πρόβατα, να γίνουμε ελλειμματικοί σε ένα από τα ελάχιστα προϊόντα που είμαστε πλεονασματικοί και να ανεβούν οι τιμές του κρέατος και των γαλακτοκομικών προϊόντων στα ύψη. Έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για τις πρωτεΐνες των «New Foods», δηλαδή των ακρίδων, των εντόμων και των σκουληκιών, που έχουν την επίσημη άδεια της ΕΕ και ακολούθως του συνθετικού γάλακτος και κρέατος.
