ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα ως ιδεολογικό όπλο
Wednesday
08/01/2020
23:18 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Κώσ. Μελάς
0

Σχόλιο GMR:

Σκέψεις της G-M-R:

1) — Ποιά η τριπλοσυνδυασμένη (αγωνιστικά/δικαιϊκά/πολιτικά) υποστήριξη των κατακτημένων δικαιωμάτων του ανθρώπου;(*)

2) — Επιτρέπεται να γίνεται αποπροσανατολισμός των ΑΔΥΝΑΤΩΝ επί ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επειδή αυτά τα καταπατούν, ή τα αντικαθιστούν με “δικαιωματικά” αξιώματα δικής τους εμπνεύσεως, οι ΙΣΧΥΡΟΙ και οι από τους ΙΣΧΥΡΟΥΣ υποκινούμενες μειοψηφίες, έχθρες, 5ες φάλαγγες, εξαγορές, θύματα εκβιασμών, κλπ;

3) — Επιτρέπεται να ξεχνάμε πως τα δικαιώματα κατακτήθηκαν με αίμα, και να μην τα υπερασπιζόμαστε κάθε φορά επί του συγκεκριμένου αλλά και εν τω συνόλω (ως κατακτημένο νομικό πολιτισμό), και μάλιστα να τα εμφανίζουμε, πως μπορεί κατά περίπτωση ή συγκυρία να εξυπηρετούν τους ΙΣΧΥΡΟΥΣ (ενώ τους εξυπηρετεί η παραποίηση και η καταπάτηση των δικαιωμάτων);

4) –- Είναι σωστό να αντιμετωπίζουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, ατομικά και στο σύνολό τους, όχι ως παγκόσμια/εθνική/ατομική υποχρέωση, αλλά ως πλαίσιο που μπορεί να ερμηνεύεται στα μέτρα και συμφέροντα, εθνών, τάξεων, ιδιαιτεροτήτων (τελικά στα μέτρα και συμφέροντα της παγκοσμιοποίησης);

Επί του συγκεκριμένου άρθρου:

1) -– Φταίει ο οικουμενισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γιατί πάσχει “Η επιχειρούμενη ηθική θεμελίωση της παγκόσμιας κοινωνίας στον οικουμενισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων” (σύμφωνα με το άρθρο), ή φταίει η επιχειρούμενη διαστρέβλωση επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να δικαιολογηθεί-διευκολυνθεί η παγκοσμιοποίηση, δηλαδή η αποεθνοποίηση, δηλαδή η λοβοτομή για την μετατροπή του κάθε ξεχωριστού Εθνικού ατομικού και συλλογικού χαρακτηριστικού, σε παγκοσμίως ενιαίο ΑΤΟΜΟ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΟΤΑΝ ΚΑΙ ΟΠΩΣ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΟΡΙΖΕΙ (=παγκόσμια κοινωνία);

Είναι αυτή δίκαια και επιστημονική αντιμετώπιση του κατακτημένου νομικού πολιτισμού;

(*) — Ι.Μ.Δ.Α./1995 ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, άρθρο “Η ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΧΩΡΟ/Αριστόβουλος Μάνεσης, σελ.185

…Προς την κατεύθυνση αυτήν (σημ.G-M-R: κοινωνικοπολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης) μπορεί να αποβεί αποφασιστική η συμβολή των Ευρωπαίων πολιτών. Είναι η πρώτη παρατήρηση που θα ήθελα να κάνω πριν τελειώσω. Διότι για την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων, καθώς και των κάθε είδους δικαιωμάτων, δεν αρκούν οι νομικοί μηχανισμοί και οι θεσμοποιημένες διαδικασίες. Πέραν π.χ. του δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων ή της νομιμότητας των διοικητικών πράξεων ή της συμβατότητας αμφοτέρων προς το κοινοτικό δίκαιο, υπάρχουν και μηχανισμοί πολιτικοί, ιδίως στο πλαίσιο δημοκρατικών πολιτευμάτων, οι οποίοι μπορεί να λειτουργήσουν υποβοηθητικά ίσως και αποτελεσματικότερα. Έτσι, εκτός από την άσκηση των εκάστοτε πρόσφορων ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, χρήσιμοι είναι και μηχανισμοί εξωθεσμικοί, π.χ. αυτοοργάνωσης και άτυπης δημοκρατίας της βάσης, δράσης αυτόνομων κοινωνικών κινημάτων κ.τ.λ…

Η δεύτερη παρατήρηση αφορά το πρόβλημα-τόσο στη θεωρία όσο και ιδίως στην πράξη-των σχέσεων του λεγόμενου κοινωνικού κράτους με το κράτος δικαίου και με τα συνυφασμένα με το τελευταίο ατομικά και πολιτικά δικαιώματα. Το θεσμικό περιεχόμενο του κράτους δικαίου αποτελεί ιστορική κατάκτηση’ είναι, δηλαδή, δεδομένο μη ανατρέψιμο. Η δε αξία του παραμένει ακέραιη για τη νομική ασφάλεια έναντι αυθαιρεσιών της όποιας εξουσίας, ιδίως στην εποχή μας όπου οι κατασταλτικοί και ιδεολογικοί μηχανισμοί της κρατικής αλλά και της υπερ-κρατικής εξουσίας (διεθνών οργανισμών) είναι τεχνικά άρτιοι, τεράστιοι και καταθλιπτικοί όταν αποφασίσουν να δράσουν. Παράλληλα, το σύγχρονο κράτος πρόνοιας, το αποκαλούμενο “κοινωνικό κράτος”, μεριμνά για την κοινωνική ασφάλεια, υπό την έννοια της ικανοποίησης βασικών βιοτικών αναγκών των ανθρώπων που συμβιώνουν σε ορισμένη κοινωνία, αλλά και-γιατί όχι;-υπό την έννοια της συντήρησης και εξασφάλισης του status της συγκεκριμένης κοινωνίας, όπως αυτή υπάρχει και λειτουργεί. …

Θα συμπεριλάβουμε και το εδώ σχόλιο μας ως ενδεικτικότατη πρόταση δικαιϊκού-ανιδιοτελούς-δημοκρατικού-αλληλέγγυου τρόπου της αναφερομένης τριπλοσυνδυαστικής δράσης.

 

 

 

Κώσ. Μελάς, 6 Ιανουαρίου 2020

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Είναι απολύτως παραδεκτό πλέον ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν μετατραπεί σε lingua franca της σημερινής παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας. Αποτελούν το μεγάλο ιδεολογικό κοινό παρανομαστής της. Μάλιστα, με το πέρασμα του χρόνου, όλο και περισσότερο βρίσκονται στο στόμα πολιτικών, δημοσιογράφων και διαμορφωτών της διεθνούς κοινής γνώμης.

Η επιχειρούμενη ηθική θεμελίωση μιας παγκόσμιας κοινωνίας στον οικουμενισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πάσχει σε πολλά σημεία. Ως οικουμενική έννοια χρειάζεται να ερμηνευθεί πριν να αρχίσει να εφαρμόζεται. Η ερμηνεία δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο από τις κυρίαρχες θεσμικές μορφές της σημερινής παγκόσμιας κοινωνίας. Αυτές δεν είναι άλλες από τα υπάρχοντα κυρίαρχα εθνικά κράτη.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

Μέρισμα-φιλανθρωπία αντί για Κοινωνικό Κράτος
Sunday
05/01/2020
17:35 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Κώσ. Μελάς
0

Σχόλιο GMR: Ακόμα και αν δεχθούμε (από την χρήσιμη ανάλυση του κου Κώστα Μελά) πως η κυβέρνηση Τσίπρα ήταν περισσότερο φιλάνθρωπη, έχουμε να παρατηρήσουμε:

Στο αδίκημα της δόλιας παραπλάνησης, αυτούσιο και στερητικό ελαφρυντικών του κακουργήματος της εσχάτης προδοσίας, η κυβέρνηση Τσίπρα ήταν απείρως περισσότερο απάνθρωπη.

 

 

Κώστας Μελάς , 5 Ιανουαρίου 2020

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Το μνημονιακό πρόγραμμα που επιβλήθηκε στην ελληνική οικονομία διέπεται από μία οικονομική λογική που δεν αποσκοπεί στη συγκρότηση ενός ενεργού και αποτελεσματικού κράτους. Αυτό είναι τόσο προφανές που το αρνούνται μόνο όσοι προσποιούνται ότι δεν βλέπουν. Για την ακρίβεια, η λογική των μνημονίων βρίσκεται στον αντίποδα της όποιας προσπάθειας είχε γίνει στο παρελθόν προκειμένου να συγκροτηθεί ένα στοιχειώδες Κοινωνικό Κράτος. Έτσι, το πρακτικό αποτέλεσμα ήταν ουσιαστικά η κατεδάφιση και εκείνων που είχαν κτισθεί.

Για να αντικατασταθεί αυτό που κατεδαφίστηκε, διαμορφώνεται μια επιλεκτική και ειδικά στοχευμένη υποδομή για ένα μερικό εισοδηματικό αντιστάθμισμα των συνθηκών φτώχειας και ακραίας φτώχειας, που προκάλεσαν οι νεοφιλελεύθερης αντίληψης οικονομική πολιτική. Δεδομένου ότι το δημιουργούμενο δίκτυο κοινωνικής προστασίας προσιδιάζει απολύτως στο νεοφιλελεύθερο πρότυπο, λαμβάνει όλο και περισσότερο τα χαρακτηριστικά φιλανθρωπίας.

Ως εκ τούτου, πόρρω απέχει από την αντίληψη του κοινωνικού κράτους ως μέσου προώθησης της αναπτυξιακής πολιτικής. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: εκλαμβάνεται απλά ως κόστος και συγκαταλέγεται στις δημοσιονομικές δαπάνες. Με βάση την ισχύουσα στην ΕΕ θεώρηση περί ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, κάθε κρατική δαπάνη είναι απαραίτητο να καλύπτεται λογιστικά από ένα αντίστοιχο έσοδο, ή από τη μείωση άλλης δαπάνης.

 

 

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Πόσο πιο ανταγωνιστική διεθνώς έχει γίνει η ελληνική οικονομία
Friday
03/01/2020
00:53 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Κώσ. Μελάς
0

Σχόλιο GMR: Ανάλυση εντός της λογικής της “μετά” μνημονιακής κανονικότητας. Κάτι πιο προχωρημένο αγαπητοί συγγραφείς της G–M-R, του slpress, του Δρόμου της Αριστεράς, και κυρίως, κάτι συν-εργειακό;

 

 

Κώστας Μελάς, 1 Ιανουαρίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Το κεφάλαιο για το πόσο ανταγωνιστική είναι διεθνώς η ελληνική οικονομία στην πρόσφατη Ενδιάμεση Έκθεση για την Νομισματική Πολιτική της Τραπέζης της Ελλάδος (Δεκέμβριος 2019) περιέχει αξιοσημείωτα στοιχεία. Συγκεκριμένα εκτιμάται ότι το 2019 τόσο η ανταγωνιστικότητα του κόστους εργασίας όσο και η ανταγωνιστικότητα των τιμών έχουν ενισχυθεί. Η ενίσχυση αυτή προέκυψε από τους κάτωθι λόγους:

Πρώτον, στο δεύτερο εξάμηνο του 2019 ανακόπηκε η επί τριετία ανατίμηση της ονομαστικής σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας της Ελλάδος, λόγω της ανοδικής πορείας του ευρώ. Αυτή είχε επηρεάσει δυσμενώς τους εθνικούς δείκτες ανταγωνιστικότητας την αντίστοιχη περίοδο.

Σύμφωνα με τους  δείκτες σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας που υπολογίζει για την Ελλάδα η Τράπεζα της Ελλάδος, η ονομαστική σταθμισμένη συναλλαγματική ισοτιμία εκτιμάται ότι υποχώρησε οριακά κατά 0,2% το 2019, έναντι αύξησης 2,1% το 2018 (μέσα επίπεδα έτους). Η ελαφρά υποχώρηση του δείκτη για το 2019 αντανακλά σε μεγάλο βαθμό την υποτίμηση σε σχέση με το 2018 ως αποτέλεσμα της μεταβολής των διμερών συναλλαγματικών ισοτιμιών έναντι του ευρώ.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr