ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Η Αριστερά ως θεραπαινίδα της διεθνούς των Αγορών
Wednesday
02/09/2020
02:52 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος ΑΡΙΣΤΕΡΑ Γιώργ. Κοντογιώργης
0

Σχόλιο GMR: Το να μπλέκει κάποιος τηλεγραφικά, την “Αριστερά ως θεραπαινίδα της διεθνούς των Αγορών“, με όσο “νόμισε(1) ο Μάρξ, συμβαίνει συχνά όμως, αν συμβαίνει από επιστήμονες, αυτό δεν αρμόζει στην επιστημονική ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ.

Ο  ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ αποδέχεται το τεράστιο για τα ανθρώπινα δεδομένα έργο του Μαρξ, έχει αναγνωρίσει την συμβολή του έργου του Μαρξ, στην κατανόηση της κοινωνικής εξέλιξης και συγκεκριμένα, έχει αποδεχθεί την διάκριση και σύγκρουση των κοινωνικών τάξεων, προσπαθώντας να ενισχύσει την κοινωνική πρόοδο, απελευθερώνοντας με Όσα ο Νόμος Ορίζει, καταπιεσμένες και μη πλήρως αξιοποιούμενες κοινωνικές δυνάμεις (απαλείφοντας μέσω των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της νομοθεσίας, την εγγενή ανισότητα των μερών, εργασίας-“κεφαλαίου”).

Αν με λίγα λόγια, βάλλοντας κατά της κάθε, του Τσίπρα ή του Κουτσούμπα Αριστεράς, βρίσκουμε ευκαιρία να μην “προσκυρώνουμε στο μέλλον” την ΑΞΙΑ μιας κοινωνίας Α-ΤΑΞΙΚΗΣ, δηλαδή δίχως ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΜΕΡΩΝ(2), τότε πρέπει να σκεφτούμε (εκ των πεπραγμένων του καθενός, είτε πρόκειται για καθηγητή Πανεπιστημίου, είτε για εργάτη, είτε για καλλιτέχνη, είτε για στρατιωτικό, είτε για ιερωμένο), αν ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ, υπερασπιζόμαστε με πράξεις-τεκμηριώσεις-προτάσεις, την ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ταξική διαφοροποίηση, ή την α-ταξική κοινωνία, όπου το ΚΡΑΤΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΥ (ασφαλώς αυτό δε θα’ναι κράτος=δύναμη του “κεφαλαίου”, ούτε και όποιο κράτος εξουσίας) θα ΟΡΙΖΕΙ τα ΕΧΕΓΓΥΑ(3) για οικονομική, πολιτική, δικαιϊκή/συνταγματική, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Η λογική, κριτικάρω (ενδεχόμενα έως υβριστικά) την ισχύουσα ΚΡΑΤΟΥΣΑ ΤΑΞΗ, αλλά στο μέλλον “προσκυρώνουμε” ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αλλά ΟΧΙ (προς Θεού, ΟΧΙ) α-ταξική κοινωνία, ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ τι θέση παίρνουμε (ΘΕΣΗ-ΕΡΓΟ) επί των ζητημάτων της ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ των ΜΕΡΩΝ (βλέπετε σχόλιο με πρόταση για παρόν-μέλλον, στο τέλος του σχολίου της ανάρτησης http://greek-market-research.com/article/quot-o-paraxenos-kosmos-poy-den-vrisketai-poythena-quot-koinonikos-katakermatismos-kai-avevaiotita/ , ακόμα ενδεικτικά: “Ευρώ θηλειά στον λαιμό της Ελληνικής Κοινωνίας ” από Σπύρο Λαβδιώτη, εθνικό νόμισμα ή Ευρωγερμανικό νόμισμα, βλέπετε Μετωπικό Πρόγραμμα Εξόδου από την Κρίση, Θ. Μαριόλη Δ. Καλτσώνη Κ. Παπουλή, και τίθεται ΣΟΒΑΡΟ θέμα “τι τέλος πάντων προσκυρώνουμε στο παρόν” ως εχέγγυο για το μέλλον).  

———————————

(1) Η Αριστερά, λοιπόν, μπορεί να απέτυχε όσον αφορά την επαγγελία της για τον σοσιαλισμό, αλλά, ως ιστορική παράμετρος, δεν απέτυχε. Εξεπλήρωσε τον ιστορικό της ρόλο. Ρόλο, όμως, τον οποίο σε καμιά περίπτωση δεν το προσκυρώνουμε στο μέλλον, όπως νόμισε ο Μαρξ.

(2) ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ των μερών(αγροτικός πληθυσμός-εργατική τάξη & κυβερνών κόμμα των εργατών) υπήρξε και στην εξέγερση της Κροστάνδης το 1821 και στην μετέπειτα σταλινικού τύπου “σοβιετική” (καθόλου των σοβιέτ) διακυβέρνηση.

(3) στην Ελλάδα παίρνοντας υπ’ όψιν την διαχρονική εξέλιξη της ελληνικής ψυχής, ταιριάζει καλύτερα από το να πούμε ελληνικής κοινωνίας, ο Γεώργιος Σκλαβούνος μας παρουσιάζει τα ΕΧΕΓΓΥΑ που αναφέραμε στο έργο του “Εθνική Ταυτότητα ή Εθνική Συνείδηση;“.

 

._

 

 

 

Γιώρ. Κοντογιώργης, 31 Αυγ. 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Η Αριστερά παραμένει εμμονικά στο σύστημα που επεξεργάσθηκε η νεοτερικότητα κατά την έξοδό της από τη φεουδαρχία και του οποίου η εφαρμογή ολοκληρώθηκε προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Το γεγονός αυτό συνομολογεί την προσχώρησή της στην αρχή της ενιαίας σκέψης και πράξης που στοχεύει την περιοριστική οριοθέτηση του διαλόγου για την εξέλιξή του. Όσον αφορά το διακύβευμα της πολιτικής χειραφέτησης της κοινωνίας των πολιτών, η Αριστερά πρωτοστατεί στην άρνησή της.

Το ενδιαφέρον εν προκειμένω είναι ότι η Αριστερά συντάσσεται με την κυρίαρχη σταθερά της νεοτερικότητας, η οποία υποστηρίζει ότι ο κόσμος της, η εποχή μας, αποτελεί όχι φάση στην εξελικτική πορεία του κοινωνικού ανθρώπου, αλλά το τέλος της (ανθρωποκεντρικής) της ολοκλήρωσης. Επομένως, το αύριο γι’ αυτήν είναι το σήμερα και κατά τούτο οι λύσεις στα προβλήματα θα πρέπει να αναζητηθούν στο πλαίσιο του παρόντος συστήματος. Όχι με την υπέρβασή του.

Εύλογα, αφού το σύστημα εισήλθε, κατ’ αυτήν, ευθέως από τη δεσποτεία-φεουδαρχία στην πλέον ολοκληρωμένη εκδοχή της δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, η όποια αμφισβήτησή του οδηγεί αναπόφευκτα στην οπισθοδρόμηση. Η προσέγγιση αυτή, εντούτοις, είναι στην πηγή της περιέλευσης της κοινωνίας σε πολιτική αδυναμία. Και μάλιστα στην απολύτως ταξική και αντικοινωνική οριοθέτηση του σκοπού της πολιτικής. Διότι, δεν εξηγεί πώς είναι δυνατόν, ένα σύστημα και μάλιστα μια Πολιτεία που συμπυκνώνει το καταστάλαγμα της δημοκρατίας, να παράγει ολιγαρχικές πολιτικές!

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

O ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Γ.ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ: Από τον Ρήγα και τον Καποδίστρια στο σήμερα
Monday
03/08/2020
12:50 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης
0

Σχόλιο GMR:   Η συνεισφορά της G-M-R στο θέμα:

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (όπως και η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ) είναι ένα ΔΙΚΑΙΩΜΑ(*), που κατακτάται και ΕΠΑΝΑΚΑΤΑΚΤΑΤΑΙ με αυτοθυσία (όπως όλα τα δικαιώματα). Εξ’ άλλου, αυτή η αυτοθυσιακή(**) παράμετρος, είναι η ειδοποιός διαφορά, μεταξύ δικαιώματος και ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ.

 

(*) Άρθρο 1 Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.

(**) εδώ, εκ του κειμένου, ο τρόπος έναρξης μιας προσπάθειας για αποτελεσματική αυτοθυσία, κάθε φορά που το ΙΣΧΥΟΝ ΔΙΚΑΙΟ καταπατάται από το “ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ ΔΙΚΑΙΟΝ” (αυτό των, εργοδοτών σε ταξικό επίπεδο, εκπροσώπων παγκοσμιοποίησης/ομοσπονδιοποίησης/χρεοκρατίας σε διεθνικό επίπεδο):

Εμείς εδώ ο καθένας μας έχουμε βούληση. Όμως όλοι μαζί δεν έχουμε βούληση. Και δεν έχουμε όλοι μαζί βούληση, γιατί η συνολική βούληση χρειάζεται διαβούλευση. Να συγκεντρωθούμε, να μιλήσουμε και να πάρουμε μια απόφαση. Να θεσμοθετηθούμε ως συλλογικότητα.”

Ως G-M-R συμφωνούμε, να το ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ (πως αλλιώς; θα μας το χαρίσουνε;)

Και επειδή το ΙΣΧΥΟΝ ΔΙΚΑΙΟ ευρίσκεται πενήντα χρόνια μπροστά από την υπάρχουσα ΒΟΥΛΗΣΗ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟ (βλέπετε ενδεικτικά: “το θέμα δεν είναι νομικό, ειναι πολιτικό”-“μα πιστεύετε στην Ελληνική Δικαιοσύνη;”), ας ξεκινήσουμε (τουλάχιστον) από την εν τη πράξει επανακατάκτηση των θεσμοθετημένων και μη εφαρμοζόμενων ή καταπατουμένων, δικαιωμάτων.

Σχετική η εδώ επιστολή (βλ. σχόλιο, εστάλη και με email) προς κο Γιάγκο Ανδρεάδη.

._

 

 

 

Γ. Κοντογιώργης, 26 Μαίου 2012

 

 

 

Συνέντευξη του καθ. Γ. Κοντογιώργη στο anti-ntp.net. (26 Μαίου 2012)

Posted on 06/09/2012

αφιερώστε τον χρόνο που απαιτείται για να ακούσετε τον καθ. Γ. Κοντογιώργη, σε αυτή την συνέντευξή του στο ιστολόγιο anti-ntp.net, και νομίζω πως δεν θα πάει χαμένος ο χρόνος σας, ακόμα κι αν υπάρξουν σημεία διαφωνίας.

 

 

Ακολουθούν απομαγνητοφωνημένα αποσπάσματα:

Στη δημοκρατία ο πολίτης είναι κυρίαρχος και ο πολιτικός ακούει.

Πως μπορεί η κοινωνία να αντισταθμίσει την δύναμη των αγορών μέσα στο κράτος; Οχι πια με τους παραδοσιακούς τρόπους, πορείες και απεργίες. Οι πολιτικοί και οι αγορές που τους έχουν σε ομηρία, γράφουν την κοινωνία στα παλιά τους τα παπούτσια. Ολη η συζήτηση που κάνουν έχει ως σκοπό της το συμφέρον των αγορών και όχι των κοινωνιών.

Η αριστερά έχει γίνει η ουρά του παγκόσμιου καπιταλισμού, και δεν έχει καμμία ιδεολογία και καμμία πρόταση, έξω από τα όρια του συστήματος. Δεν είναι ο φόβος του συστήματος η αριστερά.

Αυτό που φοβούνται οι πολιτικές εξουσίες και οι αγορές είναι η κοινωνία. Οσο η ανάσα της κοινωνίας πλησιάζει την πολιτική, ο φόβος τους αυξάνεται.

Η κοινωνία πρέπει να αξιώσει να αλλάξουν οι πολιτικές σχέσεις και όχι να παραμένει στον ιδιωτικό χώρο που είναι σήμερα.

Αν το σύστημα ήταν κατ’ ελάχιστον αντιπροσωπευτικό τότε οι κοινωνίες θα ήταν στον δημόσιο χώρο και όχι στον ιδιωτικό. Το σύστημα το κατέχει εξ ολοκλήρου το κράτος και αυτοί που έχουν την νομιμοποίηση να το διαχειρίζονται.

(more…)

Αριστερά: μεταξύ διαμαρτυρίας και καθεστωτισμού
Tuesday
14/07/2020
22:47 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης
0

Σχόλιο GMR: Χάριν της ανάδειξης της ιδανικής κοινωνίας (Γ.Κ.: “τα δικαιώματα ευδοκιμούν όπου δεν συντρέχει η ελευθερία“), νομίζουμε και αν κάνουμε λάθος διορθώστε μας, ο σεβαστός καθηγητής ΥΠΟΤΙΜΑ ως ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΕΙ,

(α) τις ουσιώδεις μαρξιστικές (με όλες τις αντικειμενικές κριτικές) ιστορικές και κοινωνιολογικές μελέτες/θεωρίες/αντίστοιχες ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ(*), για την μέσω της εξέλιξης της παραγωγικής διαδικασίας εξέλιξη των κοινωνικών αντιθέσεων και

(β) την εξέλιξη του Δικαιϊκού Πλαισίου (με το φιλοσοφικονομικό αποκορύφωμα της ΑΠΟΔΟΧΗΣ της “εγγενούς ανισότητας των μερών, δηλαδή την σε βάθος νομική αναγνώριση και νομική/ΔΙΚΑΙΪΚΗ υπεράσπιση της μαρξιστικής θεωρίας των τάξεων) το οποίο στην ουσία του, συμβαδίζει προοδευτικά , αλλά ΟΧΙ ΑΝΑΛΟΓΑ(**), με την εξέλιξη της παραγωγικής διαδικασίας.

Ο ανθρώπινος πόνος/λύπη υπήρχε, θα υπάρχει, και από την αδυναμία αντιμετώπισης φυσικών καταστάσεων και από την αδυναμία ΑΝΑΛΟΓΗΣ ΣΥΜΒΑΔΙΣΗΣ της εξέλιξης του ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ Δικαίου σε σχέση με την παραγωγική εξέλιξη.

 

(*)   Μάρξ: Οι φιλόσοφοι έχουν απλά ερμηνεύσει το κόσμο με διαφορους τρόπους. Το θέμα είναι να τον αλλάξουμε (η 11η θέση για τον Feurbach που αναγράφεται στον τάφο του).

(**)    Θεωρούμε πως το Ισχύον Δίκαιο αν και συμβαδίζει προοδευτικά με την παραγωγική εξέλιξη, εν τούτοις ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ, διότι ευρίσκεται πενήντα χρόνια μπροστά απο τις διαθέσεις της τάξης των εργαζομένων να αποκαταστήσουν την σχέση Ισχύοντος Δικαίου-τοις πράγμασι Δικαίου, ιδιαίτερα δε, από άποψη ποιοτικών δυνατοτήτων, όπως της περίπτωσης των μόνο θεωρητικολογούντων καθηγητών νομικής (ιδιαίτερα όταν τους αγκαλιάζει η τάξη των κεφαλαιοκρατών), με εξαιρέσεις όπως Αριστόβουλος Μάνεσης-Αλίκη Γιωτοπουλου ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ, αλλά και των σημερινών Γ. Κασιμάτη-Α. Δημητρόπουλο που η επιστημονική τους ΕΜΠΛΟΚΗ παραμένει αναξιοποίητη. Θα θέλαμε την συμβολή και του Γ. Κοντογιωργη για την μείωση αυτής της σχετικής υστέρησης του Δικαίου, κυρίως/κατ’αρχήν του ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ Δικαίου, σε σχέση με την ΕΓΓΕΝΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ .  

 

 

Για πληρέστερη τεκμηρίωση του σχολίου μας παραθέτουμε τα σχόλια των τριών λινκ από την G-M-R:

1)  ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ=ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΉ

2)  Γιώργος Κοντογιώργης, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης: Έχουμε εισέλθει σε μια, μετά τη νεοτερικότητα, φάση.

3)  ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΉ ΗΓΕΣΊΑ Ή ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΉ ΔΙΑΘΕΣΗ;

4)  Ευρωπαϊκό «ναυάγιο» στο Λιβυκό Πέλαγος – Μόνη έμεινε η φρεγάτα «ΣΠΕΤΣΑΙ»

Θεωρούμε πως το σχόλιο θα ήταν ανολοκλήρωτο, σύμφωνα με τις περιστάσεις, αν δεν τοποθετούσαμε , “εν κατακλείδι”, το εδώ λινκ, ως σημερινή παρέμβαση για την ΕΜΠΛΟΚΗ ΜΑΣ επί της ΤΑΞΙΚΗΣ & ΔΙΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ.

 

 

Γ. Κοντογιώργης , 13 Ιουλίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Το ζήτημα της Αριστεράς συνδέθηκε ιστορικά με μια εκδοχή της προόδου η οποία προέκρινε την επιτάχυνση της ενσωμάτωσης των σε ανθρωποκεντρική υστέρηση κοινωνικών στρωμάτων (ιδίως των δυνάμεων της εργασίας) ή και κοινωνιών (όπως η ρωσική) στη νέα εποχή. Σε θεωρητικό επίπεδο, το πρόταγμα της Αριστεράς, το πρόταγμα του σοσιαλισμού, αξιολογήθηκε ως μέτρο, και μάλιστα ως η αρχετυπική εκδοχή της μετάβασης της ανθρωπότητας σε μια μετακαπιταλιστική φάση, που άγγιζε ουσιαστικά το ιδεώδες της ανθρώπινης κατάστασης.

Η Αριστερά, έως σήμερα, δεν έπαψε να προβάλλει τον ιστορικό της προορισμό ως την ειμαρμένη που προόρισται να φέρει την ανθρωπότητα στη μετακαπιταλιστική εποχή και όχι ως εναλλακτικό δρόμο για τη μετάβαση από τη δεσποτεία στον πρώιμο ανθρωποκεντρισμό. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια κρίσιμη παράμετρο για την κατανόηση της Αριστεράς στις ημέρες μας, η οποία επιπλέον αναδεικνύει το έλλειμμα γνωσιολογίας και προτάγματος που τη διατρέχει.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

 

Πηγή: slpress.gr

Έθνος και “εκσυγχρονιστική” νεωτερικότητα
Tuesday
23/06/2020
09:10 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης
0

Σχόλιο GMR: Ίσως πρέπει να επισημάνουμε, πώς το γράψιμο της ιστορίας θα πρέπει να μας απασχολήσει εντονότερα από το γράψιμο επί της ιστορίας.

Ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, ποιόν εξυπηρετεί η επαναλαμβανόμενη  ανάλυση και ακόμα πιο επαναλαμβανόμενη ρητορική καταδίκη, της πρόσφατα γραμμένης ιστορίας;

Οι “συγγραφείς” της “εκσυγχρονιστικής νεωτερικότητας” μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι (με τέτοια ολοκληρωτική συγγραφική επεξηγηματικότητα επί της γραμμένης ιστορίας).

._

 

Γ. Κοντογιώργης , 23 Ιουνίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Η αιτία της νεοελληνικής κακοδαιμονίας, τις συνέπειες της οποίας βιώνει για μια ακόμη φορά με επώδυνο τρόπο το ελληνικό έθνος, έχει βαθιές ρίζες στην ιδεολογία της εξάρτησης που έφερε μαζί του το νεοελληνικό κράτος και η οποία δεν είναι απλώς πολιτική. Το διακύβευμά της είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορική ανάδυση και τη νομιμοποίηση της ηγεμονίας του Δυτικού Κόσμου στη νεότερη εποχή. Αυτή διέρχεται ευθέως όχι από τη γενεαλογία της σχέσης του Ελληνισμού με το Νεότερο Κόσμο, αλλά από τη θέση που “όφειλε” να του αποδοθεί στην ταξινομία της κοσμοϊστορίας.

Στο πλαίσιο αυτό, το νεοελληνικό κρατικό μόρφωμα εκλήθη να αναλάβει έναν ρόλο αποδόμησης του μείζονος Ελληνισμού, απαξίωσης του ελληνικού παρόντος και αποκοπής του από τα ιστορικά του πεπραγμένα. Ο ρόλος αυτός, καθιστούσε απολύτως αναγκαία τη συγκρότηση μιας κρατικής διανόησης με βαθιά εγχαραγμένη την ιδεολογία μιας παραρτηματικής πρόσδεσης του ίδιου του Ελληνισμού στην Εσπερία. Ιδεολογία απόσχισης των μετα-ρωμαϊκών του πεπραγμένων (του Βυζαντίου και της τουρκοκρατίας) από την “αρχαιότητα”.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Προσωρινή η συσπείρωση υπό την εξουσία – Προ των πυλών η αμφισβήτηση
Friday
01/05/2020
00:08 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης
0

 

Γιώρ. Κοντογιώργης, 30 Απριλίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Η ευτυχία όσων μας κυβερνούν είναι ότι έχουν πετύχει, λόγω πανδημίας, αυτό που μέχρι τώρα ονειρεύονταν, αλλά θεωρούσαν ανέφικτο: την συσπείρωση του λαού στην εξουσία τους, στον λόγο και στις αποφάσεις τους. Σήμερα, δεν τους αμφισβητεί κανείς, ούτε και τολμάει να εξέλθει του σπιτιού του για να διαδηλώσει. Ας αναλογισθούμε τι συνέβη τα τελευταία χρόνια με τη στροφή των κοινωνιών σε αντισυμβατικές συμπεριφορές.

Πρόκειται όμως για πρόσκαιρη κατάσταση. Όταν η πανδημία υποχωρήσει και οι κοινωνίες αναπνεύσουν, θα κάνουν τον απολογισμό τους και θα αποτιμήσουν τις συνέπειες που θα είναι όλες δικές τους. Άλλοι θα έχουν απολυθεί και άλλοι θα έχουν χάσει το εισόδημά τους. Θα έχει αποσυντεθεί η οικονομία και θα έχουμε εισέλθει σε μία κρίση άλλου τύπου, που εάν οι κυβερνώντες δεν μεριμνήσουν να αντιμετωπίσουν έγκαιρα, θα επισπευσθούν οι εξελίξεις προς μια εξόχως ασταθή περίοδο, με ανατροπές που σήμερα δεν τις φανταζόμαστε.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

Πως οι κοινωνίες κατέληξαν όμηροι των Αγορών – Η ιδιοποίηση του κράτους
Sunday
26/04/2020
19:55 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης
0

Σχόλιο GMR: Ένα πράγμα φοβούνται οι αγορές και οι ελίτ που τις διακινούν: Την αξίωση των κοινωνιών να γίνουν θεσμικές συνιστώσες του πολιτικού συστήματος

Πως θα γίνει αυτό (ρωτάμε ως G-M-R);

Απαντά ο καθηγητής Γ.Κοντογιώργης: “με εθνική-πολιτισμική συνοχή“.

Αν συνεχιζόταν η συζήτηση, θα ετίθετο το ερώτημα “τι θα κάνουν με την εθνικη-πολιτισμική συνοχή οι Ελληνες;“, η δε απάντηση θα ήταν (είναι επί δέκα χρόνια τώρα), “μα θα αποφάσιζε ο λαός“. Συνεχίζουμε εμείς, “κι αν ο λαός αποφάσιζε έξοδο από ευρωζώνη ή και απο ΕΕ;“, “θα ήταν καταστροφικό” ή απάντηση.

Υποθετικός ο διάλογος, με δεδομένες όμως τις ένθεν και ένθεν ΕΠΙΛΟΓΕΣ.

Και το δημοψήφισμα του 2015;;;

Μεγάλη ιστορία κι αυτό. Για τους μεν ήταν καταστροφικό το ΟΧΙ, για τους δε (η G-M-R μεταξύ αυτών) ήταν καταστροφικό το ΝΑΙ.

Α, ξεχάσαμε , για την G-M-R, ήταν όχι μόνο καταστροφικό το ΝΑΙ, αλλά και πρόταση εσχάτης προδοσίας ενσωματωμένη σε δημοψήφισμα. Καμμία απορία;

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

._

Γ. Κοντογιώργης, 25 Απριλίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Πριν την εκδήλωση της πανδημίας, κυριαρχούσε η άποψη πως η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση ορίζει ένα άλλο σύστημα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ιδιοποίηση του συστήματος, που είναι εξ αντικειμένου εγκατεστημένο μέσα στα κράτη. Ιδιοποίηση από τον οικονομικό παράγοντα, ο οποίος με το όνομα “αγορές”, αυτονομήθηκε από το κράτος και φιλοδοξεί να παίξει ένα διακρατικό ρόλο.

Οι νέοι οικονομικοί ηγεμόνες έχουν θέσει σε ομηρία τις πολιτικές ηγεσίες των κρατών και έχουν εκβάλει από το σκοπό της πολιτικής το συμφέρον των κοινωνιών. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί οι “αγορές” είναι πρωτογενώς παντοδύναμες, αλλά επειδή οι κοινωνίες παραμένουν εγκιβωτισμένες σε αξίες, σε θεσμούς και σε πολιτικές συμπεριφορές του 18ου αιώνα. Με άλλα λόγια, η μεν οικονομία έχει ήδη μεταβεί στο μέλλον, ενώ οι κοινωνίες παραμένουν δέσμιες σε ένα παρελθόν που παρήλθε ανεπιστρεπτί.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

Ο “νέος πατριωτισμός” αποδομεί την ιστορικότητα του Ελληνισμού
Saturday
18/04/2020
16:49 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης Πατριωτισμός
0

 

 

Γιώργος Κοντογιώργης, 13 Απριλίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Πολύ σωστά η κυβέρνηση ζήτησε από τους πολίτες τη συλλογική μας ευθύνη και συστράτευση για να αντιμετωπιστεί η πανδημία. Αυτή η έκκληση, ωστόσο, αντιφάσκει με τα μηνύματα που η ίδια εξέπεμψε με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου. Μηνύματα επί της ουσίας διχαστικά, που μάλιστα εστιάζονται σε αυτό που θα έπρεπε να ενώνει τους Έλληνες, δηλαδή στην πολιτισμική του συνοχή και στην ιστορικότητά της.

Το δραματικό είναι ότι δεν ήταν μόνο η κυβέρνηση που εξέπεμψε τέτοιο μήνυμα. Πρόκειται για μία ομοβροντία διχαστικών λόγων που περιλαμβάνει και την Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την αντιπολίτευση. Η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, στον πρώτο της δημόσιο λόγο, μας μίλησε για ένα «νέο πατριωτισμό». Πώς τον αντιλαμβάνεται; Τι ενοχλεί άραγε από τον “παλαιό πατριωτισμό” και τι περιέχει άραγε ο νέος;

Να υποθέσω ότι στο “νέο πατριωτισμό” περιλαμβάνεται και η ψήφος της που απάλλαξε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για μία καίριας σημασίας υπόθεση που αφορούσε το δημόσιο συμφέρον; Και ποιον ρώτησε αλήθεια για να εξαγγείλει την αναθεώρηση του πατριωτικού προτάγματος της κοινωνίας; Είναι υπεράνω του νόμου κατά το Σύνταγμα. Να υποθέσω ότι είναι και υπεράνω του λαού;

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

Από τα κοινά στο απολυταρχικό κράτος και στην κομματοκρατία
Monday
17/02/2020
20:37 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης
0

 

 

Γιώρ. Κοντογιώργης, 17 Φεβρουαρίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Η πρώτη πράξη του Όθωνα, όταν ήλθε ως βασιλεύς στην Ελλάδα, ήταν να καταργήσει τα κοινά, που ήταν οι πόλεις-κράτη της αρχαιότητας, όπως προσαρμόστηκαν στην πορεία της ιστορίας. Μαζί με τα κοινά κατήργησε και τη δημοκρατία μέσα σ’ αυτά. Θεωρούσε ότι δεν είναι δυνατόν ο “άπληστος”, ο “εγωπαθής”, ο “άθλιος”, ο “αγράμματος” ελληνικός λαός να θέλει να ασκεί την πολιτική διοίκηση της χώρας του.

Κατά την κυρίαρχη άποψη στη Δύση, και βέβαια του Όθωνα, η πολιτική διοίκηση είναι ένα ευγενές λειτούργημα που ανήκει στους βασιλείς. Απαξίωνε εκείνη τη στιγμή ολόκληρη την ιστορία του ελληνικού πολιτισμού. Εδώ βρίσκεται το κεντρικό πρόβλημα. Με τη δυτική λογική εκείνης της εποχής, οι Βαυαροί εγκαθίδρυσαν ένα “ελέω θεού” απολυταρχικό κράτος.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

Δια ελληνικής χειρός όλες οι ήττες του Ελληνισμού
Wednesday
05/02/2020
04:38 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης
0

Σχόλιο GMR:    Γι’ αυτό και η G-M-R ξεκινάει την πιο πρόσφατη εδώ πρόταση/ σχέδιο επιστολής της με το “Εθνική Ταυτότητα ή Εθνική Συνείδηση” του Γεωργίου Σκλαβούνου, περιοδικό ΠΟΛΙΤΕΙΑ 1982, και με πρόταση του συγγραφέα για επί του άρθρου σχεδιασμό που μας διαβίβασε με σχετικό του email (*), με μια μόνο διαφορά μας με τον συγγραφέα. Η διαφορά μας με τον συγγραφέα, έγκειται, στον σήμερα (και από το 2010) απαιτούμενο ΛΟΓΟ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ, ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ. Οι όποιες καλές προοπτικά (ξεκινάμε με τέλειες αρχές και σχέδιο, ούτως ώστε, σιγα-σιγά και σε τριακόσια χρόνια ΘΑ…) ιδέες, εξαϋλώνονται, αν δεν προσαρμοστούν αποτελεσματικά σε ΚΑΘΕ τρέχουσα κρίσιμη κατάσταση, όπως αυτή της Εθελοεκχώρησης της Εθνικής Κυριαρχίας (Ελλάδας-Κύπρου).

Βέβαια, πίσω από κάθε διαφορά, υπάρχουν/κρύβονται αν δεν προσεχτούν οι “λεπτομέρειες” κάποιοι εγγενείς-βασικοί λόγοι που κάνουν την διαφορά. Στο εδώ επίσης καταπληκτικό άρθρο του Γ.Σ., “Το Μοντέλο της Χορωδίας” που αφορά τρόπο συγκρότησης-λειτουργίας των κοινωνιών, έχουμε τις εξής επισημάνσεις, βάσει των οποίων, ΕΜΠΟΔΙΖΕΤΑΙ, η κάθε φορά και για κάθε περίπτωση ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ αντιμετώπιση των κρίσεων.

 

(*)Χρειαζόμαστε πανεθνικό διάλογο προβληματισμού και δέσμευσης:

Α) Στην δημιουργία ενός κινήματος κοινωνικού διαλόγου, προβληματισμού και δέσμευσης, σε πανεθνική κλίμακα, εν όψει της τρίτης εκατονταετίας του ελεύθερου εθνικού μας βίου.

 Πως αντιμετωπίζουμε, στην πράξη, την παρακμή, αλλά και την ανάγκη ανασυγκρότησης, τοπικά κλαδικά εθνικά;

 Σε ποια πράξη-δράση, δεσμευόμαστε δημόσια;;;τόσο στην αντιμετώπιση της παρακμής όσο στην αντιμετώπιση της ανασυγκρότησης;;;

 Ποιο Δήμο και ποια Ελλάδα θέλουμε; σε σε ποια Ευρώπη σε ποιο Κόσμο;

 Ένας τέτοιος διάλογος που αρθρώνεται τόσο τοπικά σε επίπεδο Δήμου , κλαδικά, επιστημονικά και θέτει 2 ενότητες θεμάτων/

 

   Α1)  Ποιά Πατρίδα θέλουμε στον τρίτο αιώνα του ελεύθερου εθνικού μας βίου και Α2)  Πως περνάμε ως κοινωνία από τον από την ιδιώτευση στον κριτικό λόγο, και από τον κριτικό λόγο στην κριτική πράξη, στον διάλογο της πράξης.

 

Β) Πως περνάμε από το σημερινό πολιτικοκομματικό μας σύστημα, σε ένα δημοκρατικό, πολυκομματικό αλλά εθνοενωτικό πολιτικό σύστημα.

 Σε ένα σύστημα που αριστοποιεί την κοινωνική συμμετοχή, την εσωκομματική δημοκρατία. Ενα πολιτικό σύστημα που στηρίζεται και στηρίζει ένα ουδέτερο πολιτικά κράτος ικανό να διασφαλίζει και να υπηρετεί την αρμονική συνύπαρξη των μορφών ελεύθερης οικονομίας , κοινωνικής οικονομίας, συνεταιριστικής και κοινοτικής οικονομίας.

 Πως υπηρετούμε ένα τέτοιο σύστημα στον Δήμο στην Περιφέρεια, στον Επαγγελματικό και επιστημονικό κλάδο;; (Δικηγορικοί Σύλλογοι, Επιμελητήρια, εκπαιδευτικοί…κλπ.κλπ)

 

Γ) Ποια θα ήταν μια στρατηγική εθνικής και πολιτισμικής επιβίωσης;;

 Ποιος είναι ποιος μπορεί και οφείλει ο ρόλος μας ο ρόλος του κάθε οργανωμένου φορέα, επιστημονικού,επαγγελματικού, πολιτιστικού, του Δήμου μας σε μια τέτοια Στρατηγική;

 

 

 

 

 

Γιώργος Κοντογιώργης, 3 Φεβρουαρίου 2020

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Το 1922 είναι η γενεσιουργός αιτία της ανασφάλειας που έχει η Ελλάδα έναντι της Τουρκίας σήμερα. Το 1922, όμως, δεν είναι η αρχή της κρίσης του Ελληνισμού. Η κρίση του έχει μακρινές ρίζες στο 1204 και μετά στην Ελληνική Επανάσταση. Δεν είναι γνωστό σήμερα σε κανέναν ότι το 1204 ένα κραταιό ακόμη ελληνικό κράτος, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, παρεδόθη από την πολιτική ηγεσία του στον ξένο παράγοντα.

Αυτό που σήμερα αποκαλούμε νεωτερικότητα, δηλαδή η δυναμική της μετάβασης στη μεγάλη κλίμακα, γεννήθηκε στο Βυζάντιο. Η νεωτερικότητα, που κορυφώνεται στο διάστημα μεταξύ του 8ου και 12ου αιώνα θα μετακενωθεί στη Δύση, για να ξεκινήσει η ανθρωποκεντρική της μετάβαση. Θα μετακενωθεί και στην Ανατολή για να εγγραφεί για πρώτη φορά στους Άραβες, οι οποίοι έτσι για πρώτη φορά μεταλαμβάνουν της ελληνικής γραμματείας.

 

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Γιατί η σύγχρονη Ελλάδα δεν παράγει εθνικούς ηγέτες και αντίστοιχες πολιτικές
Thursday
30/01/2020
02:58 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γιώργ. Κοντογιώργης
0

Σχόλιο GMR: Και εμείς, οι υπόλοιποι Κύριε Καθηγητά;

 

 

Γιώργος Κοντογιώργης, 27 Ιανουαρίου 2020

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Αντιμετωπίζοντας το τελευταίο διάστημα έναν ολοένα και πιο επιθετικό Ερντογάν, έχει σημασία να γνωρίζουμε ποια είναι η σχέση μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής στην Ελλάδα. Όπως επίσης και ποιον ρόλο στο πλαίσιο αυτό επιφυλάσσουν για τον εαυτό τους οι εγχώριοι ηγήτορες. Στην Ελλάδα η σχέση κοινωνίας και πολιτικής, δηλαδή το πολιτικό σύστημα, ήταν σταθερά αποκομμένο από την κοινωνική συλλογικότητα. Και ήταν επίσης εχθρικό προς οποιαδήποτε πολιτισμική αναφορά και ιστορικότητα της ελληνικής κοινωνίας.

Την κοινωνία η ελληνική άρχουσα τάξη την αντιμετώπιζε διαχρονικά ως άθροισμα ατόμων, ως μια σχέση με έκαστο μέλος της, όχι της συλλογικότητας. Και αυτό είναι ακριβώς το κεντρικό πρόβλημα. Όντας αποκομμένη η τάξη αυτή (η πνευματική ηγεσία, οι οικονομικοί παράγοντες που λυμαίνονται το κράτος και η πολιτική ηγεσία) από την κοινωνία οικοδομεί μια αντίληψη παρασίτου που απομυζά τον κορμό του δέντρου (το κράτος) και δι’ αυτού τη γη (την κοινωνία) για να τραφεί.

 

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

12