ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Scripta Manent – Μιχαήλ Μπακούνιν: Περί Κράτους και Πατρίδας
Wednesday
23/09/2020
23:27 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Λουκάς Αξελός ΜΙΧ. ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ
0

Σχόλιο GMR: Εδώ από Βικιπαίδεια η διαφωνία του Μπακούνιν με τον Μαρξ.

Εδώ από το σχόλιο μας φαίνονται τα κοινά σημεία της μαρξιστικής αντίληψης για το κράτος με την αντίληψη του Μπακούνιν.

Συνήθως η ΣΥΝΘΕΣΗ των απόψεων (εφ όσον στοχεύουν στον ίδιον ανώτερο σκοπό) πραγματοποιείται βήμα το βήμα, και προσπαθώντας να αναδείξουμε, να “βγάλουμε”, τον καλύτερο εαυτό, τα καλύτερα στοιχεία “του άλλου” (θεωρίας-πράξης) έχοντας το όψιν τα ρητά, “Κάθε γενίκευση είναι λανθασμένη.   Σ’ αυτό συμπεριλαμβάνεται και αυτό που μόλις είπα”  και   “Μπορείς να με πεις και τσουκάλι, μα μην με βάλεις στη φωτιά“.

 

._

 

 

 

 

Λ. Αξελός, 21 Σεπτεμβρίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Η ευημερία του κράτους είναι η αθλιότητα του πραγματικού Έθνους, του λαού. Το μεγαλείο και η ισχύς του Κράτους είναι η σκλαβιά του Λαού. Ο Λαός είναι ο φυσικός και νόμιμος εχθρός του Κράτους. Ακόμα και αν ο Λαός υποκύπτει –πολύ συχνά αλίμονο– στις αρχές, κάθε αρχή του είναι μισητή. Το Κράτος δεν είναι η Πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, πολιτικός, νομικός μύθος της πατρίδας.

Οι λαϊκές μάζες όλων των χωρών αγαπούν βαθιά την Πατρίδα τους. Αλλά αυτό είναι μια φυσική, πραγματική αγάπη. Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα αλλά γεγονός, και ο πολιτικός πατριωτισμός, η αγάπη του Κράτους δεν είναι η ακριβής έκφραση αυτού του γεγονότος αλλά μια εκφυλισμένη έκφραση μέσω μιας απατηλής αφαίρεσης, και πάντα προς όφελος μιας εκμεταλλεύτριας μειοψηφίας.

Η Πατρίδα, η εθνικότητα όπως και η ατομικότητα, είναι ταυτόχρονα ένα γεγονός φυσικό και κοινωνικό, ψυχολογικό και ιστορικό. Δεν είναι μία θεωρητική αρχή. Μπορούμε να ονομάσουμε ανθρώπινη αρχή μόνο ό,τι είναι καθολικό, κοινό σε όλους τους ανθρώπους. Η εθνικότητα τους χωρίζει. Δεν είναι λοιπόν αρχή. Αλλά αυτό που είναι αρχή, είναι ο σεβασμός που ο καθένας πρέπει να έχει για τα φυσικά, πραγματικά ή κοινωνικά γεγονότα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Scripta Manent – Κάρελ Κόζικ: Η διαλεκτική της κρίσης
Tuesday
28/07/2020
15:14 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Τράπεζες Κάρελ Κόσικ Λουκάς Αξελός
0

Σχόλιο GMR: (1) — (από Βικιλεξικό) — χειραγώγηση θηλυκό

  • η ενέργεια του χειραγωγώ, η συνειδητή ειδική προσπάθεια κάποιου να επηρεάσει ή να διαχειριστεί έξυπνα ή ύπουλα το συνάνθρωπό του με επιδέξιο τρόπο
    • η χειραγώγηση των καταναλωτών μέσω της διαφήμισης
    • είναι σύνηθες φαινόμενο η τάση πολιτικών να εξηγούν τις επιπτώσεις των δικών τους παραλείψεων στη βάση των εξωοικονομικών παραγόντων χειραγώγησης των αγορών

(2) — Από το εν λόγω άρθρο:

Χειραγώγηση: Με βάση τον παραπάνω εννοιολογικό προσδιορισμό, το (ελάχιστο αν δεν συντρεχουν εξαγορά, εκβιασμός, αντίποινα, καταστολή, κλπ) ποινικό παράπτωμα συνίσταται στην ΔΟΛΙΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ/ ΑΠΑΤΗ(*).

 

      α) πολιτική:Στην πολιτική, η χειραγώγηση σημαίνει ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ του ΟΡΚΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ, με όλες τις συνακόλουθες ποινικές επιπτώσεις για τις σχετικές πολιτικές/κυβερνητικές/κλπ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ (αστικού, ποινικού, συνταγματικού, διεθνούς), ιδιαίτερα αυτές που συνδυάζονται με τα παραπάνω αδικήματα και αυτά του σχολίου της ανάρτησης του κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ (εδώ), που φανερώνουν “αν φταίει ο λαός” ή οι Ταγοί  (νομοθετούντες-κυβερνώντες και πνευματική ηγεσία).

      β) μαζική: πολιτική-χρηματιστηριακή κλπ (σωτηρία του ανεξέλεγκτου των ελληνικών και ξένων τραπεζών σε βάρος του ελληνικού λαού) χειραγώγηση μεγάλης έκτασης και βάθους που στην Ελληνική “περίπτωση” 2010-σημερα, συνιστά “Γενοκτονία σε εξέλιξη” (βλέπετε και εδώ Σταυριανίδης).

Ψέμα: = ΔΟΛΙΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

(*)ΑΡΘΡΟ 386 Π.Κ.

1. Όποιος με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με σκοπό από τη βλάβη αυτής της περιουσίας να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή. Αν η ζημία που προκλήθηκε υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 120.000 ευρώ επιβάλλεται κάθειρξη έως δέκα έτη και χρηματική ποινή.

2. Αν η απάτη στρέφεται άμεσα κατά του νομικού προσώπου του ελληνικού δημοσίου, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και η ζημιά που προκλήθηκε υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 120.000 ευρώ επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή έως χίλιες ημερήσιες μονάδες. Η πράξη αυτή παραγράφεται μετά είκοσι έτη.

 

Σημείωση G-M-R: Συνακόλουθα είναι και τα άρθρα 389-390 εδώ ολόκληρος ο Π.Κ. (Νόμος 4619/2019 – ΦΕΚ 95/Α/11-6-2019 – Κύρωση του Ποινικού Κώδικα.(Ποινικός Κώδικας Κωδικοποιημένος) – ΚΩΔΙΚΕΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ)

 

Τοποθέτηση της G-M-R:

Ευχαριστούμε τον Λουκά Αξελό για την σταθερή παροχή υποστηρικτικού υλικού της, για πολλοστή φορά απελευθερωτική μας (εδώ θα θέλαμε…) προσπάθειας.

._

 

 

 

Λ. Αξελός , 27 Ιουλίου 2020

 

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Τη σύγχρονη πολιτική τη χαρακτηρίζουν σαν χειραγώγηση των μαζών. Αυτή η χειραγώγηση προωθείται σε ατμόσφαιρα φόβου και υστερίας. Η πολιτική χειραγώγηση, σαν φαινόμενο τεχνικής ορθολογικότητας στις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι βασισμένη στην τεχνητά δημιουργημένη ατμόσφαιρα της ανορθολογικότητας: Η τεχνική της χειραγώγησης προϋποθέτει και απαιτεί μόνιμη υστερία, φόβο και ελπίδα.

Η πολιτική, σαν μαζική χειραγώγηση, είναι δυνατή μόνο στο σύστημα της γενικής χειραγωγημότητας. Για να μπορέσει η πολιτική να γίνει μαζική χειραγώγηση, για να μετατραπούν οι άνθρωποι σε μάζα, την οποία είναι δυνατόν να κυβερνήσεις, είναι αναγκαίο πριν απ’ όλα να προωθηθεί μια ιστορική αντικατάσταση που ανάγει τον κόσμο σε διάλυση, τη φύση σε πηγή πρώτων υλών και ενέργειας, την αλήθεια σε ακρίβεια, τον άνθρωπο σε υποκείμενο συνδεμένο με το αντίστοιχο αντικείμενο.

Μόνο στη βάση αυτής της ιστορικής αντικατάστασης μπορεί να εμφανιστεί το σύστημα της γενικής χειραγώγησης, στο οποίο είναι δυνατό να φέρεται κανείς με τους ανθρώπους και τη φύση, με τους ζωντανούς και νεκρούς, με τις σκέψεις και τις αισθήσεις σαν σε αντικείμενο χειραγώγησης. Στο σύστημα της γενικής χειραγώγησης η αλήθεια είναι διαποτισμένη απ’ το ψέμα, το καλό απ’ το κακό και αυτή η ταύτιση, η μη διάκριση και η αποβλάκωση την κυρίαρχη ατμόσφαιρα της καθημερινής ζωής.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Scripta Manent – Αντόνιο Γκράμσι: Αδιάφοροι
Sunday
31/05/2020
02:53 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Αντόνιο Γκράμσι Λουκάς Αξελός
0

 

Λουκάς Αξελός, 30 Μαίου 2020

 

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Μισώ τους αδιάφορους: Πιστεύω όπως ο Φεντερίκο Χέμπελ πως «να ζεις σημαίνει να συμμετέχεις στα κοινά». Δεν μπορούν να υπάρχουν οι μονάχα άνθρωποι, οι ξένοι στην πόλη. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και να μη συμμετέχει στα κοινά. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Είναι η μολυβένια σφαίρα για τον νεωτεριστή, είναι η αδρανής ύλη, μέσα στην οποία πνίγονται οι πιο θαυμάσιοι ενθουσιασμοί, είναι ο βάλτος που περιβάλλει την παλιά πόλη και την προστατεύει καλύτερα ακόμα και από τα πιο γερά τείχη, καλύτερα ακόμα και από τα στήθη των πολεμιστών της, γιατί καταβροχθίζει στις δίνες της τους επιτιθέμενους και τους αποδεκατίζει, τους αποθαρρύνει και καμιά φορά τους κάνει να παραιτηθούν από το ηρωικό εγχείρημα.

Η αδιαφορία επενεργεί δυναμικά στην ιστορία. ……………….. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει επάνω σε όλους, το πιθανό καλό που μια ηρωική πράξη (καθολικής αξίας) μπορεί να γεννήσει, δεν οφείλεται τόσο στην πρωτοβουλία των λίγων που ενεργούν, όσο στην αδιαφορία, στην απουσία των πολλών.

Αυτό που συμβαίνει, δεν συμβαίνει τόσο γιατί μερικοί θέλουν να συμβεί, όσο γιατί η μάζα των ανθρώπων παραιτείται από την θέλησή της, αδιαφορεί, αφήνει να μαζεύονται οι κόμποι που έπειτα μόνο το σπαθί θα μπορέσει να κόψει, αφήνει να θεσμοθετούνται οι νόμοι που έπειτα μόνο η εξέγερση θα καταλύσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που έπειτα μόνο μια εξέγερση θα μπορέσει να τους ανατρέψει.

 

τα κάτω Bold από την GMR

Διαβάστε ολόκληρο το σπουδαίο άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

Scripta Manent – Ρήγας Βελεστινλής: Τα δίκαια του ανθρώπου
Friday
22/05/2020
13:01 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Λουκάς Αξελός ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ
0

 

Σχόλιο GMR: Με το απόσπασμα αυτό του Ρήγα Φεραίου το SLpress.gr εγκαινιάζει τη δημοσίευση μίας σειράς αποσπασμάτων από κείμενα σημαντικών διανοητών. Έτσι για να προσθέσουμε μία διαφορετική νότα στα καθημερινά του ιστότοπου.

Ευχαριστούμε το SL-press και τον Λουκά Αξελό γι αυτή την “διαφορετική νότα”.

Την καταγράφουμε και την ενσωματώνουμε στις ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ-ΒΑΣΕΙΣ(*) του επίσης διαδραστικού ΣΚΟΠΟΥ της ιστοσελίδας μας.

Με αυτή την ενσωμάτωση, η τύχη του ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ και της ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗΣ της διαδραστικής διαχείρισης (με την έννοια της δημοκρατικής/πρωτοβουλιακής/συναγωνιστικής, και οπωσδήποτε αλληλέγγυας διαχείρισης) του ΣΚΟΠΟΥ, δεν κινδυνεύει να κατακερματιστεί σε αντικρουόμενες δράσεις, αγαπητέ κύριε Λουκά Αξελέ και σας ευχαριστούμε για την συνεισφορά σας.

(*) Δράσεις και υποσχέσεις χωρίς “scripta manent αρχές” όπως η “δ.ά.δ.α.” δημοκρατία-αλληλεγγύη-δικαιοσύνη-ανιδιοτέλεια, του ΣΚΟΠΟΥ της G-M-R, οδηγούν σε συμβιβασμούς ή σε εκμετάλλευση.

 

 

Λουκάς Αξελός, 21 Μαίου 2009

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Με το απόσπασμα αυτό του Ρήγα Φεραίου το SLpress.gr εγκαινιάζει τη δημοσίευση μίας σειράς αποσπασμάτων από κείμενα σημαντικών διανοητών. Έτσι για να προσθέσουμε μία διαφορετική νότα στα καθημερινά του ιστότοπου. Στο τέλος θα παρατίθεται ένα σύντομο βιογραφικό του συγγραφέα. Την ανθολόγηση την οφείλουμε στον Λουκά Αξελό.

 

Άρθρον 21. Αι δημόσιαι συνδρομαί και ανταμοιβαί είναι ένα ιερόν χρέος της πατρίδος. Το κοινόν χρεωστεί μίαν βοήθειαν εις τους δυστυχείς εγκατοίκους, τόσον εις το να τους προμηθεύση να έχουν τι να εργάζωνται, όσον και να δώση τρόπον ζωής εις εκείνους, όπου δεν ημπορούν πλέον να δουλεύσουν· ήγουν, ένας γεωργός μην έχοντας βόδια κάθεται αργός· η Πατρίς έχει χρέος να τον δώση και να τον προσμένη ώστε να τα πληρώση· ένας εσακατεύθη εις τον υπέρ Πατρίδος πόλεμον, αυτή πρέπει να τον ανταμείψη και να τον τρέφη εν όσω ζη.

 

Άρθρον 33. Το να αντιστέκεται ο κάθε πολίτης, όταν τον καταθλίβουν και τον αδικούν, είναι αποτέλεσμα των άνω ρηθέντων δικαίων του· διότι κανένας δεν αντιστέκεται, όταν ηξεύρη πως θε να λάβη το δίκαιόν του με την συνδρομήν του Νόμου.

 

Άρθρον 35. Όταν η Διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούη τα παράπονά του, το να κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του. Αν ευρίσκωνται όμως εις τόπον, οπού είναι περισσότεροι τύραννοι, οι πλέον ανδρείοι πατριώται και φιλελεύθεροι πρέπει να πιάσουν τα περάσματα των δρόμων και τα ύψη των βουνών, εν όσω ν’ ανταμωθούν πολλοί, να πληθύνη ο αριθμός των, και τότε να αρχίσουν την επιδρομήν κατά των τυράννων, κάμνοντες εις κάθε δέκα ανθρώπους ένα δέκαρχον, εις τους 50 πεντηκόνταρχον, εις τους εκατόν εκατόνταρχον· ο χιλίαρχος έχει δέκα εκατοντάρχους και ο στρατηγός τρεις χιλιάρχους, ο δε αρχιστράτηγος πολλούς στρατηγούς.

Τα χρέη των πόλεων, πολιτειών, χωριών και των κατά μέρος πολιτών, όπου εχρεωστούντο παρθέντα προ πέντε χρόνων και εις αυτό το διάστημα επληρώνετο διάφορον εις τους δανειστάς, η παρούσα Διοίκησις τα αναιρεί και οι δανεισταί δεν έχουν να ζητούν εις το εξής μήτε κεφάλαιον, μήτε διάφορον από τους χρεώστας, ωσάν οπού επήραν τα δάνειά των, διότι διπλώνουν τα κεφάλαια εις πέντε χρόνους.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Το λαθρεμπόριο του διεθνισμού και ο δημοκρατικός πατριωτισμός
Wednesday
06/05/2020
04:47 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Διεθνισμός Λουκάς Αξελός Μεταναστευτικό
0

 

Λ. Αξελός, 5 Μαΐου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Τριάντα εννέα χρόνια πριν, το 1981, ευρισκόμενος στην Κύπρο είχα επισημάνει ότι «θα πρέπει κάποτε να γίνει ένα ξεκαθάρισμα ανάμεσα στα εθνικά σύμβολα και την καπηλεία τους από τη μεριά των ατριδοκάπηλων, όπως κάποτε θα πρέπει να γίνει και ένα ξεκαθάρισμα ανάμεσα στο λαθρεμπόριο του διεθνισμού και τον διεθνισμό τον ίδιο.

»Στον βαθμό που η πραγματική σοσιαλιστική προοπτική είναι ακόμη πολύ μακριά, το κεφάλαιο, μπορεί να μην έχει πατρίδα, αλλά το προλεταριάτο και η αγροτιά δυστυχώς έχουν ή ευτυχώς οφείλουν να έχουν. Αυτό φροντίζουν να μας το υπενθυμίζουν όχι μόνο οι Ιρλανδοί πατριώτες, αλλά και οι Πολωνοί εργάτες που επανέφεραν τα ξεχασμένα από το 1882 λόγια του Ένγκελς. Τόνιζε πως “μέχρι να λυθεί το εθνικό πρόβλημα της πατρίδας τους έχουν όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση να είναι πρώτα απ’ όλα εθνικιστές και ύστερα διεθνιστές”- στο άμεσο πολιτικό προσκήνιο, δίνοντάς τους το πιο βαθύ πατριωτικό και σοσιαλιστικό περιεχόμενο».

Δεν έχω να προσθέσω ούτε ένα “ν” στην παραπάνω άποψή μου, γιατί, δυστυχώς, το πρόβλημα εξακολουθεί να παραμένει. Ο Ιρλανδός ή ο Ιρακινός “εθνικιστής” που υπερασπίζεται την πατρίδα του δεν είναι το ίδιο με τον Βρετανό και Αμερικανό εθνικιστή που εισέβαλε σε αυτή. Ο Ελληνοκύπριος ή Παλαιστίνιος “εθνικιστής, καταδιωκόμενος, ή ξεριζωμένος από τα πατρογονικά εδάφη, δεν είναι το ίδιο με τον Τούρκο ή Ισραηλινό “εθνικιστή” που εισέβαλε στα εδάφη αυτά.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

Ο Μανώλης Γλέζος ανήκει πλέον στην Ιστορία
Thursday
02/04/2020
01:53 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Λουκάς Αξελός Μανώλης Γκλέζος
0

Σχόλιο GMR: Μανώλης Γλέζος! Ένας Καλός Άνθρωπος και Πατριώτης!

Μακάρι να είχε γίνει πραγματικότητα η σχέση κόμματος-πολίτη… 

Ας γίνει (τουλάχιστον) πραγματικότητα η αλληλέγγυα  αγωνιστική σχέση μεταξύ αντιστεκόμενων πολιτών.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Η Κομμουνιστική Αντιπροσώπευση στην Ελλάδα, μπορεί να κριθεί, με όρους Ανθρωπιάς. Δυστυχώς, το κέντρο ειδικού βάρους της Κομμουνιστικής Ιδεολογίας, ο “εργαζόμενος και υφιστάμενος εκμετάλλευση άνθρωπος”, δεν μπόρεσε να βρει ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, την ιδεολογική και κοινωνική ΕΜΠΛΟΚΗ που η Ιστορία ανέμενε. Αυτό συνέβη λόγω, αφ’ ενός του χαμηλού επιπέδου ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων της εποχής και αφ ετέρου λόγω της ιδεολογικής και οικονομικής χειραγώγησης από την Σταλινική Σοβιετική Ένωση.

Μιας και σε άλλο σχετικό με τη απώλεια του Μ. Γλέζου άρθρο γίνεται εκτεταμένος λόγος για το ΠΑΣΟΚ, επισημειώνουμε, πώς μια νομοθέτηση του ΠΑΣΟΚ (Νόμος 1767/1988,  εδώ ως συνδικαλιστικό περίγραμμα και εδώ ο νόμος) προσπάθησε να ανυψώσει τον εργαζόμενο άνθρωπο στο κατά Γκράμσι ιδεολογικοεπαναστατικό επίπεδο(*).

Όμως, αυτή η προσπάθεια εγκλωβίστηκε είτε στην φιλεργοδοτική συμμετοχή των συνδικαλιστών στο πλαίσιο σχέσεων με τον εργοδότη είτε στην σεχταριστική και κομματικά ιδιοτελή αντιπαράθεση κομματικών σωματείων και συνδικαλιστών με τα βαθιά νερά του πλαισίου των Συμβουλίων Εργαζομένων (Σ.Ε.), τα οποία εν τέλει, με την βοήθεια κάποιων λεπτομερειών του Ν. 1767/88, όχι όμως σε καθοριστικό βαθμό αρνητικών, χαρίστηκαν στον εργοδότη.

Τόσο ο Μανώλης Γλέζος, όσο και ο Χαρίλαος Φλωράκης, δεν μπόρεσαν, και εξ αντικειμένου και λόγω πλαισίωσης, από επαγγελματικά στο κόμμα και όχι στην παραγωγή στελέχη, να συνεχίσουν στην παράδοση του Γκράμσι.

(*) Το ζήτημα της δημοκρατίας στα επαναστατικά κόμματα περιλαμβάνει την αντανάκλαση της κοινωνικής κάθε φορά δημοκρατίας εντός των επαναστατικών κομμάτων, δηλαδή, κατά πόσον οι δημοκρατικά αναπτυσσόμενες και πραγματοποιούμενες κοινωνικές θεματολογίες και πρώτα πρώτα οι θεματολογίες των χώρων εργασίας, βρίσκουν ισόρροπη και προωθητική βέβαια δημοκρατική μεταχείριση εντός των κομμάτων.

Αξίζουν οι απόψεις του Γκράμσι στο βιβλίο του «τα εργοστασιακά συμβούλια και το κράτος της εργατικής τάξης» εκδόσεις ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ Αντονιο Γκράμσι Τόμος Δ, για τα εργοστασιακά συμβούλια (ουσιαστική-σε βάθος ανάληψη αυτοδιαχειριζόμενων εργατικών πρωτοβουλιών στον οικονομικό τομέα): σελ. 91-92 «Ξεκινώντας τώρα από αυτό το κύτταρο, δηλαδή από το εργοστάσιο που το βλέπει σαν ενότητα, σαν πράξη δημιουργίας ενός ορισμένου προϊόντος, φτάνει ο εργάτης στην κατανόηση μιας ολοένα και πιο πλατειάς ενότητας, μέχρι το έθνος, που είναι στο σύνολό του ένας γιγαντιαίος μηχανισμός παραγωγής που χαρακτηρίζεται από τις εξαγωγές και τις εισαγωγές του, δηλαδή από το σύνολο του πλούτου που ανταλλάσσει με ένα ισοδύναμο σύνολο πλούτου που προέρχεται από όλα τα μέρη του κόσμου, από τους πολυάριθμους άλλους γιγαντιαίους μηχανισμούς παραγωγής στους οποίους είναι διαιρεμένος ο κόσμος. Άρα ο εργάτης είναι παραγωγός, επειδή απόχτησε συνείδηση της λειτουργίας του μέσα στην παραγωγική διαδικασία και σε όλους τους αναβαθμούς της: από το εργοστάσιο ως το έθνος και ως τον κόσμο.».

._

 

 

Λ. Αξελός, 31 Μαρτίου 2020

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

Στο εξής θα αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς της πολυκύμαντης ιστορίας αυτού του τόπου. Ως μαθητής, φίλος, σύντροφος και εκδότης του, θα ήθελα να επισημάνω αυτό που εισέπραξα ο ίδιος ως πυρηνικό και διαχρονικό στοιχείο της προσωπικότητάς του. Ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε ένας παθιασμένος πατριώτης.

Οι βαθιές ρίζες που έχει απλωμένες το δέντρο Γλέζου στην πατρώα γη, τη Νάξο, και που ως ζωντανός οργανισμός απλώνεται στο Αρχιπέλαγος, συναντιέται ιστορικά με την υπόλοιπη Ελλάδα και Κύπρο, τον καθόλου Ελληνισμό ως διακριτή πρόταση-κοσμοσύστημα, αίσθηση ζωής και πράξης Δημοκρατικού Πατριωτισμού μέσα στον χρόνο. Με κέντρο πάντα τον άνθρωπο, ο Μανώλης Γλέζος συνάντησε τον δεύτερο έρωτα της ζωής του τον κομμουνισμό. Ο Μανώλης Γλέζος ήταν ένας πατριώτης αριστερός, ένα παιδί της ΕΑΜικής Αντίστασης λόγω και έργω.

Ο κομμουνισμός του ριζικά διαφοροποιούνταν από τις τρέχουσες κυρίαρχες εκδοχές, παραμένοντας βαθύτατα πατριωτικός, ελευθεριακός, αμεσο-δημοκρατικός, ισονομικός, οικολογικός και αντιεξουσιαστικός, που στόχευε πάντα και αταλάντευτα στην υπηρεσία του πάσχοντος ανθρώπου. Του ανθρώπου, που σε όλο του τον βίο σταθερά υπηρέτησε βοηθώντας τον στο να γίνει ενεργός πολίτης. Γιατί ο Μανώλης Γλέζος δεν κατέβασε την σβάστικα μόνο όταν ήταν νέος. Σε όλη του την ζωή κατέβαζε τις σβάστικες της καταπίεσής μας και αυτό είναι η μεγαλύτερή του δόξα.

Η άποψή του όπως σταθερά και αμετακίνητα μας τη διατύπωνε ήταν σαφής: «Η μόνη ελπίδα του Έθνους είναι ο Έλληνας πολίτης. Όχι τα κόμματα. Τα κόμματα έχουν χρέος να προβούν στα μέτρα εκείνα που θα ενεργοποιήσουν τον πολίτη και θα του προσφέρουν την δυνατότητα συμμετοχής του στα κέντρα των αποφάσεων».

 

 

Πηγή: slpress.gr

 

Ρήγας, ο πατέρας της ελληνικής ανεξαρτησίας
Wednesday
25/03/2020
08:27 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Λουκάς Αξελός
0

 

Χ Ρ Ο Ν Ι Α    Π Ο Λ Λ Α         ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ

 

Τις καλύτερες ευχές μας για την εθνική Εορτή, συνοδεύουμε με το πιο κάτω απόσπασμα από το επετειακό άρθρο του κ. Λουκά Αξελού που ακολουθεί. (οι υπογραμμίσεις της GMR)

Ο Ρήγας επεδίωξε συνειδητά την ταύτιση των ιδεών με τα έργα. Ως αυθεντικός επαναστάτης ήταν σε θέση να κατανοήσει ότι ο ριζοσπαστισμός του θα ήταν έννοια χωρίς περιεχόμενο αν δεν ακολουθούσε την οδυνηρή, αλλά και μοναδική οδό επιβεβαίωσής του, την οδό της άμεσης δράσης. Αυτή η κριτικά θεμελιωμένη βούληση για την αναγκαιότητα ταύτισης λόγου και έργου εκφράστηκε με υποδειγματική συνέπεια και καθαγιάστηκε με το αίμα του, δίνοντάς του ένα διαρκές προβάδισμα στο να είναι ένας από τους λίγους εκείνους Νεοέλληνες, που το έργο τους το έκαναν επαναστατική πράξη.”

._

 

 

Λουκάς Αξελός, 25 Μαρτίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Ο Ρήγας είναι ο κατεξοχήν πόλος θετικής αναφοράς για τον νεότερο Ελληνισμό. Είναι αυτός που, χωρίς διάθεση υπερβολής, θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε αρχιτέκτονα, προπαρασκευαστή και πατέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας. Θα επικεντρωθώ στα  βασικά στοιχεία του στρατηγικού του σχεδίου για την απελευθέρωση της Ελλάδας, που ως θεμέλιους λίθους του είχε τον Δημοκρατικό Πατριωτισμό και την βαθύτατη πεποίθηση του ότι πρέπει να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις.

 

 

Ο Ρήγας είναι παιδί του ενιαίου ιστορικού χώρου που καλύπτει τα Βαλκάνια και την Μικρά Ασία ως την Εγγύς Ανατολή και που είχε παραμείνει ως και την ύστερη οθωμανική περίοδο κοινός διοικητικά. Το οθωμανικό καθεστώς ήταν η απεχθέστερη μορφή απολυταρχίας. Η άποψη του Ρήγα είναι κατηγορηματική επ’ αυτού και κονιορτοποιεί όλες τις ύστερες κατασκευές της ιστορικής αναθεωρητικής σχολής περί «καλής και ανεκτικής» Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

 

Ο πατριωτισμός, ο εθνικισμός και ο λάθος παραλήπτης!
Thursday
12/03/2020
20:14 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Λουκάς Αξελός
0

 

Λουκάς Αξελός, 12 Μαρτίου 2020

 

 

 

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

 

 

Ο εθνικισμός δεν ταυτίζεται ούτε χρονικά, ούτε περιεχομενικά με τον πατριωτισμό. Οι ρίζες του πατριωτισμού είναι πολύ βαθιά χαμένες στο χρόνο. Αλλά και στην πιο πρόσφατη περίοδο όπου ο εθνικισμός και ο πατριωτισμός συνυπάρχουν, ο εθνικισμός αποτελεί εν μέρει ξεχωριστή-ειδική κατηγορία πατριωτισμού, που έχει πολλά κοινά αλλά και πολλά αποκλίνοντα στοιχεία με τον πατέρα του. Στοιχεία που καθορίζονται εν πολλοίς από τη σύγχρονη ιστορική, κοινωνική, πολιτική, εκπαιδευτική, οικονομική και πολιτισμική πραγματικότητα των τριών τελευταίων αιώνων.

Είναι βαθιά η αγάπη των ανθρώπων για τον τόπο τους, η συνείδηση ότι το χώμα που σκεπάζει τα κόκαλα των προγόνων τους και αποτελεί διαχρονικό στίγμα της ύπαρξής τους (Αυτό το χώμα είναι δικό τους και δικό μας), η επίγνωση ότι η κοινή ιστορία τους ως παρελθόν και παρόν καθορίζει –σε μεγάλο βαθμό– και το πεπρωμένο τους ως μέλλον, η εμμονή τους στα κοινά ήθη και έθιμα, η διαπίστωση ότι μόνο η μητρική τους γλώσσα μπορεί να δώσει και να εκφράσει ό,τι πιο άθλιο και μεγαλειώδες περικλείει ο ψυχικός τους κόσμος.

Όλα αυτά δεν είναι στοιχεία φανταστικά ή αρνητικά. Η φράση του πολύγνωμου Οδυσσέα «εἰπέ μοι εἰ ἐτεόν γε φίλην ἐς πατρίδ’ ἱκάνω», δεν είναι εντελώς ίδια με αυτήν που είπε, λέει και θα πει κάθε πρόσφυγας, ξενιτεμένος ή ξεριζωμένος μετανάστης, κάθε Ιρακινός, Παλαιστίνιος, Κούρδος ή Ελληνοκύπριος μόλις ξαναντικρίσει τη γη των πατέρων του; Όλα αυτά ισχύουν από τότε που η ανθρωπότητα πέρασε από την προϊστορία στην ιστορία.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.

 

Πηγή: slpress.gr

 

Η ηθική νομιμοποίηση όρος για την πολιτική ηγεμονία
Saturday
03/08/2019
04:16 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Λουκάς Αξελός
0

Σχόλιο GMR : Άποψη μας και μάλιστα βιωματικά τεκμηριωμένη, είναι πως δεν υπήρξε θέμα πολιτικής ανετοιμότητας για τον ΣΥΡΙΖΑ, υπήρχε όμως διαρκώς, θέμα πολιτικής ανεντιμότητας. Επειδή συμφωνούμε ΑΠΟΛΥΤΩΣ στο υπόλοιπο άρθρο για την κατά Γκράμσι απαιτούμενη επαναστατική και πολιτική ΗΘΙΚΗ υπεροχή (*), σας δίνουμε στο σχόλιο της συνημμένης ανάρτησης μας, τα περί πολιτικής ανεντιμότητας με όσα βιωματικά παραδείγματα θελήσετε να δημοσιεύσουμε (μην ξεχνώντας και την ταυτόσημη θέση του Κλαούζεβιτς για την έκβαση πολέμου, εν προκειμένω Εθνικής Αντίστασης).

(*) Και θέλουμε να συν-εισφέρουμε από το διαθέσιμο, σχετικό “οπλοστάσιο” ημών και συναγωνιστών, επιστημόνων-ενεργών πολιτών.

Συνημμένα η ανάρτηση μας της 27/7 της “μεγάλης κυβίστηση” με το συνοδευτικό σχόλιο: “Αγαπητέ κύριε Λυγερέ και όσοι φίλοι γοητευτήκατε από το “χαμόγελο Τσίπρα” (για τους γνωρίζοντες, υπήρξε μόνο χασκόγελο Τσίπρα)…κλπ.

 

 

 

 

Λουκάς Αξελός, 2 Αυγούστου 2019

 

 

Θεοί μέν γάρ μελλόντων, ἄνθρωποι δέ γιγνομένων, σοφοί δέ προσιόντων αἰσθάνονται.  Φιλόστρατος

 

Μπορούσε η υπαρκτή Αριστερά να αναδειχθεί σε ηγεμονική/ηγεμονεύουσα δύναμη; Το ερώτημα σήμερα είναι απαντημένο από τα γεγονότα, αλλά το είχα θέσει από το 2012, μετά την αναγόρευση του ΣΥΡΙΖΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση. Είχα, μάλιστα, από τότε σταθεί σε κάποιες επισημάνσεις του Αντόνιο Γκράμσι για την πολιτική ηγεμονία, θεωρώντας ότι εκείνη η συγκυρία τις καθιστούσε επίκαιρες με τρόπο δραματικό.

Ο Γκράμσι, ως γνωστόν, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού του βίου έγκλειστος. Σε αυτό το μακρύ ταξίδι του μέσα στις φασιστικές φυλακές του Μουσολίνι, είχε μία μοναδική πολυτέλεια: τον χρόνο να στοχαστεί και να επαναστοχαστεί πάνω στα ερωτήματα που έθετε η ήττα της καθόλου Αριστεράς από τον φασισμό και να συνειδητοποιήσει τα όρια ενός coup d’ état (πραξικοπήματος) ακόμα κι όταν αυτό έχει αριστερό πρόσημο.

Ήταν αυτό που βαθύτατα τον προβλημάτισε και που τον οδήγησε ύστερα από βασανιστικές διανοητικές διαδρομές να θέσει ένα κεντρικό ζήτημα που δεν το έθεσε κανένας άλλος ηγέτης της Αριστεράς με τους ίδιους όρους και την ίδια καθαρότητα. Ο Γκράμσι, με τον ιδιότυπο δικό του τρόπο, έκανε σαφές ότι οι μητροπολιτικές κοινωνίες, ως κατεξοχήν πολύπλοκες, δεν μπορούν να ανατραπούν με «απλή έφοδο στην εξουσία».

(more…)

Οι ’45 Ούγγροι ιππείς’ και οι επικείμενες εκλογές
Thursday
27/06/2019
11:22 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Λουκάς Αξελός
0

 

 

Λουκάς Αξελός , 23 Ιουνίου 2019

 

Όποιος δεν καταλαβαίνει ποτέ τις ήττες του, δεν παίρνει τίποτε μαζί του στο μέλλον

Άξελ Σαντεμόζε

Πρόσφατα, σε μία εκ νέου ανάγνωση του Αντόνιο Γκράμσι, κατέφυγα σε ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία το ‘Παρελθόν και Παρόν’. Στάθηκα σε ένα κείμενό του (οι ’45 Ούγγροι ιππείς’) που μου φάνηκε ιδιαίτερα εύστοχο και χαρακτηριστικό, αφού σε αυτό διέκρινα ένα πλήθος αναλογίες από τα συμβαίνοντα στον τόπο μας, στα χρόνια του μνημονιακού και μεταμνημονιακού ζόφου.

Γράφει, λοιπόν, ο Αντόνιο Γκράμσι ότι στην διάρκεια του τριακονταετούς πολέμου, 45 Ούγγροι ιππείς είχαν στρατοπεδεύσει στην Φλάνδρα. Επειδή ο πληθυσμός εκεί ήταν άοπλος και διεφθαρμένος, κατάφεραν να διοικούν την χώρα τυραννικά για έξι μήνες. Συνέβη άραγε αυτό μόνο στην Φλάνδρα;

Νομίζω ότι είναι δυνατόν σε κάθε στιγμή να παρουσιαστούν 45 Ούγγροι ιππείς (φυσικά μπορεί κάλλιστα να είναι ’45 ΣΥΝ’, ’53 ΣΥΝ’ και οτιδήποτε αριστεροδέξιο), εκεί που οι πολίτες μετατρέπονται σε μάζα απολίτικων πληθυσμών. Εκεί που διασκορπισμένοι και κλεισμένοι στο καβούκι τους περιορίζονται στην εργασία για την επιβίωση, στα παρακάλια, στην παραίτηση και στον εκμαυλισμό, μην έχοντας έτσι την δυνατότητα να αντισταθούν και να αναχαιτίσουν τους διάφορους επιδρομείς-καταληψίες του κράτους.

(more…)

12