ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Λόγος περί παιδείας.
Friday
07/08/2020
19:46 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γεώργιος Σκλαβούνος ΠΑΙΔΕΙΑ
0

 

 

 

Γιώρ. Σκλαβούνος, 1 Αυγούστου 2020

 

 

 

 

 

Λόγος περί παιδείας.

Με ποια παιδεία θα περάσουμε στην Τρίτη εκατονταετία της Εθνικής μας απελευθέρωσης από την Οθωμανική βαρβαρότητα.

Με ποια παιδεία τιμούμε το κοσμοϊστορικό γεγονός του 1821.

Πως ετοιμαζόμαστε να τιμήσουμε στην πράξη την Εθνική μας γλώσσα, καθοριστικό συστατικό της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας, της πολιτισμικής μας συνέχειας και ζωντανό φορέα και ανατροφοδότη ενός πολιτισμού του οποίου είμαστε βασικοί κληρονόμοι;

Ετοιμάζουμε την νέα γενιά μας να συμμετέχει στο ευρωπαϊκό και πανανθρώπινο πολιτικό και πολιτισμικό γίγνεσθαι ριζωμένη σε ένα σύστημα αξιών διαποτισμένο βαθύτατα από τα Ελληνικά ανθρώπινα και οικουμενικά ιδεώδη. Τα ιδεώδη του Αρμονικού Ανθρώπου που βιώνει, υπηρετεί και υπερασπίζεται την αρμονία στις ανθρώπινες σχέσεις, στην σχέση του ανθρώπου με τον άνθρωπο και του ανθρώπου με την φύση; Προσφέρουμε στην νέα γενιά μας μια Παιδεία που υπηρετεί και υπερασπίζεται την ζωή σε « Ευνομία, Δίκη και Ειρήνη»(Ησίοδος) που αποδέχεται ότι και αν ακόμα και αυτός ο Ήλιος υπερβεί το Μέτρο οι Ερινύες οι Βοηθοί της Δίκης θα τον τιμωρήσουν; (Ηράκλειτος).  Οπλίζουμε τα παιδιά μας με την γνώση ότι, η οικουμενική πολιτισμική τους παράδοση θεωρεί υπέρτατο δικαίωμα και χρέος την αποκατάσταση της Δίκης, της ισορροπίας, της αρμονίας, όποιες κι εάν είναι οι δυνάμεις που έχουν διαταράξει την ισορροπία, όποιες και αν είναι οι δυνάμεις που υπερασπίζονται την α-δικία.

Διδάσκουμε τα παιδιά μας ότι :

· « και αν ακόμα ο Πατέρας Ουρανός έχει διαταράξει την συμπαντική αρμονία , η Μάνα Γη έχει το ιερό δικαίωμα και το Ιερό χρέος να ηγηθεί της ανατρεπτικής αποκατάστασης της ισορροπίας;.»(Ησίοδος)

· Ότι αν τα «ηνία του ήλιου» αφήνονται σε άπειρους δοξομανείς και σε τελευταία ανάλυση ιδιοτελείς Φαέθωνες τότε αναπότρεπτα η Μάνα Γή κινδυνεύει;

· Διδάσκουμε τα παιδιά μας ότι η Νέμεσις δεν είναι τιμωρία των Θεών αλλά ενδελέχεια της Ύβρεως;

· Διδάσκουμε στα παιδιά μας ότι «η αρετή δεν διδάσκεται αλλά καταχτιέται». (Σωκράτης, Διάλογος Μένων).

Χωρίς αυτά για ποια αριστεία να μιλήσουμε, χωρίς αυτά ποια αριστεία θα επιδιώξουμε, χωρίς αυτά πως θα ορίσουμε την αριστεία;

Αν σε αυτά δεν στηρίζεται μια Ελληνική Παιδεία, αν αυτά δεν διδάσκει μια Ελληνική, τότε ποια παιδεία θα τα διδάξει;;; Θα τα διδάξει η παιδεία των Μήδων;;

(more…)

Ατενίζοντας τον φόβο του θανάτου (Στην σκιά του φόβου του κορονοϊού)
Friday
17/04/2020
21:20 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γεώργιος Σκλαβούνος
0

 

 

Γεώργ. Σκλαβούνος, 17 Απριλίου 2020

 

 


Στην αναζήτηση του συμβολισμού, του λόγου, της τέχνης, της αισθητικής, που θεμελιώνει, στην παράδοσή μας, την άρνηση της υποταγής, την απελευθέρωση από τον φόβο του θανάτου.
Αν η μοίρα του θανάτου αποτελεί την αναπόδραστη μοίρα του ανθρώπου, τότε η απελευθέρωση από τον φόβο του θανάτου, αποτελεί την αναπότρεπτη μοίρα του ανθρώπου που θέλει να ζήσει και να πεθάνει ελεύθερος.
Ο αγώνας για μια ζωή στην ομορφιά της ελευθερίας, μέχρι και την στιγμή του θανάτου, είναι ίσως ο ομορφότερος αγώνας του Ανθρώπου.
Με αυτό το πνεύμα, γίνεται, πιστεύω, κατανοητό το βάθος του λόγου και του καλέσματος του Ρήγα.
Σε αυτό το πνεύμα η «Ωδή εις Θάνατον», του Ανδρέα Κάλβου αποτελεί την ωραιότερη Ωδή στην απελευθερωτική και ελευθερώτρια αναγέννηση του ανθρώπου.
Σε αυτή την Ωδή ο Κάλβος μας καλεί ουσιαστικά όχι απλά να ζήσουμε απελευθερωμένοι από τον φόβο του θανάτου, αλλά να ζήσουμε ως φίλοι με τον θάνατο.


«Τώρα, τώρα τα χείλη μου δύνανται να φιλήσουν του θανάτου τα γόνατα· να στέψω το κρανίον του δύναμαι τώρα.
Κθ.΄ Πού είναι τα ρόδα; Φέρετε στεφάνους αμαράντους· την λύραν δότε· υμνήσατε· ο φοβερός εχθρός έγινε φίλος.
λ΄. Κείνος οπού το μέτωπον τρυφερών γυναικών αγκάλιασε, πώς δύναται εις ανδρικήν καρδίαν να ρίψει φόβον;
λα΄. Ποίος άνθρωπος εις κίνδυνον είναι; τώρα οπού βλέπω τον θάνατον με θάρρος, εγώ κρατώ την άγκυραν της σωτηρίας.
λβ΄. Εγώ τώρα εξαπλώνω ισχυράν δεξιάν και την άτιμον σφίγγω πλεξίδα των τυράννων δολιοφρόνων.
Λγ’.  Εγώ τα σκήπτρα στάζοντα αίματος και δακρύων καταπατώ· και της δεισιδαιμονίας το βαρύ βάκτρον».

Η στιγμή της συμφιλίωσης με τον θάνατο είναι για τον Κάλβο η στιγμή της υπέρτατης απελευθέρωσης που επιτρέπει στον άνθρωπο να ζήση όχι απλά ελεύθερος αλλά ελευθερωτής.
Ίσως η ζωή σε τέτοιες «στιγμές-ζωής», η μετοχή, μετριέται με άλλα μέτρα. Ίσως ο χρόνος η διάρκεια του αποκτούν άλλο περιεχόμενο.
Ίσως η χαρά του τραγουδιού στα χαρακώματα κάθε μάχης για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια μετριέται με άλλα μέτρα.
Ίσως του ανυπότακτου χορού η χαρά, στην γειτονιά του χάρου, αποκτάει τέτοια ένταση και χαρίζει τέτοια πληρότητα στην ζωή, που δεν μετριέται πια σε μετρά διάρκειας.
Ο Παλαμάς πιστός στην περιγραφή της παράδοσης για την πάλη του Χάρου με τον Διγενή, μας δίνει έναν Διγενή που στέκεται άφοβος μπροστά στον Χάρο, στεκεται με την πεποίθηση της ηρωικής επιστροφής.

Ο Ακρίτας είμαι, Χάροντα.
δεν περνώ με τα χρόνια.
Μ’ άγγιξες και δε μ’ ένοιωσες
στα μαρμαρένια αλώνια;
Εγώ είμαι η ακατάλυτη
ψυχή των Σαλαμίνων,
στην Εφτάλοφην έφερα
το σπαθί των Ελλήνων.
Δε χάνομαι στα Τάρταρα,
μονάχα ξαποσταίνω,
στη ζωή ξαναφαίνομαι
και λαούς ανασταίνω!”

Με αυτήν την έννοια, ο υπέροχος στοίχος του Σολωμού «όποιος πεθαίνει σήμερα, χίλιες φορές πεθαίνει», δεν εκφράζει απλά το έρωτα για την ζωή στην ομορφιά της φύσης, αλλά τον υπέρτερο έρωτα, για την υπέρτατη ομορφιά της ελεύθερης ζωής στην ομορφιά του κόσμου και την υπεράσπιση αυτής της επιλογής ακόμα και με θάνατο.

Ενώ τριγύρω, ο «Απρίλης στήνει με τον έρωτα χορό», ενώ, «είναι η φύση μάγεμα στην ομορφιά στην χάρη», ενώ η ομορφιά της φύσης … «με χίλιες βρύσες χύνεται με χίλιες βρύσες κρένει» οι πολιορκημένοι του Μεσολογγιού δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους άλλη επιλογή από την Ελευθερία.

Στο πρόσωπο του, «ακατάβλητου ψυχικά», Σουλιώτη του Μεσολογγιού, που αρνείται να καταθέσει τα όπλα, βλέπει, τιμά και περιγράφει ο Σολωμός, τον Ελεύθερο Πολιορκημένο κάθε καιρού και τόπου.
Ίσως οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι του Μεσολογγιού, δια του Σολωμού, στέλνουν ένα μήνυμα στους πολιορκημένους κάθε καιρού και τόπου. Στέλνουν το μήνυμα του σε μας.
Ο θάνατος για την ελευθερία, ως επιλογή ως θυσία, τιμή και τίμημα, ελευθερίας παύει να λειτουργεί ως μοιραίο τέλος, καταλύεται ως χαλκάς δουλείας και μετατρέπεται στο αντίθετο του. Μετατρέπεται σε δύναμη καθολικής ανθρώπινης ανάστασης.
Έτσι τον βλέπει ο Σικελιανός στο αφιέρωμα του στην Εθνική μας Αντίσταση ως ένα αγώνα επικότερο και από αυτόν του Χάρου με τον Διγενή.

Δεν είναι τούτο πάλεμα σε μαρμαρένια αλώνια,
εκεί να στέκει ο Διγενής και μπρος να στέκει ο Χάρος.
Εδώ σηκώνεται όλη η γη με τους αποθαμένους,
και με τον ίδιο θάνατο πατάει το θάνατό της.
Κι απάνω-απάνω στα βουνά, κι απάνω στις κορφές τους
φωτάει με μιας Ανάσταση, ξεσπάει αχός μεγάλος.
Η Ελλάδα σέρνει το χορό, ψηλά, με τους αντάρτες,
– χιλιάδες δίπλες ο χορός, χιλιάδες τα τραπέζια, –
κ’ είν’ οι νεκροί στα ξάγναντα, πρωτοπανηγυριώτες!”

 

Πόσο κοντά στο «θανάτω θάνατον πατήσας» μας φέρνει ο Σικελιανός!!!!…

Ο λαϊκός μας πολιτισμός βαθύτατα διαποτισμένος από εναλλαγή των εποχών, είναι ένας πολιτισμός αισιοδοξίας, ίσως και σε επικίνδυνο βαθμό.
Στην λαϊκή κοσμοαντίληψη στον τρόπο που λαός κατανοεί τον κόσμο, στον τρόπο που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει την ζωή, δεν υπάρχει οριστική ήττα. . Αλλά και σε επίπεδο διανόησης η ίδια αντίληψη παραμένει παρούσα.
Όπως βλέπει ο Παλαμάς τον Διγενή, βλέπει ο Ρίτσος την Ρωμιοσύνη.«Την Ρωμιοσύνη μην την κλαις, — εκεί που πάει να σκύψει με το σουγιά στο κόκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, Νά τη, πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει», θέση που θα την τραγουδήσει με πάθος ο λαός μας.
Από την Μυθολογία Μας… ο Άδης δεν υπήρξε ποτέ ανίκητος. Η ετήσια επιστροφή της Περσεφόνης είναι δεδομένη. Όπως δεδομένη είναι και η ανάσταση του Διόνυσου,μετά τον διαμελισμό του, βασικό στοιχείο της αρχαίας λατρείας με τις ρίζες της στους Ορφικούς.
Στον τρόπο που λαός μας ζει την Χριστιανική του πίστη, η μεγάλη Παρασκευή είναι η προπαραμονή της Ανάστασης,.
Ο Επιτάφιος θρήνος είναι προάγγελος της μεγάλης γιορτής, ο Χάρος δεν είναι νικητής.
Ασφαλώς, όχι η επιστροφή αλλά, η ανατροφοδότηση από τις ρίζες μπορεί να μας δίνει τις δυνάμεις που έχουμε ανάγκη για μια νικηφόρα έξοδο
Πιστευω πως δεν έχει άδικο ο Ανδρέας Εμπειρίκος όταν στο ποίημα του «Εις την οδόν των Φιλελλήνων», ατενίζοντας το φως του ήλιου της Αττικής συμπεράνει.
«Το φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Ελλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου».

 

 

Πόλη, Πολίτης, Πολιτισμός: Η χρησιμότητα επιβίωσης των τοπικών πολιτισμών
Tuesday
04/02/2020
15:41 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γεώργιος Σκλαβούνος
0

 

Γεωρ. Σκαλβούνος (*)

 

 

Πόλη, Πολίτης, Πολιτισμός:  Η χρησιμότητα επιβίωσης των τοπικών πολιτισμών:

Για μια αναγεννημένη σχέση με τη φύση, τη πόλη και τη πολιτική.

 

CITY CITIZEN CIVILIZATION

(*)Οικονομολόγος. Κοινωνιολόγος

 

Μοντέλο της Χορωδίας
Tuesday
04/02/2020
15:25 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Γεώργιος Σκλαβούνος
0

 

Στο παρακάτω άρθρο του κ. Γεωργίου Σκλαβούνου, “Το Μοντέλο της Χορωδίας”, που αφορά έναν εξαιρετικό τρόπο συγκρότησης-λειτουργίας των κοινωνιών, με προσομοίωση στον τρόπο λειτουργείας της χορωδίας, έχουμε να κάνουμε τις εξής κομβικής σημασίας επισημάνσεις,…

Επισημάνσεις μας για το “Μοντέλο της Χορωδίας” ως προς:


1)
Την μη κατανοητή σε εμάς ορολογία “κυρίαρχος ανθρώπινος πολιτισμός” (για να μην πούμε παραποιητική της μόνης ορθής ορολογίας, κατακτημένος ανθρώπινος και νομικός πολιτισμός, δεδομένου πως η λέξη κυρίαρχος αναφέρεται στη στιγμή, ενώ η λέξη Πολιτισμός στα ΩΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΞΙΑΚΑ, και όχι απαξιακά, ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ) και “το Διεθνές Δίκαιο λειτουργεί εις βάρος μας” (έναντι κατακτημένος ανθρώπινος και νομικός πολιτισμός που λειτουργούν υπέρ μας)
2) Ευρωπαϊκη ενοποίηση (αντί συν-αντίσταση λαών Ευρώπης απέναντι στην Χρεοκρατία-τραπεζοκρατία),

3) Εξομοίωση ΟΗΕ με αποφάσεις Συμβουλίου Ασφαλείας-G7-G20, αλλά παραγνώριση της έκθεσης-υπόδειξης του ΟΗΕ (ΕΔΩ) για Ελλάδα, πράγμα επιβεβλημένο στην σημερινή χρήση/αναδημοσίευση του κειμένου.

Για την G-M-R είναι ΚΟΜΒΙΚΗΣ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ αξίας η ΕΚΘΕΣΗ-ΥΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΟΗΕ(*) τη οποίας η ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ αποτελεί ΤΟ ΕΧΕΓΓΥΟΝ της απελευθέρωσης ΕΛΛΑΔΑΣ (το Όλον)-ΚΥΠΡΟΥ(το Μέρος).


(*)περιφρονημένη έως λοιδορούμενη από όλες τις κομματικές “αντιμνημονιακές” δυνάμεις, αλλά και από πολλούς δημοσιολογούντες “αντιμνημονιακούς”.

 

Γεωρ. Σκαλβούνος(*)

 

MX ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ

(*)Οικονομολόγος. Κοινωνιολόγος

 

Έθνική πολιτιστική ταυτότητα
Tuesday
04/02/2020
14:53 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Κείμενα Γνώμης Γεώργιος Σκλαβούνος
0

 

Γεωρ. Σκαλβούνος(*)

 

Έθνική πολιτιστική ταυτότητα[1]ΔΙΟΡΘΩΜΕΝΟ

 

(*)Οικονομολόγος. Κοινωνιολόγος

 

Εθνική Ταυτότητα ή Εθνική Συνείδηση;
Tuesday
04/02/2020
12:42 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Κείμενα Γνώμης Γεώργιος Σκλαβούνος
0

Αναρτούμε κείμενο του κ. Γεωργίου Σκλαβούνου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πολιτεία 1982 τεύχος 3

 

Σχόλιο GMR: Το κείμενο “εθνική ταυτότητα η εθνική συνείδηση;” είναι η μαύρη τρύπα της ιστορικά εξελιγμένης ατομικής και συλλογικής ελληνικής ψυχής.

Είναι, όπως με δέος το αντιλαμβανόμεθα, η απορρόφηση και η ανα-δημιουργική καταγραφή, της απόλυτης συμπύκνωσης, της ελληνικής ψυχής.

Αυτή η συμπύκνωση, αυτή η πυκνή μεθοδολογική και εννοιολογική καταγραφή-ανάλυση-σύνθεση-εργαλείο ανα-σύνθεσης, της ελληνικής ψυχής, είναι παράλληλα πανανθρώπινης αξίας.

 

 

Γεωρ. Σκαλβούνος(*)

 

 

 

Εθνική Ταυτότητα ή Εθνική Συνείδηση;_ Περιοδικό ΠΟΛΙΤΕΙΑ 1982,Τευχ 3.

 

Το πρώτο λινκ είναι σε PDF από το περιοδικό Πολιτεία.

Εθνική Ταυτότητα ή Εθνική Συνείδηση_ Περιοδικό ΠΟΛΙΤΕΙΑ 1982,Τευχ 3.

 

Το δεύτερο λινκ είναι το ίδιο κείμενο σε word (αποτέλεσμα επίπονης προσπάθειας της GMR, μα άξιζε τον κόπο) προκειμένου να καταστεί πιο ευανάγνωστο για τον αναγνώστη μας.

Εθνική Ταυτότητα ή Εθνική Συνείδηση_ΤΕΛΙΚΟ (1)Περιοδικο ΠΟΛΙΤΕΙΑ 1982 Τευχ 3.

 

(*)Οικονομολόγος. Κοινωνιολόγος