ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Η πολιτική του ποδοσφαίρου σε κρίση
Saturday
15/02/2020
15:45 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος ΔΙΑΠΛΟΚΗ Πέτρ. Μηλιαράκης
0

Σχόλιο GMR:   μόνο η «ανυπακοή» μπορεί να επιλύσει τις διαφορές με γνώμονα το γενικότερο δημόσιο συμφέρον και όχι το ιδιοτελές συμφέρον οιουδήποτε παράγοντα της οικονομικής και δημόσιας ζωής“, μας προτρέπει ο εξαιρετικός νομικός κος Μηλιαράκης. Επειδή η προτροπή του κου Μηλιαράκη φέρει ΑΥΤΟ το ειδικό βάρος του ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ δικηγόρου, καλόν θα είναι, όσοι θέλουν να λέγονται αντιμνημονιακοί, να ΤΗΝ αξιοποιήσουν ενώπιοι-ενωπίω της (“ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ-ΔΕΝ ΑΚΟΥΩ-ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ”) ΕισαγγελικοΔικαστικής Εξουσίας (Πρόεδρο & Εισαγγελέα Α.Π.), και κατά του οποιουδήποτε (κατά την γνώμη τους) παράγοντα της οικονομικής και Δημόσιας ζωής, πχ, κατά των επωνύμως διαπλεκομένων ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ πολιτικοτηλεοπτικών ένθεν και ένθεν ΜΕΓΑΛΟΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ, λέμε τώρα…

 

 

 

Πέτ. Μηλιαράκης, 11 Φεβρουαρίου 2020

 

 

 

Η πρόσφατη κρίση του ποδοσφαίρου που αφορά αναπαραγωγή της κρίσης, έφερε στο επίκεντρο (για μια ακόμη φορά) τη σύγκρουση συμφερόντων. Τη σύγκρουση συμφερόντων παραγόντων της οικονομικής ζωής όπου με αιχμή δόρατος το οπαδικό φρόνημα και την αγορά Ποδοσφαιρικών Ανώνυμων Εταιρειών (ΠΑΕ), επιδιώκεται η υπεράσπιση και εξυπηρέτηση λοιπών οικονομικών συμφερόντων, άσχετων με το ποδόσφαιρο. Αυτά πλέον είναι πασίδηλα στην κοινωνία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δια της «ευρεσιτεχνίας» των πολιτικών της κατάφερε: αφενός α) να οξύνει την κρίση του ποδοσφαίρου και αφετέρου β) να δυσαρεστήσει τους πάντες. Ό,τι και εάν επιχείρησε στη συνέχεια, ακόμη και από το βήμα της Βουλής ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, προδήλως είναι ατελέσφορο, καθόσον η κρίση είναι ενεστώσα.

(more…)

«Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά «είμαστε μόνοι»!
Thursday
23/01/2020
11:50 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Ε.Ε. ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ Πέτρ. Μηλιαράκης
0

Σχόλιο GMR: Καλό, από πλευρά νομική-καταγγελτική κατά της ΕΕ.

Από πολιτική πλευρά, ακολουθεί την περιπλανώμενη πολιτική πορεία, του κατά τα λοιπά, εξαιρετικού νομικού.

 

 

Πέτρος Μηλιαράκης, 22 Ιανουαρίου 2020

 

 

Ο προκλητικός αποκλεισμός της Ελλάδας από το Βερολίνο

Το παρόν κείμενο αναφέρεται στο «καθιερωμένο δόγμα» του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Ταυτοχρόνως

όμως, από τους ειδικούς αξιωματούχους της ελληνικής Πολιτείας, πληροφορούμαστε ότι, παρά που «ανήκομεν εις την Δύσιν», εν τούτοις την «κρίσιμη στιγμή» θα είμαστε «μόνοι»!

Τα προαναφερόμενα, δίδουν το ερέθισμα, ώστε να εστιάσουμε στα παρακάτω:

μια σφαιρική σύντομη ματιά

Στο χρόνο που γράφεται το παρόν κείμενο, είναι κοινός τόπος ότι ο στρατηγικός έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου σε όλα τα επίπεδα (αμυντικό, οικονομικό, ενεργειακό) αποτελεί πλέον το κύριο «σημείο» αντιθέσεων γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής αξίας και σημασίας και αφορά πρωτίστως στα αντιτιθέμενα συμφέροντα μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Σ’ αυτά ασφαλώς τα συμφέροντα συγκαταλέγεται η ασύμμετρη και εξωνομική βουλιμία της Τουρκίας.

Στο σύνολο της Μεσογείου και ειδικότερα στην Ανατολική Λεκάνη αυτής, ασφαλώς υφίστανται

δικαιώματα και συμφέροντα των παράκτιων κρατών. Τα συμφέροντα όμως αυτά δεν μπορεί παρά να ρυθμίζονται και να επιλύονται με βάση τις πρόνοιες της διεθνούς έννομης τάξης και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, που αφορά Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο erga omnes.

Ιδιαίτερα, όμως, συμφέροντα αλλά και δικαιώματα στο χώρο της Ανατολικής Λεκάνης της Μεσογείου, έχουν η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ. Επίσης παρεμβαίνει και η Αίγυπτος, ενώ η Λιβύη, λόγω της θρησκευτικής ταύτισης της «ευκαιριακής ηγεσίας της», συγκροτεί οιονεί συμμαχία με την Τουρκία…

Σαφές είναι δε ότι η Ουάσιγκτον προχωρεί συνεχώς σε ενίσχυση της παρουσίας της στην περιοχή, λόγω Ισραήλ, άλλα η «Κεντρική» Διοίκηση του Λευκού Οίκου, επιθυμεί να στηρίζει τις επιλογές του «Σουλτάνου της Άγκυρας»…

Με τούτα τα δεδομένα στον επίμαχο χώρο, από πλευράς Τουρκίας επιχειρείται πολιτική έντασης στην περιοχή. Η ένταση αυτή δεν αφορά μόνο στο να προκαλούνται έννομα δικαιώματα και συμφέροντα ως προς την Ελλάδα και την Κύπρο. Η «παρεμβατική» πολιτική της Τουρκίας στην περιοχή, αφορά ταυτοχρόνως και έκδηλη αντίθεση έναντι του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, ενώ πρόδηλο είναι ότι η Άγκυρα επιδίδεται στο να συμμετέχει και να στηρίζει τον «αντιάξονα» Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν, που δημιουργεί ζητήματα στο ΝΑΤΟ, καθώς και ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας του Ισραήλ.

Η πολιτική αυτή της Άγκυρας κατ’ αρχάς περιπλέκει σε «Νατοϊκό επίπεδο» τα πράγματα… Παραλλήλως όμως και παρά την κατ’ αρχάς προαναφερόμενη Νατοϊκή περιπλοκή, η Γερμανίδα Καγκελάριος «τα βρίσκει» με τον Ρώσο Πρόεδρο… ενώ τόσο σε «Νατοϊκό επίπεδο», όσο και σε επίπεδο «Ελληνοαμερικανικών σχέσεων» υφίσταται αντί…παρεμβατικής υπέρ του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, πολιτική στήριξης της Ελλάδας, μια κατ’ αρχήν «ουδετερότητα» απέναντι στις ευθέως διατυπωμένες ασύμμετρες, εξωνομικές και ακραίες απειλές της Τουρκίας κατά της Ελλάδας.

Η «ουδετερότητα» όμως αυτή, δεν απομένει παρά να επαναξιολογηθεί από πλευράς Ελλάδας!..

 

Τα προαναφερόμενα δημιουργούν ασφαλώς ένταση, όχι μόνο στη Μεσόγειο αλλά και στο Αιγαίο. Ωστόσο, οι εξελίξεις αυτές διασυνδέονται ευθέως (και) με τις ευρύτερες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως εκ τούτου εξ αντικειμένου αφορούν αναντιρρήτως μια γενικότερη επαναξιολόγηση της ελληνικής στρατηγικής υπό το καθεστώς των νέων συνθηκών.

Συνεπώς: στο πλαίσιο των ενωσιακών ευρωπαϊκών πολιτικών μπορεί να τεθούν ζητήματα «ευρύτερης άμυνας» και «ειδικότερης ασφάλειας» αναφορικώς με τη Μεσόγειο. Ως εκ τούτου απαιτείται να λειτουργήσουν (επιτέλους), οι ad hoc δεσμεύσεις που αφορούν στη Συνθήκη της Λισαβόνας, όπως παρακάτω προβάλλεται. Η υλοποίηση όμως αυτών των θεσμοθετημένων πολιτικών απαιτούν πολιτικές παρεμβάσεις ή ακόμη, όπως προνοείται από τη Συνθήκη της Λισσαβόνας και ειδικότερες συνεργασίες. Προς την κατεύθυνση αυτή επιβάλλεται αμέσως η Ελλάδα να αναλάβει τις σχετικές

πρωτοβουλίες.

ειδικότερα για το ταξίδι του Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ

Στην πρόσφατη συνάντηση «Trump- Μητσοτάκη» στον Λευκό Οίκο, όλοι πρόσεξαν πως όταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός δήλωσε ότι: «η συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης προκαλεί αποσταθεροποίηση», ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν απάντησε, όπως κάνει πάντα, πως: «ο Erdogan είναι φίλος του».

Όμως αποστρέφοντας το πρόσωπό του εξήγησε στον παριστάμενο Έλληνα Πρωθυπουργό πως το «θέμα της Λιβύης» θα το συζητήσει μεν, αλλά όχι μαζί του. Εξήγησε επίσης ότι το «θέμα της Λιβύης» θα το συζητήσει με την Γερμανία, την Ρωσία και άλλες χώρες- στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα, και πρώτα-πρώτα δήλωσε ότι θα συζητήσει το προκείμενο ζήτημα με την Τουρκία. Τούτων δοθέντων:

Εφόσον έχουμε Πρωθυπουργό και Κυβέρνηση που ξέρουν να κάνουν καλά τη δουλεία τους, ας μας αποδείξουν ότι μπορούν να παρέμβουν δυναμικά με προβολή αιτημάτων όπως προνοεί η ενωσιακή έννομη και πολιτική τάξη. Έχει δε επέλθει ο χρόνος που η Ελλάδα δικαιούται να προβάλει τα πρώτα veto προκειμένου η Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία

να καταστεί πράγματι Ένωση και όχι μια χαλαρή Συνομοσπονδία. Στο πλαίσιο της ενωσιακής διαδικασίας και με βάση τους κανόνες που ισχύουν θέτουμε τα θέματα και παίρνουμε οπωσδήποτε απαντήσεις, είτε θετικές, είτε αρνητικές, οπότε στη συνέχεια έχουμε το δικαίωμα ανάλογης δράσης και στάσης. Στα Συμβούλια συμμετέχουμε έτσι και αλλιώς, όπου συζητούν οι εταίροι μεταξύ τους και λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Αντιθέτως στο «Ελληνοαμερικανικό επίπεδο», θέτουμε τα ζητήματα, χωρίς όμως να υπάρχει μια διαδικασία αντιμετώπισής τους. Στα fora όμως και στους Θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης είμαστε παρόντες και μέρος του Συμβουλίου σε κάθε Συνεδρίαση!

και τώρα ως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση «τί»;

Στην παρούσα ιστορική φάση, σύμφωνα με τη «Σχολή του Πλουραλισμού» της επιστήμης των Διεθνών Σχέσεων, η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να διαπιστώσει ότι το μονομερές και σε επίπεδο δόγματος «ανήκομεν εις την Δύσιν» είναι παρωχημένο. Είναι δε ακατανόητο για μια κυρίαρχη δημοκρατία και ένα ανεξάρτητο κράτος να είναι προσκολλημένο ως πολιτική τάξη σε μια μονοσήμαντη αντίληψη, ενώ ταυτοχρόνως διαπιστώνει ότι την «κρίσιμη στιγμή» θα είναι «παντελώς μόνο» του.

Ωστόσο, πριν φτάσει η Ελλάδα σε απόκρημνα σημεία και καταστάσεις, η πολιτική ηγεσία της χώρας, μπορεί να επανεξετάσει τον προσανατολισμό της εξωτερικής της πολιτικής και διπλωματίας, αξιοποιώντας τα συμφωνηθέντα σε επίπεδο της

ευρωπαϊκής πολιτικής και έννομη τάξης και να λάβει πρωτοβουλίες επανεκίνησης σε

προαποφασισμένες πολιτικές καθόσον:

Ήδη η «Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση» (1992-1993), εισήγαγε ως ενωσιακή λειτουργία την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (Common Foreign and Security Policy (ΚΕΠΠΑ–CFSP)).

Η πολιτική αυτή επιβεβαιώθηκε με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, όπου δυνάμει του άρθρου 42 παρ. 1 «η κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας. Εξασφαλίζει στην Ένωση επιχειρησιακή ικανότητα βασισμένη σε μη στρατιωτικά και στρατιωτικά μέσα. Η Ένωση μπορεί να κάνει χρήση των μέσων αυτών σε αποστολές εκτός της Ένωσης προκειμένου να διασφαλίζει τη διατήρηση της ειρήνης, την πρόληψη των συγκρούσεων και την ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας, σύμφωνα με τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Η εκτέλεση των καθηκόντων αυτών βασίζεται στα μέσα που παρέχουν τα κράτη μέλη.» Επίσης:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση από 11 Δεκεμβρίου 2017 έχει θεσπίσει Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία – Permanent Structured Cooperation (PESCO) όπου κύρια δύναμη είναι η Γαλλία, ως πυρηνική δύναμη. Μη συμμετοχή έχουν δηλώσει η Δανία, η Μάλτα και το Ηνωμένο Βασίλειο (βλ. ήδη Brexit). Ενώ:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει προχωρήσει και στη δημιουργία Στρατιωτικής Δυνατότητας Σχεδίασης και Διεξαγωγής Επιχειρήσεων Military Planning and Conduct Capability (MPCC), με στόχο τη βελτίωση των δομών διαχείρισης κρίσεων.

Και τέλος

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας –European Defence Agency (EΟΑ- EDA) σύμφωνα με το άρθρο 45 ΣΕΕ, τίθεται ήδη υπό την εξουσία του Συμβουλίου.

Ιδού λοιπόν στάδιον δόξης λαμπρόν, να παρέμβουμε ως Ελλάδα για την υλοποίηση των προαναφερόμενων πολιτικών! Οι πολιτικές αυτές έχουν συνομολογηθεί και υπογραφεί!

Εκτός και εάν δεν έχουμε κατ’ ουσίαν Ευρωπαϊκή Ένωση, οπότε πρέπει να αναστοχαστούμε για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Συμπολιτείας και την τύχη της Ελλάδας!

Η Ελλάδα, βεβαίως, θεωρείται και είναι χώρα «δυτικού πολιτισμού». Ωστόσο πριν καταλήξουμε στο οριστικό ότι: «θα είμαστε μόνοι», να επιδιώξουμε ώστε «να μην είμαστε μόνοι». Εκτός και εάν: η ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων μπαίνει σε παρακμή και διάλυση. Και ο ορίζοντας φαίνεται να είναι το έτος 2025 σύμφωνα με τις εκτιμήσεις «περί ταχυτήτων» του απελθόντος Προέδρου της Επιτροπής, Juncker.

αντί επιλόγου

Δυστυχώς, ο προκλητικός αποκλεισμός της Ελλάδας, από τη «Διάσκεψη του Βερολίνου», αποδεικνύει το πόσο «μόνοι είμαστε»! Ο αποκλεισμός δε αυτός αφορά ασφαλώς όχι μόνο χώρα της Μεσογείου, αλλά χώρα που αφορά στο επίκεντρο της Ανατολικής Λεκάνης της Μεσογείου. «Τακτικισμοί» περί δήθεν μη αποκλεισμού και άλλων παρομοίων, καταντούν να προσβάλουν την κοινή λογική και την κοινή πείρα του μέσου πολίτη. Τέλος:

Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου εξασφάλιζε στην Ελούντα Τριμερή συνάντηση Ελλάδας- Λιβύης-Γαλλίας «κάτι» παραπάνω γνώριζε, «κάτι» ιδιαίτερο εκτιμούσε και ασφαλώς επεδίωκε!.. Θυμίζω τη συνάντηση της 15ης Νοεμβρίου 1984 των Παπανδρέου- Mitterrand- Gaddafi.

(*) Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU).

 

 

Πηγή: gataros.net

 

Μολών Λαβέ!
Wednesday
25/12/2019
00:18 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Πέτρ. Μηλιαράκης
0

 

Πέτ. Μηλιαράκης, 13 Δεκεμβρίου 2019

 

 

Με ανησυχία η κοινή γνώμη παρατηρεί ότι κλιμακώνεται η κρίση λόγω των ανιστόρητων και παράνομων πρωτοβουλιών της Άγκυρας.

Ήδη ο Τούρκος Πρόεδρος υπέγραψε την «παράνομη» συμφωνία με την κυβέρνηση της Τρίπολης για τον καθορισμό θαλασσίων ζωνών και την υπέβαλε στα Ηνωμένα Έθνη. Σε κύρωση της συμφωνίας προέβη και το «ιδιότυπο καθεστώς» της Λιβύης. Ταυτοχρόνως ο Τούρκος Πρόεδρος σε δηλώσεις του επέμεινε ότι η Τουρκία θα αξιοποιήσει «τα δικαιώματά της στην Ανατολική Μεσόγειο».

Έκτοτε Τούρκοι αξιωματούχοι σε απειλητικό ύφος και μάλλον με «πολεμική υστερία», έκαναν αναπαραγωγή των θέσεων της Άγκυρας.

ΟΙ ΔΥΟ «ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΤΑΚΤΙΚΕΣ»

Ιδού λοιπόν «τι» πράττει η Τουρκία: Η Τουρκία αρχικώς εξαγγέλλει την πρόθεσή της, αξιολογεί τις αντιδράσεις και στη συνέχεια αδιστάκτως εφαρμόζει την εξαγγελία της.

Ιδού «τι» αντιθέτως πράττει διαχρονικώς η Αθήνα: Αρχικώς προβαίνει σε άρνηση της βασιμότητας του τουρκικού ισχυρισμού και στη συνέχεια επιδιώκει μιαν διπλωματική κινητικότητα. Τόσο η πλευρά της Ελλάδας, όσο και η πλευρά της Τουρκίας γνωρίζουν εκ των προτέρων «ποιά» θα είναι η διαδικασία αμφοτέρων των μερών. Συνεπώς τίθεται το ζήτημα «ποιά» πολιτική μπορεί να τροποποιηθεί. Της Τουρκίας αποκλείεται. Συνεπώς η αλλαγή της διαδικασίας αφορά μονομερώς στην Ελλάδα, που κινδυνεύει με την στάση της να δημιουργήσει την αίσθηση «φοβικού συνδρόμου», που προδήλως αφορά στην παρεξήγηση πολιτικής, σκοπούσας στον«εξευμενισμό» της απροκάλυπτης επιθετικότητας της «ελίτ της Άγκυρας».

(more…)

«Σοσιαλδημοκρατία»: μύθος και πραγματικότητα
Saturday
21/09/2019
12:37 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Πέτρ. Μηλιαράκης
0

 

Σχόλιο GMR: Θα μπορούσε να είναι ένα καλό άρθρο-πρόταση στη βάση αρχών, αν το έβλεπε κάποιος είτε τελείως καλοπροαίρετα, είτε τελείως ανυποψίαστα. Όμως, όπως προκύπτει από τα σχόλιά μας στο tag της στήλης “Συγγραφείς”, Π. Μηλιαράκης, ενώ θέλουμε να είμαστε καλοπροαίρετοι, δεν μας αφήνει ο ίδιος ο κος Μηλιαράκης να “αγιάσουμε”.

Διαβάστε το κερασάκι-δηλητήριο της τούρτας σωτηρίας της πατρίδας, που μας προσφέρει ο έγκριτος νομικός: 2) να υπερασπίζεται το κράτος δικαίου ως κράτος κοινωνικών δικαιωμάτων και φορολογικής ισονομίας στο πλαίσιο της αντίστοιχης φοροδοτικής ικανότητας, με εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας, μόνο σε σχέση και σε αναφορά με την ανάπτυξη της οικονομίας και την άνοδο του ΑΕΠ .

Εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, υπό το πρίσμα της φιλανθρωπίας των δανειστών (να δίνουμε ίσα να μην πεθάνουμε και να χρωστάμε εσαεί), απαιτεί ο έγκριτος νομικός, σε αντίθεση με τα δυο TAG θέσεων του ΟΗΕ της G-M-R (εδώ 1ο και 2ο TAG), σε αντίθεση με το δικό του εδώ άρθρο με το οποίο ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ την υποχρέωση της Ε.Ε. να αποζημιώσει την Ελλάδα για τις ζημιές που της προκάλεσε με τα μνημόνια, σε αντίθεση (συνδυαστικά όλα) και με το δικό του εδώ (ως “εδώ”, βλέπετε σχόλιο και άρθρο και δυνατότητας εξόδου από ΕΕ-Ευρωζώνη αν αυτό καταστεί αδιστάκτως αναγκαίο ” και ταυτόχρονα άρθρο-τεκμήριο της παράνομης ευρωπαϊκής-ευρωζωνικής συμπεριφοράς).

Η στάση του κου Μηλιαράκη είναι πολλαπλά ελεγχόμενη, ιδιαίτερα σε σχέση με την επαγγελματική του ιδιότητα.

Επειδή δε κριτική άνευ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΑΝΤΙ-πρότασης δεν έχει αξία, θυμίζουμε τη εδώ τελευταία πρόταση μας, που διαβιβάσαμε σε όλους τους συγγραφείς και σε όλες τις ιστοσελίδες που περιέχονται στην G-M-R.

 

 

 

 

Πέτρ. Μηλιαράκης, 19 Σεπτεμβρίου 2019

 

 

 

Προσφάτως επιχειρείται ανασύνταξη της λεγόμενης «κεντροαριστεράς» και κατά την άποψη μου «κέντρο»-αριστεράς», όπου ορθώς ο όρος «κέντρο» τίθεται εντός εισαγωγικών.

Εν όψει αυτών των «ζυμώσεων» χρήσιμα και ίσως κρίσιμα είναι να λεχθούν τα εξής:

Η εμφανιζόμενη ως «κεντροαριστερά» και ταυτοχρόνως ως «σοσιαλδημοκρατία», με αναφορά στον ευρωπαϊκό μητροπολιτικό χώρο, αποτελεί μύθο ότι αφορά αντιμπεριαλιστική ή έστω αντικαπιταλιστική εκδοχή στα πολιτικά πράγματα. Και τούτο γιατί οι Μητροπολιτικές χώρες του καπιταλισμού, όποτε εφάρμοσαν «σοσιαλδημοκρατία», ουδέποτε έθιξαν την εθνική αστική τάξη υπέρ των συμφερόντων όχι μόνο της εθνικής εργατικής τάξης, αλλά και των συμφερόντων του λεγόμενου «μεσαίου χώρου» -που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσαν. Αυτό προκύπτει με ελεύθερη σκέψη και καλόπιστη προσέγγιση στα ιστορικά δεδομένα της συσσώρευσης σε παγκόσμια κλίμακα, για όσους έχουν μελετήσει στην επιστήμη τα σχετικά έργα και δοκίμια.

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ιστορικώς είναι βέβαιον ότι στις Μητροπολιτικές χώρες του καπιταλισμού , οι πολιτικές της λεγόμενης «κεντροαριστεράς» και της «σοσιαλδημοκρατίας» , αξιοποιώντας την εκμετάλλευση των χωρών και των κοινωνιών της Περιφέρειας, μετέφεραν «κοινωνικό πλεόνασμα» στις Μητροπόλεις.

(more…)

Π. Παυλόπουλος: ο ιδανικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Wednesday
11/09/2019
19:35 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Πέτρ. Μηλιαράκης Προκ. Παυλόπουλος
0

Σχόλιο GMR: Ο ιδανικός, “άλλα λέω” (κατά των μνημονίων), “άλλα κάνω” (καταλύσαμε το Σύνταγμα για να το σώσουμε, εδώ) ΠτΔ, ΣΥΝ-ΥΠΑΙΤΙΟΣ στην εσχάτη προδοσία.

Μετ’ επιφυλάξεως για το τυπικό της ακρίβειας των από τον κο Μεϊμαράκη αποκαλυπτομένων, προσθέτουμε και το εδώ αλλά και εδώ λινκ για τον “Δημοκράτη ΠτΔ”. Ως προς την ουσία ίδιος και χειρότερος (εγκληματίας) σε βάρος πατρίδας-λαού-δημοκρατίας-Δικαιοσύνης ο κος Προκόπηςς Παυλόπουλος.

Αναζητείται Δικαιο-Ανιδιοτελές-Δημοκρατικό-Αλληλέγγυο (δ.ά.δ.α.) Αντιμνημονιακό ΗΘΟΣ.

Ο κύριος Μηλιαράκης πατά πλέον σε πολλές βάρκες.

Εδώ, προτείνει να σηκώσουμε κεφάλι κατά της Τ.Ι.Ν.Α. χωρίς να λέει βέβαια το πως (ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΚΕΙ), αλλά επίσης παροτρύνει, όπως στην παρούσα προκλητική του δημοσίευση, να τιμούμε κορυφαίους ενόχους εσχάτης προδοσίας.

Παραθέτουμε και ξεχωριστά το κατά της Τ.Ι.Ν.Α. Απόσπασμα: “Ας ελπίσουμε και ας αγωνιστούμε ώστε «θαρραλέα και χωρίς φόβον» οι Λαοί της Ευρώπης και ιδίως ο Ελληνικός Λαός να αντιλέξουν στο δόγμα Τ.Ι.Ν.Α. με σκοπό να υπάρξει η Ευρώπη των αξιών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ειρήνης και της ευημερίας των Λαών!

 

 

 

Πέτρος Μηλιαράκης, 11 Σεπτεμβρίου 2019

 

 

 

Η πρόσφατη «φιλολογία ονοματοδοσίας» και μάλιστα σε… «μαζική κλίμακα» των όποιων πρόθυμων κονδυλοφόρων, με την οποία παράγεται ή αναπαράγεται το ζήτημα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ), ώστε να μην ανανεωθεί η θητεία του Προκόπη Παυλόπουλο, αρχίζει να ενοχλεί κάθε καλόπιστο και σοβαρό πολίτη.

Και τούτο γιατί, το αξίωμα του ΠτΔ αφορά σοβαρότατη θεσμική επιλογή, συναρτάται με το κύρος του Θεσμού, την ομαλότητα της πολιτικής ζωής και την κανονικότητα της λειτουργίας της κοινωνίας εν γένει, καθόσον στο πρόσωπο του ΠτΔ ιδρύονται αποκλειστικές ρυθμιστικές αρμοδιότητες. Ταυτοχρόνως, το αξίωμα του ΠτΔ συναρτάται και με κρίσιμα ζητήματα του δημοσίου βίου, καθόσον οι όποιες παρεμβάσεις του ΠτΔ, στο πλαίσιο της συνταγματικής τάξης, θα πρέπει να εγγυώνται πάντοτε την εύρυθμη λειτουργία της συντεταγμένης πολιτείας και το σεβασμό στη διάκριση των λειτουργιών. Επίσης, άξιο επισημείωσης είναι ότι σύμφωνα με τη συνταγματική τάξη ο ΠτΔ είναι και Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, πράγμα που στην κοινή γνώμη δεν είναι ευρέως γνωστό.

Με τούτη την προδιάθεση και με σεβασμό στην πολιτική και συνταγματική ιστορία του τόπου, καλό είναι στο παρόν κείμενο να επισημειωθούν και τα παρακάτω:

* Η ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ

Εξ αντικειμένου, στο παρόν κείμενο, δεν μπορεί να γίνει λεπτομερής αναφορά σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα, που αφορούσαν περιπέτεια του Έθνους σε σχέση με τη μορφή του πολιτεύματος. Και τούτο γιατί, η ελληνική πολιτική και συνταγματική ιστορία «δεινοπάθησε» από το Θεσμό της άνωθεν επιβληθείσας μορφής του πολιτεύματος που αφορά στη «Βασιλεία-Μοναρχία». Ειδικότερα, αρκεί να εστιάσουμε στην περιπέτεια του 17ετή Δανού Πρίγκιπα Χριστιανού-Γουλιέλμου-Φερδινάνδου-Αδόλφου-Γεωργίου, δευτερότοκου γιου του πρίγκιπα αλλά και μετέπειτα Βασιλιά της Δανίας Χριστιανού του 9ου, ο οποίος εγκατέστησε τον Οίκο Χολστάϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ στο Παλάτι, όπου σήμερα στεγάζεται η Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας. Υπ’ όψιν δε ότι ο προαναφερόμενος 17ετής Πρίγκιπας χρήστηκε «συνταγματικός Βασιλέας των Ελλήνων» με το όνομα Γεώργιος ο Α’ (όνομα χριστιανικό, και εγγύτερα στην ελληνική παράδοση), αφαιρουμένων των λοιπών ονομάτων του.

(more…)

«Ευρωσκεπτικισμός» και «ενωσιακή τάξη»
Friday
23/08/2019
00:00 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Ε.Ε. Ευρωσκεπτικισμός Πέτρ. Μηλιαράκης
0

Σχόλιο GMR :   Σημαντικότατο κείμενο. Να το διαβάσουν όλοι οι Έλληνες Εισαγγελείς και Δικαστικοί, μετά να διαβάσουν και να ενεργήσουν αρμοδίως(*) τις εις την G-M-R και αλλού αναρτήσεις-τεκμηριώσεις-προτάσεις-άμεσες/έμμεσες αλλά σαφείς καταγγελίες, των οικονομολόγων κκ Θ. Μαριόλη, Σ. Λαβδιώτη Σ. Στάλια, αλλά και άλλων οικονομολόγων, αλλά και ενεργών πολιτών με ιδιαίτερες επιδόσεις στα Οικονομικά (βλέπετε χαρακτηριστικά Γ.Π.Τριανταφυλλόπουλος, Δ. Χαλυβόπουλος).

(*) διαφορετικά αντιμετωπίζουν την κατηγορία παραβάσεως καθήκοντος προσποιούμενοι μειωμένο καταλογισμό.

 

 

Πέτρ. Μηλιαράκης, 8 Αυγούστου 2019

 

 

Με αφετηρία τη κρίση, που το «πολιτικό σύστημα» του «μνημονιακού τόξου» επεφύλαξε κυρίως από τις αρχές του 2010 στην Ελλάδα, και με αφορμή τις εκλογές του Ιουλίου 2019, επιβάλλονται (επιγραμματικώς) οι παρακάτω επισημειώσεις, που αφορούν αμιγώς ευρωπαϊκές πολιτικές –και ευρωπαϊκό ενωσιακό δίκαιο.

Η «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ» ΤΟΥ ΝΕΟΦΕΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Το «κοινοτικό» και ήδη «ενωσιακό κεκτημένο», κινείται σ’ ένα «ιδιόμορφο εκκρεμές», όπου στο ένα άκρο αναγορεύεται ως έννομο αγαθό η «ελεύθερη αγορά» (1) και στο άλλο άκρο αναγορεύονται ως έννομα αγαθά η «κοινωνική συνοχή» (2) και η «ευημερία των Λαών» (3).
Έτσι καταλείπεται «ενδιάμεσο πεδίο» ώστε η εκάστοτε άρχουσα ιδεολογία να επιβάλει τις πολιτικές και τα συμφέροντα που υπηρετεί, υπερασπιζόμενη τη νομιμότητα των επιλογών της. Ασφαλώς στην παρούσα ιστορική φάση, κυρίαρχο είναι το «δόγμα του νεοφιλελευθερισμού» και ως εκ τούτου το εκκρεμές «στάθμευσε» στο «άκρο της ελεύθερης αγοράς».

Αρχικώς θα πρέπει να επισημειωθεί ότι το κυρίαρχο δόγμα του «νεοφιλελευθερισμού» και της «μεταδημοκρατίας» δεν αφορά πρόσφατες πολιτικές στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δυστυχώς, οι ευρωσκεπτικιστές αφυπνίστηκαν από και διά της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που συνηθίζεται να ακούγεται ως «Συνθήκη του Μάαστριχτ» (1992).

(more…)

Το ζήτημα της «επαναδιαπραγμάτευσης» του συν 3,5%
Saturday
06/07/2019
10:59 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Πέτρ. Μηλιαράκης
0

ΣΧΟΛΙΟ G-M-R:   Και πάλι ευχαριστούμε τον εξαιρετικό νομικό, κύριο Πέτρο Μηλιαράκη για την ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας, δηλαδή της μετατροπής της πατρίδας μας σε προτεκτοράτο μέσω των μνημονίων.

Το να ζητά όμως ο κος Μηλιαράκης να σώσουν την Ελλάδα οι ΥΠΑΙΤΙΟΙ του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας, αυτό αποτελεί (αν το αποδεχθούμε ως λαός) τελειωτικό πλήγμα στην πατρίδα και στον λαό.

 

 

Πέτρ. Μηλιαράκης, 28 Ιουνίου 2019

 

 

Ασφαλώς έχει δίκιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επιδιώκει και να προσδοκά να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αντιστοίχως και ο Αλέξης Τσίπρας έχει δίκιο να επιδιώκει και να προσδοκά να σχηματίσει (αυτή τη φορά) αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ωστόσο, το παρόν κείμενο «προκύπτει» από το «επιχείρημα» του αρχηγού της Ν.Δ. ότι επαναδιαπραγμάτευση μπορεί να επιτευχθεί μόνο(!) με «αυτοδύναμη κυβέρνηση»! Με βάση το «επιχείρημα» αυτό, με το παρόν κείμενο κατατίθενται ορισμένοι χρήσιμοι (αν όχι κρίσιμοι) προβληματισμοί.

ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΝΩΣΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας και ειδικότερα με τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), θεσπίστηκε το γενικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται η άσκηση της οικονομικής πολιτικής, με βάση την οποία «τα κράτη-μέλη ασκούν την οικονομική τους πολιτική με σκοπό να συμβάλουν στην υλοποίηση των στόχων της Ένωσης, όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ)». (Το άρθρο 3 ΣΕΕ κυρίως θεσπίζει πρόνοιες για τις αξίες της Ένωσης, την ειρήνη και την ευημερία των λαών της).

Επίσης με τη Συνθήκη της Λισαβόνας επαναβεβαιώθηκαν τα κριτήρια σύγκλισης για την εισαγωγή του ευρώ, κριτήρια που επέβαλαν τη δημιουργία του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης το οποίο αποφασίστηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Άμστερνταμ ήδη από το 1997 με αντίστοιχο Ψήφισμα. Η σημασία δε του Συμφώνου αυτού επιβεβαιώθηκε με τη «Δήλωση 30», που έχει επισυναφθεί στη Συνθήκη της Λισαβόνας.

(more…)

Μερικά ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις…
Thursday
20/06/2019
02:41 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Πέτρ. Μηλιαράκης
0

Σχόλιο GMR : Ο εξαιρετικά χρήσιμος, για τα προ δημοσιεύσεων στο Matrix24 κείμενα του, νομικός κος Π. Μηλιαράκης, συστήνει παθητική υπομονή εν όψει της 7ης Ιουλίου, ρίχνοντας νερό στον μύλο του κατοχικού (με όλη την νομική σημασία) αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτισμού.

Για την δική του επισήμανση για τον “κανένα” δεν βρίσκει δυο λόγια που να συνδέονται με το έγκλημα.

Ερώτηση: Ο ΚΑΝΕΝΑΣ εγκλημάτησε με τα μνημόνια; (και για την συμφωνία των Πρεσπών,…και…).

Μεταστροφής (ή καταστροφής) δημοσιολογία.

 

 

 

Πέτρ. Μηλιαράκης , 17 Ιουν. 2019

 

Ας συμφωνήσουμε κατά συνθήκη ότι η Ν.Δ. προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ κατά «10,5» μονάδες. Και αυτό με αναγωγή. Ας λάβουμε όμως υπ’ όψιν μας και μερικά ιδιαιτέρως «περίεργα» που ως έχων τον «κοινού νου» αδυνατώ να αντιληφθώ και ασφαλώς αναμένω απαντήσεις. Άλλωστε δεν είμαι «ειδικός επί των δημοσκοπήσεων» και φυσικά δεν είμαι ειδήμων στην «στατιστική».

Προσπαθώ όμως να αντιληφθώ, ως μέσης αντίληψης και εμπειρίας άνθρωπος τα εξής:

ΙΔΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

1) Προφανώς άλλης τάξης ζήτημα είναι η «πρόθεση ψήφου» και άλλης τάξης ζήτημα η «ψήφος με αναγωγή», ήτοι η ψήφος με θεωρητικά «προσέγγιση». Εικάζω δε ότι για τη λεγόμενη «συσπείρωση» των κομμάτων λαμβάνεται υπ’ όψιν το τελικό αποτέλεσμα της πρόσφατης ad hoc αναμέτρησης. Ως εκ τούτου:

α) Θεωρητικώς η «συσπείρωση» προκύπτει από τον αριθμό των μελών του εκλογικού σώματος (στην καθομιλούμενη αφορά στους ψηφοφόρους) της τελευταίας αντίστοιχης εκλογής με ό,τι διακινδύνευε τη σχετική ψήφο των πολιτών. Προκειμένου δηλαδή περί εθνικών εκλογών για το Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν μπορεί παρά να ληφθεί υπ’ όψιν η ετυμηγορία της τελευταίας αναμέτρησης, όπου το εκλογικό σώμα τοποθετήθηκε για το: ποιός θα κυβερνήσει τη χώρα.

(more…)

Ο Θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας
Saturday
15/06/2019
02:34 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Πέτρ. Μηλιαράκης
0

Σχόλιο GMR :    Π. Μηλιαράκης:

Και τούτο ποιείν:

2) Κατά την «αρνητική όψη», η σχέση της κρατικής εξουσίας και της χώρας υπάγεται στην «Αρχή της Αποκλειστικότητας». Η αρχή αυτή εγγυάται ότι εντός της συγκεκριμένης επικράτειας αποκλείεται να ασκηθεί ξένη κρατική εξουσία, χωρίς τη συγκατάθεση του οικείου κράτους.

…κα΄κείνο μη αφιέναι:

Άλλωστε, είναι αδιστάκτως βέβαιον ότι, ο Προκόπης Παυλόπουλος και ως προς τις ρυθμιστικές αποκλειστικές του αρμοδιότητες, αποτελεί εγγύηση για την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος.

 

 

Πέτρ. Μηλιαράκης , 9 Ιουν. 2019

 

ΤΟΥΤΕΣ τις ημέρες «εμπλέκεται» όχι μόνο ο Θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και το πρόσωπο που αφορά στο φορέα αυτής της εξουσίας, στην «πολιτική συζήτηση» με αιτία: το Προεδρικό Διάταγμα που (θα) αφορά στην πλήρωση των θέσεων της Ανώτατης Δικαστικής και Εισαγγελικής Λειτουργίας. Υπ’ όψιν δε ότι η «συζήτηση» αυτή που έχει το χαρακτήρα αντιπαράθεσης, δεν αφορά αντισυστημικούς πολιτικούς που εκ προοιμίου δεν επιδεικνύουν τον επιβαλλόμενο σεβασμό σε πολιτικά πρόσωπα που λειτουργούν στο Ανώτατο επίπεδο της Πολιτείας και επιτελούν θεσμικό ρόλο, αλλά δυστυχώς αφορά σε πολιτικούς εξόχως «συστημικούς». Έτσι, εμπλέκεται ο Θεσμός του ΠτΔ στην τρέχουσα πολιτική, πράγμα απολύτως ανεπίτρεπτο.

  • ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Με αιτία το παρόν κείμενο, και όσο το περίγραμμα τούτο ελάχιστα επιτρέπει, μπορεί να γίνει αναφορά στη λεγόμενη κανονιστική θεωρεία της πολιτικής που πρωταρχική πηγή της είναι η πρακτική φιλοσοφία του Αριστοτέλη. Κατά τον Αριστοτέλη δε η πρακτική στη φιλοσοφία διαχωρίζεται: α) σε «ηθική» και β) σε «πολιτική». Ασφαλώς, το παρόν κείμενο δεν μπορεί να απασχολεί περαιτέρω τον αναγνώστη με θεωρητικά ζητήματα φιλοσοφίας ή πολιτειολογίας. Ωστόσο, επιβάλλεται να επισημειωθεί ότι η πρώτη συστηματική προσέγγιση του πολιτικού φαινομένου οφείλεται στον ορθολογισμό των Ελλήνων. Για την προσέγγιση όμως της έννοιας της Πολιτείας, πρωτοπόρος ήταν ο Georg Jellinek στο κλασικό έργο του «Γενική Πολιτειολογία», με πρώτη έκδοση το 1900. Σύμφωνα με το Jellinek: Πολιτεία είναι η νομική προσωπικότητα ενός λαού που ζει σε ορισμένη χώρα και που είναι εξοπλισμένη με πρωτογενή εξουσία.

(more…)

Υπόψιν του κ. Ερντογάν και των νομικών της Τουρκίας
Monday
20/05/2019
22:35 GMT+2
Επιστημονική τεκμηρίωση υπέρ του εθνικού νομίσματος Πέτρ. Μηλιαράκης
0

 

 

Πέτ. Μηλιαράκης, 12 Μαϊου 2019

 

Οι προκλήσεις της Τουρκίας «παρέσυραν» (και δικαίως) την επικαιρότητα και στο μείζον ζήτημα των επιβουλών της στα νόμιμα δικαιώματά μας ως προς τα θαλάσσια σύνορά μας και την ΑΟΖ.

Τούτη όμως η «κατάσταση» δεν επιτρέπει να αγνοούνται και άλλες μείζονος σημασίας εξελίξεις που αφορούν ζωτικά (και δίκαια) συμφέροντα της χώρας, όπως είναι η πρόσφατη απόφαση του Μόνιμου Διαιτητικού Δικαστηρίου με έδρα τις Κάτω Χώρες (Permanent Court of ArbitrationPCA) επί της από 22 Ιανουαρίου 2013 προσφυγής των Φιλιππίνων κατά της Κίνας που αφορά στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (στο εξής: Δίκαιο της Θάλασσας).

Αναφέρομαι στην υπόθεση «The Republic of Pilippines v. The People’s Republic of Chine», με Case Number: 2013-9 και Πρόεδρο τον Thomas A.Mensah. Η απόφαση δε αυτή που δημοσιεύθηκε στις 12/7/2016 αν και «δεν άπτεται» αμέσως των ελληνοτουρκικών διαφορών, εν τούτοις επιβάλλει το «σχολιασμό» της. Άλλωστε η αξιοποίηση των παραδοχών που προκύπτουν, από την πρόσφατη αυτή απόφαση συνηγορεί υπέρ των ελληνικών θέσεων.

(more…)

123..