Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος PhD, 5 Δεκ. 2016

Το ευρώ εκ κατασκευής επιβάλει αντιδημοκρατικούς και αυθαίρετους περιορισμούς στις Κυβερνήσεις, στην άσκηση της Δημοσιονομικής Πολίτικης, και όχι μόνον, με στόχο την ανάπτυξη κάθε Χώρας.

Ως αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος οι Κυβερνήσεις και οι Κοινωνίες καθίστανται υπόδουλες του Τραπεζικού Κεφαλαίου.

Σε ένα τέτοιο σύστημα, δεν ελέγχεται από τους Τραπεζίτες μόνο η Κυβέρνηση και η ιδιωτική παραγωγή, αλλά και κάθε σφαίρα της πολιτιστικής ζωής μιας κοινωνίας και ενός Έθνους.

Κάθε τι πολιτιστικό καταπατάται άγρια .

Κάθε επιστημονική αντίληψη, που είναι αντίθετη προς την κυριαρχία του ευρώ, καταπολεμάται ως λαϊκίστικη, αντιδημοκρατική αλλά κυρίως παράνομη, με την βοήθεια της Δικαιοσύνης, και οι λαϊκές κατακτήσεις κρίνονται παράνομες. Ας προσέχουν οι Δικαστές.

(more…)

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος PhD, 3 Δεκ. 2016

Θα έχετε δει αυτόματους πωλητές προϊόντων. Είναι ένα μεγάλο καλοχρωματισμένο κουτί, έντονα φωτισμένο, τοποθετημένο σε “περατζάδα” και μέσα έχει σάντουιτς, γλυκά, νερά, σοκολάτες, καφέδες, αναψυκτικά κα.

Στο πλάι δεξιά ή αριστερά, υπάρχει μια εισδοχή και εκεί εισάγετε τα χρήματα που απαιτούνται για να αγοράσετε αυτό που επιθυμείτε. Ρίχνετε τα αναγκαία κέρματα, επιλέγετε αυτό που θέλετε, πατώντας ένα κουμπί, και σε μια καταπακτή κατεβαίνει η ’όρεξη’ σας και όλα είναι μια χαρά. Εσείς πήρατε αυτό που θέλετε και το μηχάνημα σας το έδωσε, αφού πρώτα δαπανήσατε.

Αν υποθέσουμε ότι για αρκετές μέρες κάνεις δεν αγοράζει τίποτα, δεν δαπανά κανείς, τότε ό,τι υπάρχει μέσα στο μηχάνημα θα χαλάσει. Αν κανείς δεν δαπανήσει, κατ ανάγκη αυτοί που παράγουν, για να γεμίσει με εμπορεύματα το μηχάνημα, θα σταματήσουν να παράγουν. Δηλαδή η δαπάνη προηγείται της παραγωγής.

Κάπως έτσι, και χωρίς να κάνουμε μεγάλο λάθος, είναι και η πραγματική οικονομία. Φανταστείτε την οικονομία σαν αυτό το μεγάλο κουτί που πριν περιέγραψα. Μέσα υπάρχουν εργαζόμενοι και υλικοί πόροι. Κάποιος λοιπόν θα πρέπει να ρίξει σε αυτό το κουτί χρήμα για να αγοράσει την εργατική τους δύναμη και τους πόρους που υπάρχουν, και να τους “καταναλώσει” στην παραγωγική διαδικασία. Αν κανείς αυτό δεν το κάνει τότε θα έχουμε ανέργους, ανενεργούς πόρους, δυστυχισμένη χώρα, έτοιμη για κοινωνική αναταραχή. Όπως είμαστε ακριβώς τώρα.

Το ερώτημα είναι, γιατί δεν ρίχνει κάνεις λεφτά στο κουτί;

Αφήνοντας κατά μέρος τις θεωρητικές αναλύσεις για την φύση του ευρώ, που ως νόμισμα αποκτά και διατηρεί την αξία του ως μέσο αποθησαυρισμού, παρά από το να θέτει σε κυκλοφορία την παραγωγική διαδικασία, κανείς λοιπόν δεν δαπανά γιατί δεν έχουμε ευρώ. Δεν έχουμε δε ευρώ, επειδή το ευρώ, ως ξένο νόμισμα, το αποκτάς είτε από εξαγωγές, που δεν μπορούμε να κάνουμε, είτε από δανεισμό, που δεν μπορούμε να δανειστούμε.

Και έτσι το κουτί της Οικονομίας παραμένει αδρανές, η Χώρα φτωχαίνει όλο και πιο πολύ κάθε μέρα, και τώρα λόγω μείωσης της δαπάνης των εξοπλισμών τον Ενόπλων Δυνάμεων, φαίνεται να μπαίνει σε κάποια δοκιμασία επικίνδυνη.

Με αλλά λόγια, λόγω ευρώ έχουμε βρεθεί σε φτώχεια και ανασφάλεια.

Καιρός είναι λοιπόν να δαπανήσουμε και αυτό μπορούμε να το κάνουμε με την επιστροφή μας στο Εθνικό Νόμισμα. Σας διαβεβαιώ, δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Προϋπόθεση της ανάπτυξης είναι η δαπάνη και όχι η λιτότητα των τραπεζιτών και των πολιτικών τους.

Insert Coin, Eισάγετε Nόμισμα, Ελληνικό Νομισμα για να κινήσουμε την Οικονομία μας, να ξεφύγουμε από την δυστυχία του ευρώ.

spyridonstalias@hotmail.com

Το site στην τελευταία παράγραφο θα προσέθετε:

“το φόβο που μας κρατάει μέσα στο από την ΕΕ χειραγωγούμενο ευρώ” διότι δεν πρέπει να φοβούμαστε να πούμε ολόκληρη την αλήθεια δηλαδή την θεσμική οικονομικοδικαιϊκή ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

=======================================================

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος PhD

29/11/2016

Όταν η Χώρα μας προσχώρησε στο ευρώ, πέραν των άλλων συμφώνησε ότι:

1) οποιαδήποτε οικονομική δυσπραγία ή κρίση, θεραπεύεται πάντα με την μείωση των μισθών, των συντάξεων, την μείωση των κρατικών δαπανών και την σχετική διάλυση του κράτους. Υποτίθεται ότι η άσκηση αυτής και μόνον της πολιτικής από την Κυβέρνηση, θα κάνει το Έθνος, μακροχρονίως πιο αποτελεσματικό. Η συμφωνία αυτή ονομάζεται εισοδηματική πολιτική προς τα κάτω ή πιο χαριτωμένα, ευέλικτη πολιτική μισθών και τιμών. Είναι δε η μόνη πολιτική για την οποία που ως θα ψηφίζουμε. Με άλλα λόγια ψηφίζουμε με βάση ποιός θα κάνει την χώρα πιο ‘ανταγωνιστική’, κόβοντας μισθούς και ξεπουλώντας το Κράτος. Δεν νομίζω ότι κάποιος πολιτικός, μας είχε ενημερώσει ποτέ ότι μόνο για αυτό υπάρχουν οι εκλογές στην ευρωζώνη. Απόδειξη αυτού είναι ότι:

2) Η Χώρα επίσης συμφώνησε ότι οι άλλες τέσσερες πολιτικές, που ασκεί κάθε επικυρίαρχη χώρα, δηλαδή η νομισματική πολιτική, η δημοσιονομική πολιτική, η συναλλαγματική πολιτική, και η εμπορική πολιτική θα ασκούνται από την ΕΚΤ και την γραφειοκρατία των Βρυξελλών, που από την νομοθεσία της ΕΕ, δεν θα έχουν καμία μα καμία ευθύνη για τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των πολιτικών που ασκούν. Ούτε για αυτό μας είχαν ενημερώσει δηλαδή ότι είχαμε παραιτηθεί απο κάθε πολιτική που αποτελεί όπλο για κάθε σύγχρονο κράτος για να αντιμετωπίζει το αβέβαιο του οικονομικό γίγνεσθαι, εσωτερικό και εξωτερικό.

Αντίθετα πάσα αλλαγή από τις αρχές αυτές μας λένε, και έντονα τον τελευταίο καιρό, συνιστά χυδαίο ‘λαϊκισμό’.

Από τα παραπάνω λοιπόν προκύπτει ότι η εφαρμογή των μνημονίων αποσκοπεί μόνον στην προστασία της αξίας του ευρώ, που άρα βασίζεται στην λιτότητα, στην ύφεση και στην διαρκή ανεργία, και κερδισμένοι είναι οι Τραπεζίτες, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και οι διορισμένοι πολιτικοί στις Χώρες της ευρωζώνης.

Είναι νομίζω καιρός, από αυτό τον άθλιο μεσαιωνικό καθεστωτικό σκοταδισμό, να απαλλαγούμε και να πάρουμε την τύχη στα χέρια μας, επιστρέφοντας στο Εθνικό μας Νόμισμα.

Κάθε μέρα που περνά και δεν κατανικούμε το φόβο που μας κρατάει μέσα στο ευρώ, κάθε μέρα που παραμένουμε παθητικοί, τόσο πιο πολύ πλησιάζει και η ημέρα που δεν θα μας ανήκει τίποτα σαν Λαός και θα μας πάρουν και τα σπίτια οι Τράπεζες που εμείς τις σώσαμε!

Αξίζουμε κάτι καλύτερο από αυτή την ξεφτίλα!
spyridonstalias@hotmail.com

Ευρώ ή Δραχμή – Π.Γεννηματάς & Σπ.Στάλιας στο KONTRA στις 22 Νοε 2016

6 Νοε. 2016

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D

Ας υποθέσουμε ότι κυκλοφορεί και ένα παράλληλο νόμισμα στη χώρα.

Το ένα, το ευρώ, μας λέει ότι για να έχει ανάπτυξη η χώρα, θα πρέπει να μειωθεί το μοναδιαίο κόστος εργασίας.

Το μοναδιαίο κόστος εργασίας μας δίνει ο τύπος (δεδομένο το ευρώ) = Μ/ΠΕ, , όπου Μ μισθοί και ΠΕ η παραγωγικότητα της εργασίας.

Πάμε τώρα στην πρακτική αριθμητική. Αν ο ρυθμός αύξησης των μισθών είναι μεγαλύτερος από την παραγωγικότητα της εργασίας (ΠΕ) το μοναδιαίο κόστος εργασίας θα αυξηθεί και αντιθέτως.

Συνεπώς με βάση τα μνημόνια, η μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας, για να γίνει το έθνος εξαγωγικό, πρέπει να κοπούν δραστικά οι μισθοί, με την υπόθεση ότι ο παρανομαστής, παραγωγικότητα της εργασίας, είναι σταθερός.

Αυτό είναι το υπόδειγμα Τρόικας, ΕΚΤ, ΕΕ, Σύριζα, ΚΚΕ, ΧΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ ασχέτως της ρητορικής τους.

Το άσχημο με αυτούς είναι ότι η παραγωγικότητα της εργασίας δεν είναι σταθερή και έτσι η λιτότητα δεν έχει επιτυχία και δεν θα έχει ΠΟΤΕ.

Τώρα, σε αυτή την χώρα που έχει το ευρώ ως εθνικό νόμισμα, υποδεικνύουν μερικοί, να θέσουμε σε κυκλοφορία και ένα δεύτερο νόμισμα με ιδιότητες που ποικίλουν από σενάριο σε σενάριο.

Όταν αυτά δεν διευκρινίζονται πάμε σε ξεκάθαρες μορφές για να κατανοήσουμε τα πράγματα στην ουσία τους.

Η βάση είναι ότι θα έχουμε ένα Νέο Νόμισμα, εφεξής ΝΝ, μαζί με το ευρώ, το όποιο θα διακυμαίνεται σε σχέση με το ευρώ. Στην περίπτωση αυτή ξεκινάμε αλλιώς.

Πραγματική Συναλλαγματική Ισοτιμία ΠΣΙ=ε*Τε/Τ, όπου ε η ονομαστική συναλλαγματική ισοτιμία (ΟΣΙ) μεταξύ ΝΝ και ευρώ, Τε το ελληνικό επίπεδο τιμών αποτιμημένο σε ευρώ, Τ το ελληνικό επίπεδο τιμών αποτιμημένο σε Ν.

Άρα η πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία ΠΣΙ θα είναι ο λόγος των τιμών των προϊόντων ευρώ (για τα οποία δηλαδή χρειάζεται να δαπανήσουμε ευρώ) που μετράται σε ΝΝ (ε*Τε) προς τις τιμές των προϊόντων που μετρώνται με το ΝΝ (για τα οποία δηλαδή χρειάζεται ή αρκεί να δαπανήσουμε ΝΝ).

Προσοχή, όλα αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα. Πάμε λοιπόν τώρα ξανά στην πρακτική αριθμητική με λίγη προσοχή.

Ας υποθέσουμε ότι Τ=10ΝΝ, και Τε=8 ευρώ και ε=1, 60 (δηλαδή με 1,60ΝΝ αγοράζεις 1 ευρώ). Σε αυτή την περίπτωση η ΠΣΙ =(1,60×8)/10=1.28.

Άρα τα 8 ευρώ μεταφράζονται σε 12,80 ΝΝ και τα ευρώ προϊόντα, δηλαδή τα προϊόντα αυτά που μέσα στην Ελλάδα θα παράγονται με ευρώ, θα είναι ακριβότερα από εκείνα που θα παράγονται με ΝΝ κατά 28%.

Θαυμάσια!!

Πάμε λίγο πιο κάτω.

Μια αύξηση του ΠΣΙ μπορεί να επέλθει είτε από μείωση του ε, (ΟΣΙ), είτε να αυξηθεί ο όρος Τε σε σχέση με το Τ.  Σε αυτή την περίπτωση αυξάνονται οι εξαγωγές μας και μειώνονται οι εισαγωγές μας.

Ένα τελευταίο.

Αυτοί που θα παράγουν με ευρώ για να ανταγωνιστούν αυτούς που θα παράγουν με το ΝΝ, θα πρέπει να βλέπουν μόνο τον λόγο Τε/Τ, με άλλα λόγια να μειώνουν τους μισθούς, ενώ αυτοί που παράγουν με ΝΝ έχουν όπλο το ε.

Εδώ τέλειωσα.

Πάμε για καταστροφή της χώρας.

Η ψύχραιμη παρατήρηση, με εφόδιο τα υψηλά μαθηματικά της πρακτικής αριθμητικής, μας επιτρέπει να πούμε ότι είναι ανόητοι αυτοί οι εισηγητές του διπλού νομίσματος, να πούμε στους ευρωλιγούρηδες ότι είναι τυφλοί και αμετανόητοι μετά από 7 χρόνια μνημονίων και ότι η χώρα θα πρέπει να οδηγηθεί άμεσα στο Εθνικό της Νόμισμα αλλιώς καταστρεφόμαστε καθημερινά.

spyridonstalia@hotmail.com

2 Νοε. 2016

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D

Είναι Σαββατόβραδο, με ντύσιμο και στυλ Σών Κόννερυ (ο δεύτερος καλύτερος James Bond είναι πολύ πίσω απ’ αυτόν), πηγαίνετε σε ένα κλασσικό Καζίνο. Κατευθύνεστε στο κεντρικό ταμείο, ‘πετάτε’ χίλια ευρώ, και η ευγενής και πανέμορφη υπάλληλος με χαμόγελο σας μετρά μάρκες αξίας 1 ευρώ, 5 ευρώ, 10 ευρώ, 50 ευρώ και 100 ευρώ που όλες μαζί έχουν αξία 1000 ευρώ. Οι μάρκες που κρατάτε στα χέρια σας είναι το χρήμα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στο Καζίνο. Με αυτές θα παίξετε, με αυτές μπορείτε να πιείτε ποτό και με αυτές, οτιδήποτε αγοράζετε μέσα στο Καζίνο, μπορείτε να ψωνίσετε. Όλοι οι θαμώνες του Καζίνου αυτή την σαββατιάτικη βραδιά έχουν κάνει  ότι και εσείς για να αποκτήσουν τις μάρκες που επιθυμούν για να διασκεδάσουν.

Αν τα ευρώ στο κεντρικό ταμείο του Καζίνου τα ονομάσουμε ‘αποθεματικά’, τότε οι κυκλοφορούσες μάρκες σε αξία στο Καζίνο, μπορεί να είναι πολλά εκατομμύρια, αλλά όσα ακριβώς είναι στο κεντρικό ταμείο τα αποθεματικά, το πραγματικό χρήμα. Ούτε ένα ευρώ περισσότερες δεν είναι οι μάρκες, ούτε ένα ευρώ λιγότερες. Και καθώς τελειώνει η βραδιά ο καθένας με περισσότερες ή λιγότερες μάρκες επιστρέφει στο κεντρικό ταμείο και εξαγοράζει σε πραγματικό χρήμα ότι οι μάρκες του αθροίζουν. Τελευταίος έρχεται ο ταμίας της αίθουσας με τις δικές του μάρκες, και παίρνει τις εισπράξεις της βραδιάς του Καζίνου. Στο κεντρικό ταμείο δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ. αλλά είναι γεμάτο με τις μάρκες που χρησιμοποιήθηκαν αυτή τη βραδιά. Η προσφορά και η ζήτηση σε μάρκες και χρήμα συνέπεσε στο σετ.

(more…)

27 Οκτ. 2017

του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγος Ph.D

Πριν λίγες ημέρες έληξε το συνέδριο του Σύριζα όπου πανηγυρικά, και με πολύ πόνο δήθεν, έγινε αποδεκτή από τους συνέδρους η υιοθέτηση του νεοφιλελευθερισμού ως της επικυρίαρχης ιδεολογίας του Κόμματος.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έθεσε τα εξής ερωτήματα στο Συνέδριο που ο ίδιος απάντησε:

1) “Αποτελεί σήμερα αριστερή, ριζοσπαστική και προοδευτική πρόταση η έξοδος από την ευρωζώνη;” Η απάντηση του Πρωθυπουργού ήταν κατηγορηματικά “όχι” και μάλιστα τόνισε ότι “αυτή η πρόταση ποτέ δεν ήταν αριστερό σχέδιο. Ούτε ριζοσπαστικό“. Και κατέληξε ότι η αποδοχή μιας τέτοιας θέσης “θα αποτελούσε ιστορικού χαρακτήρα στρατηγική ήττα για την αριστερά“.

2) “Έχει νόημα η αριστερά να επιλέγει, να διεκδικεί τη διακυβέρνηση σε μη ευνοϊκές συνθήκες και ιδιαίτερα σε συνθήκες χρεοκοπίας και δημοσιονομικής ασφυξίας;” Και απάντησε “η ιστορία… τη θυμάται (την αριστερά) στα δύσκολα για να προστατεύσει τους πιο αδύναμους για να σταματήσει τη καταστροφή“.

3) “Είναι ρεαλιστικό και εφικτό ένα σχέδιο εξόδου με κοινωνική προστασία και παραγωγική ανασυγκρότηση ενόσω υποχρεούσαι να βρίσκεσαι εντός προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής;” Και απάντησε ο ίδιος “Μέσα σε αυτές τις τραγικές συνθήκες οικονομικής καταστροφής και κοινωνικής ερήμωσης έχουμε αρχίσει να υλοποιούμε μια πολιτική ανακατανομής των βαρών υπέρ των εργαζόμενων τάξεων αλλά και μια πολιτική περιορισμού των ανισοτήτων…” (μα στην Καλιφόρνια ζούμε;)

Ο πρωθυπουργός πήρε το Κυβερνητικό Μνημονιακό πρόγραμμα, που ως τώρα υποδειγματικά έχει εκτελέσει, το έριξε στην Κολυμβήθρα του Κομματικού Σιλωάμ, και αυτό και αυτά που πρόκειται να γίνουν, ονομαστήκαν με τρόπο οργουελικό “αριστερή πολιτική υπό τας παρούσας συνθήκας.” Με άλλα λόγια όλη η παράδοση της αριστεράς πήγε, χάριν της εξουσίας, περίπατο ή με άλλα λόγια “ας περνάμε εμείς καλά”.

(more…)

Του Σπύρου Στάλια, 6 Οκτ. 2016

Πολλοί δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι μία χώρα που εκδίδει το δικό της νόμισμα, ποτέ δεν πτωχεύει, και η κυβέρνηση της ποτέ δεν φορολογεί για να μαζέψει χρήμα για να δαπανήσει, και ποτέ δεν δανείζεται χρήμα από τον λαό για να δαπανήσει.

Η φορολόγηση και ο δανεισμός δεν έχουν τίποτα να κάνουν με την δυνατότητα του κράτους να δαπανήσει όσο θέλει μέχρι ότου ικανοποιήσει τον στόχο της πλήρους απασχόλησης.

Η δαπάνη προηγείται της φορολόγησης και του δανεισμού. Άλλωστε πως μπορείς να φορολογήσεις κάποιον που δεν έχει χρήματα αν δεν του τα δώσει κάποιος που έχει, και πως μπορείς να δανειστείς χρήμα από κάποιον που δεν έχει αν δεν του δώσει κάποιος που έχει.  Ποιος μπορεί να του δώσει; Μα το κράτος που εκδίδει το χρήμα του.

(more…)

«Γιατί ποθείς τόσο
την πιο κακιά Θεά, τη Φιλαρχία
Όχι, είναι άδικη θεά,
σ’ ευτυχισμένα σπίτια και πόλεις μπαινοβγαίνει,
φέρνοντας χαλασμό, κι εσύ έχεις τέτοια μανία γι αυτήν;
Καλύτερα παιδί μου, να στέργεις την ισότητα που ενώνει τις πολιτείες, τους φίλους, τους συμμάχους»

Ευριπίδης, Φοίνισσαι 531-537

του Σπύρου Στάλια* 21 Σεπτεμβρίου 2016

Πέραν από οποιεσδήποτε ιδεολογίες, μυθολογίες ή βεβαιότητες περί των λύσεων που υποδεικνύει η αριστερά γενικώς, αλλά και η λαϊκή δεξιά, για να ελεγχθεί αν οι λύσεις που προσφέρει είναι λυσιτελείς και αποτελεσματικές, θα πρέπει να απαντηθούν τα παρακάτω ερωτήματα. Από την απάντηση τους με ένα ξερό ναι ή όχι, θα μπορούμε να αντιληφθούμε την αξιοπιστία των λύσεων.

(more…)

του Σπύρου Στάλια, 15-9-2016

Ο Μηχανισμός του Ευρώ έχει κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε τα χρέη των κρατών μελών της Ευρωζώνης να εξοφλούνται σε αυτό το νόμισμα και μόνο  σε αυτό.

Στην καρδιά αυτής της συμφωνίας, υπάρχουν οι Τραπεζίτες και οι Διεθνείς Δανειστές που έχουν αναλάβει, πέραν των Λαών της Ευρωζώνης και των Κυβερνήσεων, την διατήρηση της αξίας αυτού του νομίσματος σταθερή.

Τα Κράτη Μέλη με βάση τα παραπάνω, κατ’ ανάγκη αναζητούν το Ευρώ μέσω των εξαγωγών, καθιστώντας τα Κράτη Μελή σκληρούς ανταγωνιστές.  Άλλος τρόπος ανεύρεσης του Ευρώ δεν υπάρχει. Ο ανταγωνισμός όμως αυτός έχει νικητές και ηττημένους. Το έλλειμμα του ενός είναι πλεόνασμα του άλλου. Αυτό κατ’ ανάγκη, και μέσω της ανάγκης γίνεσαι δούλος. (more…)