ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.
ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.
Παν. Ηφαιστος, 7 Ιουνίου 2020
αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής
Οι εγχώριοι καρεκλοκένταυροι, συνήθως εντολοδόχοι των ξένων, υποκλίνονται αντί να διαπραγματεύονται. Τα μέλη των σημερινών πολιτικών ρευμάτων το μόνο που κατορθώνουν είναι να ανακυκλώνονται στις καρέκλες της εξουσίας και κατόπιν έξωθεν συστάσεων να υιοθετούν πολιτικές.
Για να μείνουν καθισμένοι στις καρέκλες μετατρέπονται σε Κίρκη που προσφέρει μαγικά φλιτζάνια φίλτρων, που θυμίζουν έντονα τις χειρότερες μέρες πελατειακών συμπεριφορών. Και όλα αυτά όταν είναι ολοφάνερο ότι τα κόμματα καταχρέωσαν το κράτος, ακύρωσαν κάθε κίνητρο επιχειρηματικότητας, δρομολόγησαν την εκποίηση της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας και οδήγησαν στην εξορία εκατοντάδες χιλιάδες ταλαντούχους νέους.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.
Πηγή: slpress.gr
Σχόλιο GMR: Άλλο θέμα η οφειλόμενη (στον α’ ή β’ βαθμό) στην ανθρώπινη δραστηριότητα κλιματική αλλαγή και άλλο θέμα η υπαγωγή του θέματος στην κρίση και στην εξουσιαστική διαχείρισή του από τους ίδιους τους υπαίτιους.
Προβληματιζόμαστε με τους δημοσιολογούντες (όσους διαθέτουν αυτό το προνόμιο, να εκθέτουν απόψεις μη δεχόμενοι όμως επικοινωνία και συνέργεια με τον “απλό” λαό, άλλως θα μιλούσαμε για ενεργούς συμπολίτες) που έχουν λησμονήσει πως η σύμφωνα με το Σύνταγμα – κατακτημένο νομικό πολιτισμό προστασία λαού-πατρίδας-περιβάλλοντος, διαχειρίζεται από υπαιτίους-ενόχους σοβαρών αδικημάτων, περιβαλλοντικών (βλέπετε ενδεικτικά την ρύπανση και την γεωλογική υπονόμευση της Δυτικής Μακεδονίας από την ΔΕΗ), έως και πολλαπλώς κακουργηματικής φύσης, όπως σφετερισμού λαϊκής κυριαρχίας-εσχάτης προδοσίας.
Ας σκεφθούμε για τους ενδεχόμενους και πιθανούς περιβαλλοντικούς κινδύνους, ξεκινώντας από την σουρωτηροποίηση της Μεσογείου (και τα απαιτούμενα αντίστοιχα μέτρα πρόληψης-προστασίας, περιλαμβανομένων σε αυτά ίσως και των αριθμητικών-εκτατικών και άλλων ενδεχόμενων περιορισμών των εγχειρημάτων), έως και την fast track και μακράν κάθε εργατικής-διεπιστημονικής-λαϊκής-διακρατικής συμμετοχής (όσον αφορά τα επικίνδυνα λόγω υποθαλάσσιας γειτνίασης/συνωστισμού, “κρατικά οικοπέδα”) έναρξη των ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ παρεμβάσεων.
Οι έννοιες της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας, της διασύνδεσης υγείας και ασφάλειας εργασίας με το περιβάλλον, των ατυχημάτων μεγάλης έκτασης, αξιοποιήθηκαν στην Ελλάδα από την κρατική και Ευρωπαϊκή ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ.
Αυτή η χρηματοδότηση πήγε στράφι (αλλά σε κάποιες τσέπες), διότι γινόταν ΑΝΕΥ ΣΥΝΔΕΣΗΣ-ΕΛΕΓΧΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΚΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ-ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑΣ, ΑΝΕΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ και νομοθεσίας υ.α.ε..
Αυτή η χρηματοδότηση γινόταν ΥΠΕΡ προγραμμάτων/εκδηλώσεων/θέσεων εργασίας, ΔΙΑΝΕΜΟΜΕΝΗ ποσοστιαία αναλόγως της αντιπροσωπευτικοκοινοβουλευτικής δύναμης (ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΕ), σε οργανισμούς, Τοπική Αυτοδιοίκηση, συνδικαλισμό, επιμελητήρια και με τον διασυνδεόμενο ιδιωτικό τομέα (εξωτερικές υπηρεσίες προστασίας υγείας και πρόληψης κλπ, πολλές προσαρμοσμένες/ενδεικτικά κτίριο Marfin, στο εργοδοτικό και το ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτικό σύστημα, όπως με τραγικό τρόπο αναδεικνύουν εργατικά και περιβαλλοντικά ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΑ “ατυχήματα” και ασθένειες).
Σωτήρης Καμενόπουλος, 6 Ιανουαρίου 2020
αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής
Αφορμή για το παρόν άρθρο στάθηκε ένα καταπληκτικό άρθρο του Βαγγέλη Γεωργίου στο SLpress.gr με τίτλο “Γιατί δεν διαφωνούν ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ”, το οποίο ομολογώ θα το κρατήσω στο αρχείο μου προς κατανόηση όλων των επόμενων πολιτικών γεγονότων τα οποία θα αφορούν τη χώρα μας. Ο κ. Γεωργίου επικαλέστηκε έρευνα του vouliwatch, σύμφωνα με την οποία «στο 60% σχεδόν των ψηφοφοριών, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα ταυτίστηκαν πλήρως».
Η κατακλείδα του άρθρου του κ. Γεωργίου περιγράφει ίσως τα θεμέλια της περίεργης συναίνεσης των κομμάτων: τα κόμματα «δεν έχουν περιθώρια διαφοροποίησης. Ωστόσο, ο καθένας τους θα μιλάει πάντα για το καλό του έθνους διότι τα χρήματα εκλογής είναι πολύ καλά για το… καλό του κόμματος». Στο παρόν άρθρο θα καταδειχθεί μία ακόμη περίεργη συναίνεση των κομμάτων η οποία ξεπερνά κατά πολύ το 60% της συναίνεσης του ευρήματος του vouliwatch.
Η συναίνεση των κομμάτων, στην οποία θα αναφερθώ σήμερα αγγίζει το 100%. Σε ποιο θέμα τα ελληνικά κόμματα συναινούν σε ποσοστό 100%; Στο θέμα της κλιματικής ψευδοκρίσης. Όλα τα κόμματα της Ελληνικής Βουλής έχουν υιοθετήσει το ψευδέστατο θεώρημα της κλιματικής κρίσης. Δεν υπάρχει ούτε ένα κόμμα στη Βουλή το οποίο να διαφοροποιείται.
Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.
Πηγή: slpress.gr
Σχόλιο G-M-R : Τα μνημόνια γέννησαν πολλές διακηρύξεις/κόμματα, για ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ, ΤΙΜΩΡΙΑ ΕΝΟΧΩΝ, ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ. Η συμφωνία των Πρεσπών γεννά και αυτή νέες διακηρύξεις/κόμματα με προμετωπίδα, “Η Μακεδονία είναι Ελληνική” κλπ.
Όμως και τα Μνημόνια και η Συμφωνία των Πρεσπών, καταλύουν και το Σύνταγμα και την Εθνική Ανεξαρτησία και τα Δικαιώματα Λαού και Πατρίδας.
Το Ελληνικό Σύνταγμα ΟΡΙΖΕΙ με το άρθρο 120Σ, τον ΕΦΙΚΤΟ-ΔΙΚΑΙΟ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ τρόπο αντιμετώπισης τέτοιων καταλύσεων.
Κάθε ενέργεια ΥΠΟΒΙΒΑΣΜΟΥ των όσων το άρθρο 120Σ ΟΡΙΖΕΙ, συνιστά ιδιοτελώς ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ-ΑΝΤΙΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΔΡΑΣΗ.
Την ίδρυση ενός νέου πολιτικού φορέα, που θα ονομάζεται «Ελληνική Πολιτική Συνείδηση» (Ε.ΠΟ.Σ.), ανακοίνωσε σήμερα ένας από τους διοργανωτές των συλλαλητηρίων ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών.
Μιλώντας σε πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ, ο κ. Μιχάλης Πατσίκας ανέφερε πως πρόκειται για ένα «πατριωτικό, δημοκρατικό, πολιτικό κίνημα» το οποίο είχε ως προμετωπίδα, και όχι ως μοναδικό ενδιαφέρον, τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Απαντώντας αργότερα σε σχολιαστή στη σελίδα του στο Facebook, ο οποίος του ευχήθηκε καλή επιτυχία «με διψήφια νούμερα, ο κ. Πατσίκας απάντησε:
«Ευχαριστούμε Θεόδωρε. Το ότι ανησυχεί το σύστημα είναι καλό δείγμα. Εξάλλου δεν θα είμαστε μόνοι μας αλλά σε μετωπική συγκρότηση με άλλα πατριωτικά δημοκρατικά κόμματα. Φυσικά η ουσία είναι οι απλοί πολίτες να δημιουργήσουν τις ομάδες βάσης όπως λέμε στο καταστατικό λειτουργίας»
Πηγή: newsbeast.gr
Σχόλιο G-M-R: Νέο κόμμα-στήριγμα του “τι κι αν είναι Κατοχικός” Αντι-προσωπευτικού Κοινοβουλευτισμού!
Μέχρι 9/4/2017 Η Ελλάδα ήταν “το καλύτερο εργοστάσιο παραγωγής κομμάτων”
Έκτοτε “προοδεύουμε” ακόμα περισσότερο με αποτέλεσμα να θριαμβεύει ο “τι κι αν είναι Κατοχικός” Αντι-προσωπευτικός Κοινοβουλευτισμός.
“Η καθημερινή”, 9 Απρ. 2017
Πως θα μπορούσε η Ελλάδα να βγει από την 7ετή – πλέον – κρίση; Ποια είναι η λύση; Η απάντηση σε αυτό το μόνιμο ερώτημα των τελευταίων ετών μάλλον είναι «με την ίδρυση ενός κόμματος». Πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί το γεγονός πως αρχής γενομένης από τον Απρίλιο του 2010 όπου η χώρα εισήλθε και με την βούλα στον «αστερισμό» των μνημονίων, επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, μέχρι και σήμερα έχουν ιδρυθεί πάνω από 60 (!) κόμματα.
Χαρακτηριστικό και αυτό της πολυδιάσπασης της ελληνικής κοινωνίας αλλά και της εδραιωμένης αίσθησης πως το πρόβλημα είναι αμιγώς πολιτικό και όχι κοινωνικό, δομικό ή ακόμα και λανθασμένης νοοτροπίας εν γένει.
Ο αριθμός ρεκόρ που καταγράφεται παρακάτω σίγουρα μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κοινωνιολογικής μελέτης.
Το βέβαιο είναι πως τα τελευταία 7 χρόνια τα κόμματα ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο και οι νέοι πρόεδροι επιδιώκουν να αποκτήσουν μερίδιο στήριξης από την έτσι και αλλιώς κουρασμένη κοινή γνώμη, η οποία σε ουκ ολίγες περιπτώσεις φαίνεται πως βρίσκεται σε vertigo.
Η εξέλιξη ωστόσο των κομμάτων αυτών – μετρήσαμε πάνω από 60- είναι σαφώς διαφορετική. Άλλα δεν καταφέρνουν καν να κατέβουν σε εκλογές, άλλα να μπουν στη Βουλή, ενώ άλλα σαφώς τα λιγότερα έχουν διαδραματίσει ρόλο, όπως οι ΑΝΕΛ που έφτασαν να είναι συγκυβέρνηση. Πολλά από αυτά βέβαια έχουν παίξει και τον ρόλο του «διαπραγματευτικού όπλου» για την μεταπήδηση των επικεφαλής τους εκ των υστέρων σε μεγαλύτερο πολιτικό φορέα.
Ας επιχειρήσουμε να τα καταγράψουμε ανά έτος.
2010
Το πρώτο κόμμα που γεννήθηκε αμέσως μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου και χωρίς η ελληνική κοινωνία να έχει συνειδητοποιήσει πλήρως τι ακριβώς συνέβαινε, ήταν τον Ιούνιο του 2010 η «Δημοκρατική Αριστερά» του Φώτη Κουβέλη. Διαδραμάτισε ρόλο στην Κεντρική πολιτική σκηνή, καθώς συμμετείχε στην τρικομματική κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Ακολούθησε φθίνουσα πορεία και σήμερα έχει συμμαχήσει με το ΠΑΣΟΚ, δημιουργώντας την Δημοκρατική Συμπαράταξη.