Σχόλιο GMR: Ενα κλικ αριστερότερος από τον Σημίτη ο κος Κώστας Μελάς. Χρήσιμη η ανάλυσή του για κάθε οικονομολογική σκέψη. Θέλει όμως, πολλά, πάρα πολλά κλικ υπέρ του Δικαίου και κατά του επαχθούς και απεχθούς Χρέους (Δημόσιου και ιδιωτικού) ακόμα κύριε Μελά, για να είμαστε στοιχειωδώς σοβαροί για την κοινωνική προστασία και για προϋπολογισμούς αυτεξούσιου κράτους, πρώτα πρώτα διαγραφή χρέους και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, όμως αυτά προϋποθέτουν πολιτική εξουδετέρωση ολόκληρου του υπάρχοντος πολιτικού προσωπικού.

Και τα περί “αριστεράς” και “δεξιάς” απλά συγκαλύπτουν την εμπράγματη από το 2010 στήριξη της €χρεοκρατίας από όλους τους δεξιοαριστερούς ομοτράπεζους (με καρέκλες και με προσβλέποντες στις καρέκλες), του “τι κι αν είναι χρεοκρατία αντί-προσώπου-σου κοινοβουλευτισμού”.

_.

Κώσ. Μελάς, 4 Σεπτεμβρίου 2026

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Το δίπολο “κοστολογημένα προγράμματα vs οικονομίας και πολιτικής” αγγίζει τον πυρήνα της σύγχρονης δημοκρατίας: Τη σύγκρουση ανάμεσα στον καθεστωτικό τεχνοκρατισμό της δήθεν συνεχούς δημοσιονομικής προσαρμογής και τις θεμελιώδεις αρχές της Πολιτικής, αλλά και της Οικονομικής θεωρίας.

Η ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι απλή: Η κυβέρνηση συχνά κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι κάνει “ανεξέλεγκτες” προεκλογικές υποσχέσεις, χωρίς να εξηγεί πώς θα χρηματοδοτηθούν τα οικονομικά τους προγράμματα. Η κοστολόγηση παρέχει, υποτίθεται, με έναν ανεξάρτητο θεσμικό τρόπο τη δυνατότητα να ελεγχθεί αν μια πρόταση “κλείνει” δημοσιονομικά. Η πολιτική αντιπαράθεση εστιάζει στην κοστολόγηση των προτάσεων! Η πολιτική ως λογιστική απεικόνιση… Με μεγάλο σεβασμό για τους λογιστές.

Με λίγα λόγια: Δεν είναι απλώς τεχνικό εργαλείο δημοσιονομικής διαφάνειας – έγινε και πολιτικό όπλο/επιχείρημα, αφού η κυβέρνηση το χρησιμοποιεί για να πιέσει την αντιπολίτευση να δικαιολογήσει τα οικονομικά της προγράμματα, ενώ η αντιπολίτευση θα έπρεπε να αντιδρά, αμφισβητώντας τη μεθοδολογία, ή την ουδετερότητα εφαρμογής του.

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

_.

Κώστας Μελάς, 06 Οκτωβρίου 2025

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Η ανεξήγητη αγαλλίαση της Ευρώπης για τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας, οι ατελείωτες αναλύσεις μιας πεντηκονταετίας για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, η επιμονή των πολιτικών να μας κερνάνε λήθη για να ξεχνάμε τις κωλοτούμπες τους, είναι μερικά από αυτά που ζούμε στη σημερινή δυστοπική πραγματικότητα.

Υπάρχει μια ανεξήγητη αγαλλίαση με την οποία οι χώρες της Ευρώπης υποδέχτηκαν την ανακοίνωση για τον επανεξοπλισμό που ανακοινώνει η Γερμανία, λησμονώντας τους δύο άλλους καταστροφικούς γερμανικούς επανεξοπλισμούς (υπό τον Γουλιέλμο Β’ και τον Αδόλφο Χίτλερ) και τις συνέπειές τους για ολόκληρο τον κόσμο (Α’ και Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος).

Μια ανέμελη χαρά που μετατράπηκε σε ικανοποίηση όταν επιβεβαιώθηκε η πληροφορία ότι ο νέος Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ανέπτυξε την 45η Τεθωρακισμένη Μεραρχία στη Λιθουανία. Ο καγκελάριος προφανώς ξέχασε ή δεν έχει δει, την ταινία του Σεργκέι Αϊζενστάιν, “Αλέξανδρος Νιέφσκι”, η οποία αφηγείται πώς οι Τεύτονες Ιππότες απωθήθηκαν από αυτές τις περιοχές.

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

_.

Κώστας Μελάς, 21 Σεπτεμβρίου 2024

Συνέντευξη στο Kontra news

Κλυδωνίζεται η ελληνική Οικονομία – Κίνδυνος το χρέος: Κώστας Μελάς καθηγητής Οικονομικών

Αρνητικό Εμπορικό ισοζύγιο (εισαγωγές Εξαγωγές) τρεχουσών συναλλαγών βαίνων συνεχώς αυξανόμενο ως προς τις εισαγωγές.

Μη καταγραφόμενο χρέος στο χρέος της Γενικής κυβέρνησης 54 δισ euro για κάθε χρόνο (ετησίως) από repos τα τελευταία 4 χρόνια.

Υπολογιζόμενο Χρέος για κάθε Ελληνα πολίτη > 38000 €

Αυξανόμενο χρέος παρά τις μνημονιακές πολιτικές.

Η κυβέρνηση μιλάει για ανθηρή οικονομία ενώ από την άλλη βλέπουμε να υπάρχει ακρίβεια, ζόρια στο κόσμο για το πως θα αντεπεξέλθουν στα οικονομικά δεδομένα της αγοράς. Αυτή η ακρίβεια οδηγεί σε ανάπτυξη εσόδων για το κράτος, για τον κρατικό κορβανά και φτωχοποίηση των πολιτών,

Η απάντηση του κ. Μελά δίνεται ως ότι, ΓΙΑΤΙ ΑΣΚΟΥΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΒΑΣΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ. Δεν ασκούμε οικονομική πολιτική για την οικονομία, ένα μέγεθος αυτόνομο, ένα μεταφυσικό πράγμα που έχουμε ονομάσει οικονομία. Ασκούμε οικονομική πολιτική για να μεγαλώνει καθημερινά η ευημερία των πολιτών μας. Αν λοιπόν οι πολίτες μας δεν είναι καθημερινά ικανοποιημένοι αλλά ειναι ικανοποιημένοι οι 10,100 ολιγάρχες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην ελληνική οικονομία κάτι δεν πάει καλά.

Η ΤτΕ έκανε εκτίμηση ότι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα ούτε το 2026 θα πάει στο 2%. Επομένως αυτό σημαίνει ότι ο πληθωρισμός θα είναι πάνω από τον ΜΟ του πληθωρισμού της ΕΕ, άρα λοιπόν η ακριβεια θα συνεχίσει να υπάρχει.

Πολλά περισσότερα μπορείτε να ακούσετε στην συνέντευξη.

Σχόλιο GMR: Μιας και περί συγκινήσεως ο λόγος, ας προσθέσουμε στην στάση της μικρότητας (αλλά πιστεύουμε τεκμηριωμένης και ενώπιον της Τακτικής Δικαιοσύνης για Εργασία/Δίκαιο και με διασύνδεση/Εισαγγελικό Συσχετισμό με δικογραφίες κατά εφαρμογής μνημονίων κατ’ άρθρο 86Σ και παραπέρα υλοποιήσιμης ηθικότητας) της G-M-R, λίγες πινελιές κομβικής σημασίας Δημοκρατικού Διαλογου/Πολιτικής-Δικαίου-Οικονομικών, εκλεκτών επιστημόνων, άνευ των οποίων ουδεμία υπέρ πατρίδας συμβολή θα μπορούσαμε να επιχειρούμε.

Διαβάζουμε στο άρθρο:

1) – “Σχεδόν στο σύνολο της η Αριστερά, σπάνια είναι σε θέση να αρθρώσει προοδευτικά μηνύματα ή – για να το πούμε καλύτερα– ευρωπαϊκά οράματα με αριστερή προοπτική.” (πιο κάτω αναλύει αυτό το “σπάνια είναι σε θέση…).

2) – Το ζουμί της υπόθεσης: “Το βασικό λάθος που συνήθως γίνεται συνίσταται στη συνεχή σύγχυση σχετικά με το είναι και το δέον, μεταξύ περιγραφικών και κανονιστικών προτάσεων.“.

Πως όμως ο Κ. Μελάς εννοεί να μην υπάρχει το “βασικό λάθος” που “συνίσταται στη συνεχή σύγχυση σχετικά με το είναι και το δέον, μεταξύ περιγραφικών και κανονιστικών προτάσεων“;

Δείτε^[1] την απάντηση του Κ. Μελά όπως την διατύπωσε ως ομιλητής στο συνέδριο “Το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα” με σχετικούς συνδέσμους

• (α) — https://yparxiakoellada.gr/ και
• (β) — Επιστολή προς Α. Τσακρή και Οργανωτική επιτροπή του yparxiakoellada.gr ,

συνέδριο συναφές (ως προς την άνευ πολιτικών και ηθικών αρχών συμμετοχή χάριν της  ΕΓΩ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ με το βλέμα στραμένο σε Κάθε που βρέχει Εκλογές) με την “Βραδιά δημοκρατικού προβληματισμού – «Δημοκρατικοί θεσμοί και λειτουργίες στον σύγχρονο κόσμο. Προκλήσεις και προοπτικές» | Τρίτη 23 Απριλίου 2024 | Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός“
https://lsparnas.gr/vradia-dimokratikou-provlimatismou/] και https://greek-market-research.com/article/vradia-dimokratikoy-provlimatismoy-dimokratikoi-thesmoi-kai-leitoyrgies-ston-sygchrono-kosmo-prokliseis-kai-prooptikes/.

——————————————————————————–

[1] Για την απάντηση, δείτε επίσης το βίντεο “1η θεματική: Πλευρές της χρεοκοπίας: Η ελληνική οικονομία, κερδισμένοι, χαμένοι και προοπτικές” στο YouTube

https://youtu.be/A5p1WePB2sg?si=6SEq1RQ_eiTDlB20

όπου:

Πρώτος μιλάει ο Κ. Μελάς.

Στο 6:18 λέει πως “η πλειοψηφία του ελληνικού λαού ήθελε να ενταχθούμε στην Ευρωζώνη”. Αμέσως είπε ότι “έγινε χειραγώγηση (σημ G-M-R=ποινικό αδίκημα μαζί με το Σημιτικό Χρηματιστήριο κλπ, αλλά αυτό δεν το ‘πε, γνωρίζει οικονομικά δεν θέλει(;) να γνωρίζει νομικά που “βγάζουν μάτι”) του λαού για τα καλά της ευρωζώνης”.

Στο 8:06 λέει πως “η εικοσαετία της Ελλαδας στο ευρώ είναι μια χαμένη 20ετία“, (έτσι δίχως ποιοτική και ποσοτική ανάλυση του όρου “χαμένη 20ετία”).

Στο 12:50 λέει, “στον δείκτη κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης είμαστε προτελευταιοι στις χώρες της ΕΕ. Τεράστια η αυξηση στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης.“.

Στο 14:50 λέει “το Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγων στάσιμο. Το εμπορικο ισοζύγιο στασιμο. Το χρέος αυξανει απο το 2002. Ανεργια 10% οπως το 2003 χειροτερα από χώρες ευρωζώνης” (μέσο όρο μάλλον).

κλπ κλπ

Και στον επίλογο:

“Να ξανασυζητήσουμε (σημ. G-M-R κριτικά εννοεί) τι έχει πετύχει η Ελλάδα μέσα στην ευρωζώνη.“.

(Αλλά, “άμα συζητήσουμε”…) “Μπορεί να πετύχει πολλά πράγματα.“, και, “Δεν θέλω να πω ότι φταίει η ευρωζώνη“, Μετά είπε “φταίνε πολλά” και μεταξύ αυτών ανέφερε, έτσι για ξεκάρφωμα(;) και την ευρωζώνη, λες και ουδέποτε υπήρξαν τα, Ελληνικό δημοψήφισμα 2015 και Μάρτιος 2014, ΟΗΕ, διεθνή απαίτηση για Λ.Ε.Χ & λογοδοσία υπαιτίων.

_.

Κώστας Μελάς , 9 Ιουλίου 2024

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Οι ευρωεκλογές του 2024 χαρακτηρίστηκαν, μεταξύ άλλων, από τις μεγάλες απώλειες των Πρασίνων, την ενίσχυση των κομμάτων της Νέας Δεξιάς (όπου υπάρχει έντονη κινητικότητα στις ευρωομάδες τους, με τα κόμματα των Λεπέν, Σαλβίνι και Βίλντερς να εντάσσονται στην ευρωομάδα του Ούγγρου πρωθυπουργού) αλλά έδειξαν και την απαξίωση που έχει υποστεί η Αριστερά στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι (με τις όποιες επιμέρους εξαιρέσεις).

Η ευρωομάδα της Αριστεράς κατέκτησε μόλις 47 έδρες, έξι παραπάνω σε σχέση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Η απαξίωση της Αριστέρας δεν οφείλεται μόνο στις αποτυχημένες προεκλογικές εκστρατείες σε αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ, στα προβληματικά μηνύματα, στις λανθασμένες στοχεύσεις, στους εσωτερικούς πολέμους και στην κατάτμηση των αριστερών κομμάτων, τάσεων, κινημάτων και φορέων. Η απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων ψηφοφόρων έχει βαθύτερες αιτίες και αποτελεί την έκφραση μιας μακροχρόνιας αποτυχίας.

Φαίνεται ότι μέχρι σήμερα, δεν έχουν γίνει κατανοητά τα αίτια και οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της αποτυχίας του κρατικού σοσιαλισμού της Ανατολικής Ευρώπης για την Αριστερά όλης της Ευρώπης. Δεν είναι μόνο οι κομμουνιστές και οι σοσιαλιστές της Ανατολικής Ευρώπης που απέτυχαν να δημιουργήσουν μια εναλλακτική κοινωνία απέναντι στην καπιταλιστική. Ούτε η ιστορική Αριστερά της Δυτικής Ευρώπης μπόρεσε να αντλήσει ουσιαστικά συμπεράσματα, ή να εμποδίσει την ντε φάκτο κατάρρευσή της στις μεγαλύτερες οικονομίες της Δυτικής Ευρώπης, με πειστικές εναλλακτικές προτάσεις.

………………….

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

Σχόλιο GMR: [Από τη μία προχωρεί σε μια ακατάσχετη νομοπαραγωγή των Κοινοβουλίων με στόχο την πάταξη της διαφθοράς. Από την άλλη, η ίδια η πολυνομία, ουσιαστικά, θωρακίζει τη διαφθορά. Ταυτόχρονα, όμως, το κράτος απελευθερώνει νομοθετικά όλες εκείνες τις οικονομικές λειτουργίες που επιτρέπουν την εμφάνιση της διαφθοράς και επιβιώνουν από αυτήν. Στην καλοπροαίρετη εκδοχή αυτού του σχήματος θα λέγαμε ότι το κράτος “κυνηγάει την ουρά του”.] Μας λέει ο αρθρογράφος Κ.Μελάς.

Γι’ αυτό (δηλαδή, για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και σε ολες τις τις διαστάσεις, εύρος-βάθος-μέγεθος, η παραβατικότητα που ελίσσεται στα πλοκάμια της πολυνομίας), οφείλουμε πάντα, ερευνώντας-τεκμηριώνοντας-καταγγέλλοντας το άδικο, να στηριζόμαστε οπωσδήποτε στην παραβίαση βασικών και θεμελιωδών δικαιϊκών αρχών, αυτές να τις κατανέμουμε καταγγελτικά και στα επιμέρους άρθρα της πολυνομίας (και να συνδέουμε τις πολλές διαφορετικές πλευρές του άδικου, την πολυπαρανομία, με τους πολλούς ξεχωριστούς νόμους/πολυνομία), αλλά και αντίστροφα.

Με αυτή την μέθοδο οφείλουμε να αντιστεκόμαστε στην “πολιτική εγκληματικότητα” στην οποία αναφέρεται ο αρθρογράφος Κ.Μελάς: [Οι κυβερνήσεις, στις δυτικές δημοκρατίες τείνουν να λειτουργούν σαν ιδιωτικοοικονομικές επιχειρήσεις με συνεταίρους μονοπωλιακά και ολιγοπωλιακά συγκροτήματα. Νομοθετούν ενάντια σε οποιονδήποτε ορθολογισμό της αγοράς ή οποιονδήποτε υγιή ανταγωνισμό.

Ο νεοφιλελευθερισμός της μαζικοδημοκρατικής εποχής είναι το καθεστώς της πολιτικής-επιχειρηματικής ανομίας ανοιγμένο σε πλανητικά μεγέθη.]

Και μάλιστα, να κατακεραυνώνουμε τους “αριστερούς” που μετά βδελυγμίας απορρίπτουν την διεκδίκηση εφαρμογής του Ισχύοντος Δικαίου, προβάλλοντας το “αριστερό” αξίωμα, “το θέμα δεν είναι νομικό-το θέμα είναι πολιτικό”.

Αν το ποινικό αδίκημα βαφτίζεται πολιτική διαφορά, τότε κάτι βρώμικο τρέχει με τους “αριστερούς” νονούς της βάφτισης.

Πολιτική διαφορά μπορεί να είναι όποια διαφορά δεν εισέρχεται στην πολιτική με καταπάτηση νόμων-συντάγματος-δικαιωμάτων.

Αν μάθουμε αυτό το μάθημα, δεν θα χρειαζόμαστε “αριστερούς” να μας καθησυχάζουν πως θα βρούμε το δίκιο μας στην δευτέρα (μετά το 1917) παρουσία της “εξουσίας όλης στο κόμμα”, αντί βεβαίως της “εξουσίας όλης στσ σοβιέτ” που προσπάθησε ανεπιτυχώς στην μικρή του (και με την τραγικότητα υου λάθους της κατάπνιξης στο αίμα της δικαιολογημένης εξέγερσης της Κροστάνδης) ζωή ο Λένιν.

_.

Κώστας Μελάς, 16 Ιανουαρίου 2024

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Η όψιμη μαζικοδημοκρατική κοινωνία χαρακτηρίζεται από την καινοτομία που αφορά στην οικονομικώς λειτουργική ενσωμάτωση στον πυρήνα του μαζικοδημοκρατικού υστεροκαπιταλιστικού συστήματος, της “συστημικής διαφθοράς” και του οργανωμένου εγκλήματος. Ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του ’80 και την επικράτηση του ριγκανισμού και του θατσερισμού, με τη μονοδιάστατη “ενιαία σκέψη” και το νεοφιλελευθερισμό.

Μοχλοί προς αυτή την κατεύθυνση είναι τα χρηματιστήρια και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Πρόκειται για αυτό που ονομάζεται “συμπερίληψη της διαφθοράς”. Το παραβατικό κανονικοποιείται και από ανωμαλία μετατρέπεται σε προϋπόθεση της ομαλής λειτουργίας του νεοκαπιταλιστικού μηχανισμού. Η διαφθορά τείνει να αυτοαναπαράγεται μαζί με ένα σύστημα κανόνων και αξιών. Αυτή είναι η σκοτεινή όψη του συστήματος, που παρότι διαφέρει από το νόμιμο ομόλογό του, απέχει πολύ από το να συνιστά ανομία.

Στις αναπτυγμένες χώρες, η ραγδαία αποβιομηχάνιση και η μεταφορά πλήθους παραγωγικών δραστηριοτήτων στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, επέτρεψε στην εικονική οικονομία των πληροφοριοποιημένων συναλλαγών να καταλάβει το προσκήνιο. Ο καπιταλισμός των χρηματιστηρίων και των υπηρεσιών είναι πλέον εγγενώς συνδεδεμένος με το οργανωμένο έγκλημα και κυρίως:

• • Με τα συστήματα αναθέσεων και προμηθειών στις δημόσιες εργολαβίες και στα εξοπλιστικά προγράμματα. Κατ’ επέκταση έχουμε τις δωροληψίες και το ξέπλυμα χρήματος με βασικά πλυντήρια, ύστερα από τους υπεράκτιους μεσολαβητικούς σταθμούς, τους μεγάλους νόμιμους τραπεζικούς οργανισμούς, το real estate, την αγορά Τέχνης κτλ.

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

_.

Κώστας. Μελάς, 21 Αυγούστου 2023

Η πανδημία Covid 19, και στη συνέχεια η ενεργειακή κρίση (που οξύνθηκε στο έπακρο με τον πόλεμο στην Ουκρανία, λόγω των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη Ρωσία από τις Ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες προμηθεύονταν τον μεγαλύτερο όγκο των ενεργειακών πόρων από τη συγκεκριμένη χώρα)  ήταν δύο σημαντικότατα έκτακτα εξωτερικά σοκ τα οποία προκάλεσαν μη αναμενόμενες επιδράσεις στις ευρωπαϊκές οικονομίες που τις οδήγησαν σε  σημαντικές αποκλίσεις από την χαραγμένη κανονικότητα.

Οι αρνητικές συνέπειες στην οικονομική δραστηριότητα (ΑΕΠ, ανεργία)  έπρεπε να αντιμετωπιστούν με αντίστοιχα έκτακτα μέτρα, κάτι που συνέβη με τις ευλογίες της ΕΕ  πρωταρχικά διαμέσου της άρσης των δημοσιονομικών περιορισμών που επέβαλε το ΣΣΑ.  Παράλληλα και η ασκούμενη νομισματική πολιτική έγινε περισσότερο επεκτατική προκειμένου να συμβάλλει στην υποστήριξη της πληττόμενης οικονομικής δραστηριότητας.

Επιπλέον, με σημαντική καθυστέρηση και με τον γνωστό γραφειοκρατικό τρόπο ( εφαρμογή πλήθους κριτηρίων, προελέγχων, ελέγχων κτλ.) δημιουργήθηκε το Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης (Pnrr) προκειμένου οι πόροι με τους οποίους πριμοδοτήθηκε  να χρησιμοποιηθούν  ως συμπληρωματικοί στις δημόσιες επενδύσεις των χωρών –μελών, σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας.

Το βασικό αρνητικό αποτέλεσμα της πανδημίας ήταν η διάσπαση της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας λόγω των διοικητικών μέτρων που λάβανε οι κυβερνήσεις για τον περιορισμό της πανδημίας. Η κατάσταση οξύνθηκε με τα διάφορα μέτρα περιορισμού που επιβλήθηκαν κυρίως από τις ΗΠΑ στην Κίνα (κύριο προμηθευτή τελικών καταναλωτικών και διαρκών αγαθών προς τις χώρες της Δύσης) λόγω του γνωστού γεωπολιτικού ανταγωνισμού μεταξύ των δύο μεγάλων οικονομικών δυνάμεων.

Η μείωση της προσφοράς αγαθών αρχικά, οι αυξημένες τιμές της ενέργειας (αυξήσεις που παρατηρήθηκαν σχεδόν ένα χρόνο πριν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία), η επεκτατική οικονομική πολιτική (δημοσιονομική και νομισματική) προκειμένου να υποστηριχθεί η παραπαίουσα οικονομική δραστηριότητα, προκάλεσε την αύξηση του πληθωρισμού που εγκαταστάθηκε ως βασικός αρνητικός παράγοντας στην καρδιά της διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομίας.

Το τέλος της πανδημίας  και η σχετική αποκατάσταση των τιμών ενέργειας σήμαναν την περάτωση της «μη κανονικής» περιόδου της οικονομίας και την επιστροφή στην «κανονικότητα» η οποία μεταφράζεται σε: στενή και περιοριστική νομισματική (προκειμένου να χτυπηθεί ο πληθωρισμός) και δημοσιονομική πολιτική στο πλαίσιο του παλαιού ΣΣΑ (προκειμένου να μειωθεί ο λόγος ΔΧ/ΑΕΠ).

………………….

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: libre.gr

Κώσ. Μελάς, 29 Απριλίου 2021

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Πέρασαν 75 χρόνια από το θάνατο του μεγαλύτερου οικονομολόγου του 20ου αιώνα. Στις 21 Απριλίου 1946, ο J. M. Keynes πεθαίνει στην εξοχική του κατοικία στο Tilton του Sussex. Ήταν μόλις 62 χρονών. Οι “Times” του Λονδίνου θρηνούν για το χαμό ενός από τα μεγαλύτερα πνεύματα του 20ου αιώνα. Η εξόδιος ακολουθία πραγματοποιείται στο Αβαείο του Westminster με την παρουσία των πιο επιφανών προσωπικοτήτων του πολιτικού κόσμου.

Παρόντες επίσης και οι δύο γονείς του, ο 92χρονος πατέρας του και η 89χρονη μητέρα του. Η στάχτη του διασκορπίστηκε στην εξοχή του Tilton (Βλ. Κώστας Μελάς, J. M. Keynes, Μία απαραίτητη επαναφορά, Εκδόσεις ΑΑ. Λιβάνη, 2019). Τι μας δίδαξε αλήθεια ο Keynes; Μας δίδαξε ότι υπάρχει κοινωνική φιλοσοφία στην οικονομική σκέψη. Υπάρχει κοινωνικό αποτύπωμα των οικονομικών πράξεων και συναλλαγών. Η οικονομία όσο και να προσπαθεί να αυτονομηθεί από τις υπόλοιπες ανθρωπιστικές επιστήμες χρησιμοποιώντας πορίσματα από τα μαθηματικά αλλά και την φυσική, είναι αδύνατον να τα καταφέρει.

Συνεχίστε την ανάγνωση, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

Σχόλιο GMR: “Οι λαοί φαίνεται να δυσπιστούν όλο και περισσότερο στο ευρωπαϊκό εγχείρημα και μόνο ο φόβος για χειρότερες εξελίξεις τους κρατά ακόμα προσκολλημένους σε αυτό.“

Και εμείς νομίζαμε, πως τους λαούς τους ΚΡΑΤΑ, η δόλια παραπλάνηση, ο εκβιασμός και η εξαγορά, η καταστολή και τα αντίποινα, η ΠΟΛΙΤΙΚΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ, η πέμπτη φάλαγγα, η tina την οποία πρεσβεύετε και τόσο πολύ διαφημίζετε (εδώ αλλά και εδώ) κύριε Καθηγητά.

._

Κ. Μελάς, 22 Οκτωβρίου 2020

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Αιτία για την αποτυχημένη πορεία της σύγκλισης των οικονομιών, που αποτελούσε υπαρξιακό λόγο δημιουργίας της Ευρωζώνης, είναι αναμφίβολα ο νεοφιλελευθερισμός. Με άλλα λόγια, οφείλεται στην ασκούμενη πολιτική της συνεχούς δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά και στην γενικότερη αρχιτεκτονική του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του ενιαίου νομίσματος. Η Γερμανία και οι σύμμαχοί της, είναι αυτοί που φέρουν την ευθύνη γι’ αυτές τις επιλογές.

Οι αρχιτέκτονες των οικονομικών θεσμών της ΕΕ δημιούργησαν ένα άκαμπτο και χωρίς δυνατότητα επιλογών πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας. Υιοθέτησαν εξ ολοκλήρου τις αποφάνσεις της νεοφιλελεύθερης αντίληψης και της νέας κλασικής μακροοικονομίας, επιλέγοντας τη θέσπιση απλών κανόνων ως μέσων άσκησης της οικονομικής πολιτικής, αποκλείοντας έτσι οποιαδήποτε μορφή διακριτικής πολιτικής.

Οι κανόνες είναι ένα σύνολο απλών και προκαθορισμένων κατευθυντηρίων γραμμών οικονομικής πολιτικής, που ανακοινώνονται δημοσίως. Αναφέρονται σε μεγέθη ελεγχόμενα πλήρως από τους ασκούντες την οικονομική πολιτική. Συνήθως, οι κανόνες είναι σταθεροί και ως εκ τούτου χαρακτηρίζονται ως παθητική πολιτική.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

Κ. Μελάς, 12 Οκτωβρίου 2020

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Είναι παραδεκτό πλέον ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν μετατραπεί σε lingua franca  της σημερινής παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας. Αποτελούν τον μεγάλο ιδεολογικό κοινό παρονομαστής της. Μάλιστα, με το πέρασμα του χρόνου, όλο και περισσότερο βρίσκονται στο στόμα πολιτικών, δημοσιογράφων και διαμορφωτών της διεθνούς κοινής γνώμης.

Η επιχειρούμενη ηθική θεμελίωση μιας παγκόσμιας κοινωνίας στον οικουμενισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πάσχει σε πολλά σημεία. Ως οικουμενική έννοια χρειάζεται να ερμηνευθεί πριν να αρχίσει να εφαρμόζεται. Η ερμηνεία δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο από τις κυρίαρχες θεσμικές μορφές της σημερινής παγκόσμιας κοινωνίας. Αυτές δεν είναι άλλες από τα υπάρχοντα κυρίαρχα εθνικά κράτη.

Η σημερινή συγκρότηση της παγκόσμιας κοινωνίας δεν επιτρέπει να γίνεται αναφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα με τη στενή έννοια. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε εμφατικά ότι δεν αναφερόμαστε στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως συμβαίνει σε πάρα πολλές χώρες. Αναφερόμαστε στην ίδια την ουσία του πράγματος. Δηλαδή, στα ανθρώπινα δικαιώματα που απορρέουν απλά και μόνο από την γυμνή και ανθρώπινη ιδιότητα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

Πηγή: slpress.gr

Σχόλιο GMR: Η ανάλυση επί του τίτλου του άρθρου μπορεί να παρουσιάζει ενδιαφέροντα σημεία.

Όμως, σε σχέση με την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, η περιγραφή μιας κατάστασης, πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν το ρητό, “μπορείς να με πεις και τσουκάλι, όχι όμως και να με βάλεις στη φωτιά“.

Κατά την γνώμη της G-M-R, αυτό που (μας) συμβαίνει είναι, “φωτιά στα μπατζάκια μας”.  Το “μας”, αφορά το σύνολο των “εργαζομένων και εκμεταλλευομένων” σε Εθνικό και Διεθνικό-Υπερεθνικό επίπεδο.

Η μειοψηφική αλλά ΑΡΤΙΑ οργανωμένη σε Εθνικό-Διεθνικό/Υπερεθνικό επίπεδο Δύναμη Εκμετάλλευσης των λαών, επιβάλλει τα “θέλω” της, εις βάρος του τρίπτυχου “Εργασία-Δικαιοσύνη-Δημοκρατία”.

Αναζητούνται οι δυνατότητες άρτιας οργάνωσης-ενότητας της ΑΔΥΝΑΜΗΣ (λόγω αδυναμίας θέλησης ενότητας-οργάνωσης) πλευράς, σε εθνικό-διεθνικό/υπερεθνικό επίπεδο.

Επειδή στα ΜΜΕ, ακόμα και της κάθε “ανεξάρτητης δημοσιογραφίας”, βρίθουν τα “δεν γίνεται” ή τα επί μέρους προτεινόμενα χωρίς τον βασικό στόχο-ολιστική αντιμετώπιση της πραγματικότητας, ή τα “δείχνουμε τον στόχο (αλλά δεν δείχνουνε το τρόπο)”^(*), ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ, παραθέτουμε την πιο πρόσφατη (από τις πολλές), παρέμβασή μας επί της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.

(*) «Μη μας δείχνετε το στόχο

αν δεν μας πείτε τον τρόπο.

Γιατί οι στόχοι και οι τρόποι

συγχέονται τόσο σ΄αυτή τη γη,

που αν αλλάξεις τον τρόπο

αλλάζεις το στόχο

και στόχο άλλο δείχνουνε

τα νέα μονοπάτια».

ΦΕΡΔΙΝΑΝΔΟΣ ΛΑΣΑΛ

._

Κώσ. Μελάς, 13 Σεπ. 2020

αναδημοσίευση μέσω ενεργού λινκ σύμφωνα με την υπόδειξη της πηγής

Σ’ όλες τις διεθνείς κρίσεις της τελευταίας περιόδου η απουσία της ΕΕ ήταν κραυγαλέα, καταδεικνύοντας για ακόμη μια φορά την ουσιαστική αδυναμία της να έχει ουσιαστικλη διεθνή παρέμβαση. Οι λόγοι που συνήθως αναφέρονται γι’ αυτή την αδυναμία της ΕΕ είναι η μη καταλληλότητα των μηχανισμών απόφασης που ακόμη βασίζονται στην ομοφωνία, η απουσία μιας αξιόπιστης αμυντικής δύναμης και η έλλειψη ηγετικών πολιτικών μορφών με διεθνή αναγνώριση και κύρος.

Παρότι μπορούμε να συμμεριστούμε τους παραπάνω λόγους, θεωρούμε ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΕΕ ως προς την διεθνή της παρουσία στον καταμερισμό ισχύος προέρχονται από τον ίδιο τον τρόπο δόμησής της. Οι υπέρμαχοι της ευρωπαϊκής ενοποίησης τα τελευταία χρόνια αναφέρονται στην ΕΕ ως το κυριότερο επίτευγμα του μετανεωτερικού κόσμου. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις αυτές η Ένωση διαφοροποιείται τόσο από τα συμβατικά κράτη του νεωτερικού κόσμου όσο και από τον προνεωτερικό κόσμο, δηλαδή το χάος που προηγήθηκε του κράτους και έπεται των αυτοκρατοριών.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

Πηγή: slpress.gr