ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.
ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

_.
focusfm/ Γ.Ηλιόπουλος, 29 Ιουνίου 2026
Στην εκπομπή του Γρηγόρη Σερέτη «Κόντρα στο Σύστημα» στον Focus FM 103,6 και ΜΑΧΗ FM 99,8 – τα μόνα πατριωτικά ραδιόφωνα – βρέθηκε καλεσμένος ο νομικός Γιώργος Ηλιόπουλος, ο οποίος προχώρησε σε ιδιαίτερα σοβαρές καταγγελίες σχετικά με τη λειτουργία των funds, των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), το πρόγραμμα «Ηρακλής» και τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστήριξε, διαχειρίζεται η δημόσια και ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων πολιτών.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναλύθηκαν οι νομικές διαστάσεις των τιτλοποιήσεων, οι κρατικές εγγυήσεις που έχουν δοθεί μέσω του προγράμματος «Ηρακλής», οι πλειστηριασμοί, καθώς και τα ερωτήματα που τίθενται γύρω από τη διαφάνεια, τον έλεγχο των αρμόδιων αρχών και την προστασία της περιουσίας των πολιτών.
«Υπάρχει τεράστιο έλλειμμα διαφάνειας»
Ο Γιώργος Ηλιόπουλος ξεκίνησε την τοποθέτησή του υποστηρίζοντας ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα γύρω από τα λεγόμενα funds είναι η πλήρης έλλειψη διαφάνειας. Όπως ανέφερε, μέχρι σήμερα δεν έχει καταστεί σαφές ποιοι είναι οι πραγματικοί επενδυτές που εμφανίζονται να έχουν αποκτήσει τα κόκκινα δάνεια, ενώ, όπως είπε, δεν έχουν παρουσιαστεί όλα τα απαιτούμενα έγγραφα που να αποδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκαν οι συγκεκριμένες μεταβιβάσεις.
Ο ίδιος έκανε λόγο για μία υπόθεση που, κατά την άποψή του, δεν αφορά μόνο όσους έχουν δάνεια αλλά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, καθώς συνδέεται άμεσα με τη δημόσια περιουσία, τις κρατικές εγγυήσεις και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας.
«Πλιάτσικο στη δημόσια και ιδιωτική περιουσία»
Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, ο νομικός υποστήριξε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ένα «πλιάτσικο», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, εις βάρος τόσο της ιδιωτικής όσο και της δημόσιας περιουσίας των Ελλήνων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το πρόγραμμα «Ηρακλής», μέσω του οποίου το Ελληνικό Δημόσιο παρέχει κρατικές εγγυήσεις στις τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα ως προς την προστασία του δημοσίου συμφέροντος.
Όπως εξήγησε, οι εγγυήσεις αυτές δεσμεύουν το Ελληνικό Δημόσιο για πολλές δεκαετίες, με ορισμένες τιτλοποιήσεις να έχουν χρονικό ορίζοντα που φτάνει ακόμη και μέχρι το 2060 ή το 2080. Για τον λόγο αυτό διερωτήθηκε ποιος θα κληθεί να αναλάβει το οικονομικό βάρος εφόσον προκύψουν προβλήματα στο μέλλον.
_.
Βασ. Βιλιάρδος, 25 Φεβρουαρίου 2023
Η ληστεία της μεσαίας τάξης, όποιων δηλαδή έχουν κάποια περιουσιακά στοιχεία, από τις ελίτ, με την ανοχή εάν όχι με τη συμμετοχή των πολιτικών ελίτ, ευρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη – με την Ελλάδα να είναι ξανά το πειραματόζωο που προηγείται των άλλων χωρών λόγω των μνημονίων, στα οποία καταδικάσθηκαν οι Έλληνες από το κομματικό πελατειακό κράτος τους, με αποτέλεσμα να έχουν σκύψει οριστικά το κεφάλι, αποδεχόμενοι τα πάντα. Ειδικότερα, από εκείνη τη στιγμή που έπαψαν να αμείβονται οι Πολίτες ανάλογα με τη συμβολή τους στην παραγωγικότητα, καλύπτοντας τις ελλειμματικές αμοιβές τους με χρέη (μετά τη δεκαετία του 1980), καθώς επίσης από τότε που η παραγωγικότητα τους άρχισε να μειώνεται, ο μοναδικός τρόπος για να συνεχίσει να πλουτίζει το ανώτερο 1% του πληθυσμού, ήταν η ληστεία των υπολοίπων – ενώ κάτι ανάλογο συνέβη με τα φτωχότερα κράτη που ισοσκέλιζαν τα ελλείμματα τους με χρέη. Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, η ληστεία του δημοσίου δεν διενεργείται με τα επιτόκια των χρεών του, αλλά με το καταναγκαστικό ξεπούλημα των επιχειρήσεων του, κυρίως των κοινωφελών – σε εξευτελιστικές τιμές και με προοπτικές μεγάλης κερδοφορίας, οπότε «φορολογίας» των Πολιτών, αφού δεν μπορεί κανείς να ελέγξει τις τιμές του ηλεκτρικού, του νερού κλπ. Στα πλαίσια αυτά, δεν πρέπει να μας προξενεί εντύπωση η νέα πηγή πλουτισμού των ελίτ: η αγορά των χρεών. Από την άλλη πλευρά, όλα αυτά είναι δείγματα παρακμής της Δύσης – αφού στον υπόλοιπο πλανήτη τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά. Για να εξισορροπήσει δε τις διαφορές η Δύση, θεωρεί πως ο μοναδικός τρόπος είναι ο πόλεμος – ο οποίος έχει επίσης ξεκινήσει, από την Ουκρανία.
Ανάλυση
Στις αρχές περίπου του καλοκαιριού του 2022, είχαν δημοσιευθεί τέσσερις αποφάσεις από τα μεγαλύτερα Εφετεία της χώρας μας – με τις οποίες είχαν κρίνει ότι, οι εταιρίες διαχείρισης κόκκινων δανείων (servicers), οι οποίες διαχειρίζονταν δάνεια που μεταβιβάσθηκαν μέσω τιτλοποίησης βάσει του νόμου του 2003, αντί του νόμου του 2015, δεν μπορούσαν να προβούν σε κατασχέσεις, πλειστηριασμούς, διαταγές πληρωμής, άσκηση αγωγών κλπ. Μήνες πριν, τον Ιούλιο του 2021, είχε συμφωνήσει επίσης το πρώτο τμήμα του Αρείου Πάγου – αλλά μόνο σε επίπεδο σκεπτικού και όχι επίλυσης συγκεκριμένης διαφοράς.
Η ουσιαστική αιτία ήταν το ότι, το 2003 η Βουλή ψήφισε έναν νόμο που αφορούσε την αφορολόγητη τιτλοποίηση απαιτήσεων – με στόχο την ύπαρξη ενός πλαισίου χρηματοδότησης των επιχειρήσεων, μέσω της πώλησης των απαιτήσεων τους. Ο νόμος αυτός δεν προέβλεπε τη δυνατότητα των servicers να προβαίνουν σε πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης, όπως οι πλειστηριασμοί κλπ. – ενώ φυσικά δεν αφορούσε τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, αλλά τα κανονικά.
Αντίθετα, το 2015 η Βουλή ψήφισε έναν άλλο νόμο για τα κόκκινα δάνεια, με στόχο την προστασία των δανειοληπτών – όπου, εκτός της φορολόγησης, υπήρχε μία ειδική ρύθμιση που υποχρέωνε της τράπεζες να διαπραγματευθούν με τους δανειολήπτες, πριν την πώληση των δανείων τους.
Εν τούτοις, ο συντριπτικά μεγαλύτερος όγκος των ληξιπρόθεσμων ή κόκκινων δανείων, μεταβιβάσθηκαν με το νόμο του 2003, αντί με αυτόν του 2015 – σκόπιμα βέβαια και υστερόβουλα, αφενός μεν για φορολογικούς λόγους, αφετέρου επειδή ο νόμος του 2003 δεν υποχρέωνε την εξώδικη πρόσκληση του δανειολήπτη και του εγγυητή, πριν την πώληση του δανείου, έτσι ώστε να επιδιωχθεί ο διακανονισμός του δανείου.
Σχόλιο GMR: “λόγω μνημονίων, Aνυπαίτιοι όσοι χρωστούν τα κόκκινα δάνεια ”
_.
Αριάδνη Νούκα, 21 Σεπτεμβρίου 2024