ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ ΣΙΓΑΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.
ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.
G-M-R, 26 Οκτωβρίου 2020
ΑΝΤ1 “Καλημέρα Ελλάδα” Δευτέρα 26/10/2020 ώρα 8:30:
(Αν κάποιος αναγνώστης βρει το video παρακαλούμε να μας το στείλει)
Ο υποναύαρχος εα Στ.Φενέκος είπε πως ο Ερντογάν δεν θέλει ούτε πόλεμο ούτε θερμό επεισόδιο και πως αν δεν αποκτήσουμε ΣΤΗΡΙΞΗ από ΕΕ-ΗΠΑ η συμμαχία με Γαλλία είναι μονόδρομος.
Ωραία ανάλυση. Προ καιρού Τουρκικό πολεμικό πλοίο επιχείρησε να εμβολίσει Ελληνικό και ο έμπειρος Έλληνας Κυβερνήτης γύρισε τούμπα την κατάσταση και εμβόλισε αυτός το Τουρκικό. Πως δεν τα βλέπει αυτά και άλλα πολλά και ξεχνά και τα Ίμια και την Κύπρο και όλες τις παραβιάσεις κυριαρχίας (εναέριας κλπ) ο Υποναύαρχος εα;
Πώς προσδοκά αντιμετώπιση της Τουρκικής επιθετικότητας με παρακαλετά σε ξένες δυνάμεις, αγνοώντας, πως Ελληνική Οικονομία και Βουλή είναι υποταγμένες στην Χρεοκρατία;
Αλλά,…, μήπως είναι ο μόνος,…;
G-M-R-, 17 Οκτωβρίου 2020
Μεταφέρουμε εδώ σχόλια (“που δεν χώρεσαν”) επί αναρτήσεων του κ. Σταύρου Μαυρουδέα στην ιστοσελίδα του. Οι σχολιαζόμενες αναρτήσεις αφορούν τα θέματα, “Πρωτοβουλία στήριξης της κοινής έκκλησης για την ειρήνη σε Ελλάδα και Τουρκία” και “Η Δίκη της Χρυσής Αυγής & η πάλη κατά του φασισμού” – Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2020, 6μμ, Ανοιχτό Θέατρο Σάρας Μαρκόπουλου”
——————————————————
———- Forwarded message ———
Από: Γεώργιος Γρυμπογιάννης <g—.g—–is@——-.com>
Date: Σάβ, 3 Οκτ 2020, 10:51
Subject: Πρόβλημα σε ανάρτηση σχολιων
To: Stravros Mavroudeas <s——@—.gr>
• Stavros Mavroudeas σε 02/10/2020 στις 9:19 πμ
• Δεν το συλλαμβάνω το σχόλιο σου Νίκο.
• Μου αρέσει!
• Απάντηση
• g—.g—–is@——-.com σε 03/10/2020 στις 9:35 πμ
• Το σχόλιό σας περιμένει έγκριση
• Αγαπητέ Σταύρο Μαυρουδέα, στην ανάρτηση για την δίκη της Χρυσής Αυγής έβαλα δύο φορές σχόλιο με το ερώτημα, συνοπτικά το περιγράφω εδώ, τι θα κάνουμε μόλις το δικαστήριο καταλογίσει ευθύνες «σε κάνα δυο» αρνούμενοι να δεχθεί την ύπαρξη συμμορίας (διότι «κοινοβουλευτικές συμμορίες δεν υπάρχουν, ούτε μνημονιακές ούτε άλλες»). Το σχόλιο δεν αναρτήθηκε. Επίσης δεν αναρτήθηκε το παρακάτω σχόλιο επί του ανωτέρω αρθρου:
• g—.g—–is@——-.com σε 02/10/2020 στις 10:15 πμ
• Το σχόλιό σας περιμένει έγκριση
• ΕΙΡΗΝΗ!ΕΙΡΗΝΗ!
• Με 329 υποστηρικτές πολλά θα μπορούσαν να γίνουν(*) για να βάλουμε στην πάντα τα κυβερνοεμπόδια (+μμε-πολιτικοδικαστική διαπλοκή-κεδε-γσεε, τον «Τι κι αν είναι κατοχή» αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτισμό δηλαδή).
• Επιλέγετε, και συ αγαπητέ Σταύρο, 329 Ή, 329+;;;
– Από το ΒΙΠΕΡ614/ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΥΡΟΣ 1976 «Ανθρώπινος λόγος» (του ΡΟΖΕ ΓΚΑΡΩΝΤΥ 31 Δεκεμβρίου 1974):
” Αλλά η αυτοδιαχείριση, δηλαδή η διαχείριση από τη βάση δεν περιορίζεται μόνο σ΄ ένα σύστημα συνεταιρισμών: είναι μιά έννοια για την κοινωνία γενικά, στην οποία κάθε άτομο γίνεται κέντρο πρωτοβουλίας, δημιουργίας και ευθύνης σε όλους τους τομείς: της οικονομίας, της πολιτικής, της κουλτούρας. Η έννοια αυτή δεν είναι ούτε ατομικιστική, ούτε ολοκληρωτική, αλλά βασίζεται, για όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες, στις κοινότητες της βάσης.
Στον πολιτικό τομέα η Κομμούνα του Παρισιού έδωσε ένα τέτοιο παράδειγμα δημιουργώντας μιά κυβέρνηση « γ ι ά τον λαό και από τον λ α ό », χωρίς τη μεσολάβηση, την αντιπροσώπευση της εξουσίας, την αλλοτρίωση, από ένα κοινοβούλιο ή ένα κόμμα. Όλα τα μέτρα της εμπνέονται από τρείς βασικές αρχές:
1.- Άμεση δημοκρατία, δηλαδή όχι μεταφορά της εξουσίας στο όνομα μιάς δήθεν αντιπροσωπευτικής εξουσίας ή παροχής πληρεξουσιότητας «εν λευκώ» από τη βάση, αλλά πραγματικής κατανομής της εξουσίας στη βάση.
2.- Οικονομική αυτοδιαχείριση, δηλαδή ίδρυση οργανισμών που να μην είναι ούτε ιδιωτικοί ούτε κρατικοί, αλλά να τους διαχειρίζονται ακριβώς εκείνοι που τους χρησιμοποιούν συγκεντρωμένοι σε κοινότητες βάσης.
3.- Πολιτική ομοσπονδία που τείνει να υποκαταστήσει τον γιγαντισμό των συγκεντρωτικών εθνικών κρατών με ενότητες σε ανθρώπινη κλίμακα.
Αυτή την Κομμούνα του Παρισιού ο Μάρξ και αργότερα ο Λένιν τη θεωρούσαν σαν την πρώτη «σοσιαλιστική δημοκρατία», ενώ η «δικτατορία του προλεταριάτου» είναι η μορφή που παίρνει αναγκαστικά η σοσιαλιστική δημοκρατία, όταν αντιμετωπίζει αντεπαναστατική επίθεση τόσο από το εξωτερικό όσο και από το εσωτερικό. …
… Η αυτοδιαχείριση δεν πρέπει να συγχέεται με τον συνεργατισμό του Προυντόν, πρώτα – πρώτα γιατί δεν είναι μόνο μιά καινούργια μορφή οργάνωσης και διεύθυνσης της επιχείρησης. Γιατί η δ ι α χ ε ί ρ ι σ η , είτε είναι α υ τ ο διαχείριση από τους ίδιους τους εργαζόμενους, είτε ε τ ε ρ ο διαχείριση (από έναν εργοδότη, ή από μια γενική καπιταλιστική διεύθυνση, ή από μιά συγκεντρωτική κρατική διεύθυνση, όπως γίνεται στο σοβιετικό πρότυπο) δεν αφορά παρά μόνο τα μ έ σ α.
Η α υ τ ο δ ι α χ ε ί ρ ι σ η τ ω ν μ έ σ ω ν όμως δεν έχει πλήρες νόημα παρά μόνο σε μιά κοινωνία βασιζόμενη στον α υ τ ο κ α θ ο ρ ι σ μ ό τ ω ν σ κ ο π ώ ν .
Το βασικό πρόβλημα είναι να γίνεται η εκλογή των σκοπών από την κοινωνία συνολικά ξ ε κ ι ν ώ ν τ α ς α π ό τ η β ά σ η, και όχι να γίνεται «από πάνω», στο όνομα μιας απόλυτης γνώσης που ισχυρίζεται ότι έχει για βάση της είτε μιά θρησκευτική αποκάλυψη, είτε έναν αιώνιο ορθό λόγο, είτε μιάν «επιστήμη» προσκομιζόμενη στη βάση «από έξω». “
– Η G-M-R επισημαίνει: Το ζήτημα της δημοκρατίας στα επαναστατικά κόμματα περιλαμβάνει την αντανάκλαση της κοινωνικής κάθε φορά δημοκρατίας εντός των επαναστατικών κομμάτων, δηλαδή, κατά πόσον οι δημοκρατικά αναπτυσσόμενες και πραγματοποιούμενες κοινωνικές θεματολογίες και πρώτα πρώτα οι θεματολογίες των χώρων εργασίας, βρίσκουν ισόρροπη και προωθητική βέβαια δημοκρατική μεταχείριση εντός των κομμάτων.
Επίσης:
Αξίζουν οι απόψεις του Γκράμσι στο βιβλίο του «τα εργοστασιακά συμβούλια και το κράτος της εργατικής τάξης» εκδόσεις ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ Αντονιο Γκράμσι Τόμος Δ, για τα εργοστασιακά συμβούλια (ουσιαστική-σε βάθος ανάληψη αυτοδιαχειριζόμενων εργατικών πρωτοβουλιών στον οικονομικό τομέα): σελ. 91-92 «Ξεκινώντας τώρα από αυτό το κύτταρο, δηλαδή από το εργοστάσιο που το βλέπει σαν ενότητα, σαν πράξη δημιουργίας ενός ορισμένου προϊόντος, φτάνει ο εργάτης στην κατανόηση μιας ολοένα και πιο πλατειάς ενότητας, μέχρι το έθνος, που είναι στο σύνολό του ένας γιγαντιαίος μηχανισμός παραγωγής που χαρακτηρίζεται από τις εξαγωγές και τις εισαγωγές του, δηλαδή από το σύνολο του πλούτου που ανταλλάσσει με ένα ισοδύναμο σύνολο πλούτου που προέρχεται από όλα τα μέρη του κόσμου, από τους πολυάριθμους άλλους γιγαντιαίους μηχανισμούς παραγωγής στους οποίους είναι διαιρεμένος ο κόσμος.Άρα ο εργάτης είναι παραγωγός, επειδή απόχτησε συνείδηση της λειτουργίας του μέσα στην παραγωγική διαδικασία και σε όλους τους αναβαθμούς της: από το εργοστάσιο ως το έθνος και ως τον κόσμο.».
…και ουκ έστιν αριθμός
Υπό κατασκευή, Σε εξέλιξη
G-M-R, 5 Ιουλίου 2020
Δύο σχετικες αναφορές :
– Από το ΒΙΠΕΡ614/ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΥΡΟΣ 1976 «Ανθρώπινος λόγος» (του ΡΟΖΕ ΓΚΑΡΩΝΤΥ 31 Δεκεμβρίου 1974):
Αλλά η αυτοδιαχείριση, δηλαδή η διαχείριση από τη βάση δεν περιορίζεται μόνο σ΄ ένα σύστημα συνεταιρισμών: είναι μιά έννοια για την κοινωνία γενικά, στην οποία κάθε άτομο γίνεται κέντρο πρωτοβουλίας, δημιουργίας και ευθύνης σε όλους τους τομείς: της οικονομίας, της πολιτικής, της κουλτούρας. Η έννοια αυτή δεν είναι ούτε ατομικιστική, ούτε ολοκληρωτική, αλλά βασίζεται, για όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες, στις κοινότητες της βάσης.
Στον πολιτικό τομέα η Κομμούνα του Παρισιού έδωσε ένα τέτοιο παράδειγμα δημιουργώντας μιά κυβέρνηση «γ ι ά τον λαό και από τον λ α ό », χωρίς τη μεσολάβηση, την αντιπροσώπευση της εξουσίας, την αλλοτρίωση, από ένα κοινοβούλιο ή ένα κόμμα. Όλα τα μέτρα της εμπνέονται από τρείς βασικές αρχές:
1. – Άμεση δημοκρατία, δηλαδή όχι μεταφορά της εξουσίας στο όνομα μιας δήθεν αντιπροσωπευτικής εξουσίας ή παροχής πληρεξουσιότητας «εν λευκώ» από τη βάση, αλλά πραγματικής κατανομής της εξουσίας στη βάση.
2. – Οικονομική αυτοδιαχείριση, δηλαδή ίδρυση οργανισμών που να μην είναι ούτε ιδιωτικοί ούτε κρατικοί, αλλά να τους διαχειρίζονται ακριβώς εκείνοι που τους χρησιμοποιούν συγκεντρωμένοι σε κοινότητες βάσης.
3. – Πολιτική ομοσπονδία που τείνει να υποκαταστήσει τον γιγαντισμό των συγκεντρωτικών εθνικών κρατών με ενότητες σε ανθρώπινη κλίμακα.
Αυτή την Κομμούνα του Παρισιού ο Μάρξ και αργότερα ο Λένιν τη θεωρούσαν σαν την πρώτη «σοσιαλιστική δημοκρατία», ενώ η «δικτατορία του προλεταριάτου» είναι η μορφή που παίρνει αναγκαστικά η σοσιαλιστική δημοκρατία, όταν αντιμετωπίζει αντεπαναστατική επίθεση τόσο από το εξωτερικό όσο και από το εσωτερικό. …
… Η αυτοδιαχείριση δεν πρέπει να συγχέεται με τον συνεργατισμό του Προυντόν, πρώτα – πρώτα γιατί δεν είναι μόνο μιά καινούργια μορφή οργάνωσης και διεύθυνσης της επιχείρησης. Γιατί η δ ι α χ ε ί ρ ι σ η , είτε είναι α υ τ ο διαχείριση από τους ίδιους τους εργαζόμενους, είτε ε τ ε ρ ο διαχείριση (από έναν εργοδότη, ή από μια γενική καπιταλιστική διεύθυνση, ή από μιά συγκεντρωτική κρατική διεύθυνση, όπως γίνεται στο σοβιετικό πρότυπο) δεν αφορά παρά μόνο τα μ έ σ α.
Η α υ τ ο δ ι α χ ε ί ρ ι σ η τ ω ν μ έ σ ω ν όμως δεν έχει πλήρες νόημα παρά μόνο σε μιά κοινωνία βασιζόμενη στον α υ τ ο κ α θ ο ρ ι σ μ ό τ ω ν σ κ ο π ώ ν .
Το βασικό πρόβλημα είναι να γίνεται η εκλογή των σκοπών από την κοινωνία συνολικά ξ ε κ ι ν ώ ν τ α ς α π ό τ η β ά σ η, και όχι να γίνεται «από πάνω», στο όνομα μιας απόλυτης γνώσης που ισχυρίζεται ότι έχει για βάση της είτε μιά θρησκευτική αποκάλυψη, είτε έναν αιώνιο ορθό λόγο, είτε μιάν «επιστήμη» προσκομιζόμενη στη βάση «από έξω».
- Το ζήτημα της δημοκρατίας στα επαναστατικά κόμματα περιλαμβάνει την αντανάκλαση της κοινωνικής κάθε φορά δημοκρατίας εντός των επαναστατικών κομμάτων, δηλαδή, κατά πόσον οι δημοκρατικά αναπτυσσόμενες και πραγματοποιούμενες κοινωνικές θεματολογίες και πρώτα πρώτα οι θεματολογίες των χώρων εργασίας, βρίσκουν ισόρροπη και προωθητική βέβαια δημοκρατική μεταχείριση εντός των κομμάτων.
Αξίζουν οι απόψεις του Γκράμσι στο βιβλίο του «τα εργοστασιακά συμβούλια και το κράτος της εργατικής τάξης» εκδόσεις ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ Αντονιο Γκράμσι Τόμος Δ, για τα εργοστασιακά συμβούλια (ουσιαστική-σε βάθος ανάληψη αυτοδιαχειριζόμενων εργατικών πρωτοβουλιών στον οικονομικό τομέα): σελ. 91-92 «Ξεκινώντας τώρα από αυτό το κύτταρο, δηλαδή από το εργοστάσιο που το βλέπει σαν ενότητα, σαν πράξη δημιουργίας ενός ορισμένου προϊόντος, φτάνει ο εργάτης στην κατανόηση μιας ολοένα και πιο πλατειάς ενότητας, μέχρι το έθνος, που είναι στο σύνολό του ένας γιγαντιαίος μηχανισμός παραγωγής που χαρακτηρίζεται από τις εξαγωγές και τις εισαγωγές του, δηλαδή από το σύνολο του πλούτου που ανταλλάσσει με ένα ισοδύναμο σύνολο πλούτου που προέρχεται από όλα τα μέρη του κόσμου, από τους πολυάριθμους άλλους γιγαντιαίους μηχανισμούς παραγωγής στους οποίους είναι διαιρεμένος ο κόσμος. Άρα ο εργάτης είναι παραγωγός, επειδή απόχτησε συνείδηση της λειτουργίας του μέσα στην παραγωγική διαδικασία και σε όλους τους αναβαθμούς της: από το εργοστάσιο ως το έθνος και ως τον κόσμο.».
ΚΛΕΙΔΙ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ:
Από οικονομικοδικαιϊκής άποψης με βάση τα σημερινά παγκόσμια δεδομένα (διότι τα προβλήματα κοινωνίας και φύσης δεν έχουν τέλος), ο ασφαλέστερος τρόπος πλησιάσματος της Δημοκρατίας, είναι η προώθηση της ιδέας (ως πολιτική άποψη) της εφαρμογής της ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ.
Χωρίς αυτό το προ-απαιτούμενο, οποιαδήποτε αναφορά σε Δημοκρατία, εξυπηρετεί (αντικειμενικά) την ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ, της διαιώνισης της “εγγενούς ανισότητας των μερών”(*).
Ταυτόχρονα, η πολιτική συμμαχία υπέρ της ΠΛΗΡΟΥΣ απασχόλησης (που πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν πως “Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ, ως εκβιαστικό εργοδοτικοκυβερνητικό όπλο κατά του αντιμνημονιακού λαού, που κατηγορείται από διανοούμενους για “καναπέ”), ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ”, άρα, ας οργανωθούν οι διανοούμενοι για να ακολουθήσει και ο λαός που επανειλημμένα ΜΟΝΑΧΟΣ ξεσηκώθηκε, 2011-2014 + δημοψήφισμα 2015 και ΕΛΛΕΙΨΕΙ οργάνωσης ηττήθηκε), μεταφέρει σε ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ, την διαμάχη για τα “επέκεινα”(**), εξουδετερώνοντας και τις νεοφιλελεύθερες, μετανεωτερικές, “πατριωτικές” (με πρόσδεση στο άρμα των εγχώριων και εξωχώριων ισχυρών/όχι λαών και στο αντιπροσωπευτικοκοινοβουλευτικό τους εποικοδόμημα), “κομμουνιστικές ” (με πρόσδεση στον αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτισμό) δηθενιές.
Η ΜΟΝΗ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΛΑΪΚΗ ΑΠΟΔΟΧΗ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΣΤΟΧΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΤΩΠΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.
(*) βλέπετε σχόλια επί διακινούμενων απόψεων:
https://greek-market-research.com/article/i-aristera-os-therapainida-tis-diethnoys-ton-agoron/
(**) τις πέραν του άμεσου προβλήματος “ιδεολογικές” διαφορές, διαφορές που τρέφουν ποικιλοτρόπως σε βαρος, των μη απασχολούμενων, των υποαπασχολούμενων, των απασχολούμενων και εκμεταλλευομένων, ΟΛΟΥΣ τους ατομικούς, κομματικούς, εν πάσει περιπτώσει, αντιπροσωποκοινοβουλευτικούς (εγγενώς αντι-δημοκρατικούς) εγωισμούς.
G-M-R , 19 Ιουνίου 2020
“Ανήκω στο 62% του «όχι» που ρισκάρισε πιστεύοντας στην αντίσταση απέναντι στην εισβολή και την κατοχή. Φοβούμαι ότι αυτοί που έπρεπε να το διαχειριστούν αυτό το «όχι” δεν πίστευαν στην αντίσταση αυτή. Όσον αφορά τις εξόδους, για κάθε έξοδο, αρχίζοντας από αυτήν του Μεσολογγίου, χρειάζεται καρδιά αλλά και μυαλό, φαντασία και ρεαλισμό και ακόμα πραγματική και όχι ρητορική προετοιμασία τόσο των αναγκαίων διεθνών και εσωτερικών συμμαχιών, όσο και του λαού.”
Ολόκληρη η συνέντευξη του συνημμένου link έχει διαχρονική αξία.
G-M-R, 27 Μαίου 2020
Κάθε “ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ” ιδιοτέλεια, απάτη, ανεπάρκεια, εγωκεντρισμός (εγωκεντρισμός στην “καλύτερη”), συνοδεύεται από τις απαραίτητες μεγαλοστομίες, περί σωτηρίας των προβάτων (δλδ του λαού, των υποζυγίων) από την προδιαγεγραμμένη ετήσια Πασχαλιάτικη [ δηλαδή προς υπεράσπιση/στο όνομα, των ιερών και οσίων (tina/Καtina) του ΚΡΑΤΟΥΣ(1) του ΚΡΑΤΟΥΣ(2) (με την ευγενική συνδρομή οργανωμένων δυνάμεων, όπως ενδεικτικά “ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ“, “ΚΥΚΛΟΣ ΙΔΕΩΝ“, κλπ) ] σφαγή (ανεργία, ψυχολογική & σωματική βία, ληστεία δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, μισθό δουλείας, αιώνια χρεοκρατία, μετατροπή αυτεξούσιου έθνους σε αποικία Χρεοκρατίας και παγκοσμιοποιημένο προτεκτοράτο, γενοκτονία σε εξέλιξη).
Πως θα διακρίνουμε τους”αντιμνημονιακούς” από τους έστω επί μέρους (σε ένα θεματικό πεδίο που να αφορά πχ Οικονομία, Δικαιοσύνη, Γεωπολιτική, κλπ) ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥΣ;
Η διάκριση γίνεται από :
1) – Δεδηλωμένες Αρχές:
π.χ.
(α) — Scripta Manent – Ρήγας Βελεστινλής: Τα δίκαια του ανθρώπου
(β) — Scripta Manent – Αντόνιο Γκράμσι: Αδιάφοροι
(γ) — ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Ή ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ;
(δ) — “δ.ά.δ.α.” Δημοκρατίας-Αλληλεγγύης-Δικαιοσύνης-Ανιδιοτέλειας.
2) – Τεκμηριώσεις -Αναλύσεις-Καταγγελίες-Προτάσεις (ενδεικτικά “ευχές Ανάστασης – Πάσχα 2020“)-δράσεις, ΟΜΩΣ τέτοιες, που και να υπακούουν σε (συσχετισμός με) ΑΡΧΕΣ και να επιβεβαιώνεται αυτός ο συσχετισμός (αρχών-τεκμηριώσεων/αναλύσεων/καταγγελιών-προτάσεων-δράσεων).
3) – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ (ή όχι;) ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ-ΑΝΑΓΕΝΝΗΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ (πχ Η ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΕ ΠΡΑΞΗ) ΜΕ ΑΡΧΕΣ-ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ-ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ και με αγωνιστικό/δικαιϊκό/πολιτικό τριπλοσυνδυασμό, ενώπιος-ενωπίω κατά των υπαιτίων, μέσα στο θεματικό τους γήπεδο (ιερά και όσια αυτοί ΙΕΡΑ και ΟΣΙΑ εμείς), από το πεζοδρόμιο μέχρι και διεθνώς.
4) – Τα παραπάνω οδηγούν, με προτεραιότητα τον ειρηνικό τρόπο(3) σε Δημοκρατικά (και όχι αντιπροσωπευτικά κομμάτων-σχημάτων) οργανωμένη Συντακτική Εθνοσυνέλευση.
Ερώτηση (G–M–R) επί των ανωτέρω:
Υπάρχει ΠΛΕΟΝ ΕΛΠΙΔΑ για ΕΙΡΗΝΙΚΗ αντιστασιακή-απελευθερωτική-αναγεννητική ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ, έτσι όπως ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ αλλά επαρκώς πειστικά (δεκτές προς συζήτηση οι απόψεις σας, αλλά και οι δικές σας προτάσεις) την περιγράφει η ενδεικτική ΣΥΝΕΡΓΕΙΑΚΗ πρόταση παραπάνω στο (2) ;
Ναι, υπάρχει μέσα στο ΕΔΩ “Με κράτος χτισμένο στην άμμο δεν επιβιώνεις” κατά Κλαούζεβιτς “ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΟ” ΗΘΟΣ και ειδικότερα στον παρακάτω επίλογο (μέσα από τον αμέσως πιο πάνω σύνδεσμο), ΒΑΣΕΙ του οποίου καλούμαστε “σύντομα και δραστικά” , να εφαρμόσουμε την ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΕ ΠΡΑΞΗ και όχι να παρέχουμε ΕΠΙΦΑΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ («δημοκρατικός διάλογος» μεταξύ υπαιτίων και λαού) στους ΥΠΑΙΤΙΟΥΣ της “… ιδιόμορφης εξάρτησης από ξένα κέντρα”, που “Φορείς της είναι κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτοι τεχνοκράτες, κερδοσκόποι και υπάλληλοι ηγεμονικών κρατών.”.
“Έχουμε ανάγκη μια ειρηνική πολιτική επανάσταση ολικής επαναφοράς των νεοελλήνων σε τροχιά εθνικής και κοινωνικής ανάκαμψης. Είναι τόσο αναγκαία όσο και δύσκολη. Απαιτείται περίσκεψη και επίγνωση του ελλείμματος αξιόπιστων πολιτικών προϋποθέσεων άσκησης εξουσίας που θα διαφυλάττει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική κυριαρχία. Απαιτείται επίγνωση του γεγονότος ότι, πλέον, η Ελλάδα και μετά τα μνημόνια συνεχίζει σε μεγάλο βαθμό να ελέγχεται από την πιο εξεζητημένη και πιο επιτυχημένη μορφή μεταμοντέρνας κατοχής.“.
Ναι, υπάρχει μέσα στα Scripta Manent https://greek-market-research.com/article/scripta-manent/ του Λουκά Αξελού και την διαχρονική ΠΑΡΟΥΣΙΑ του Λαοκράτη Βάσση ( Λαοκράτης Βάσσης: Δέκα Παρατηρήσεις για τις Πρέσπες ).
Ναι, υπάρχει στην μνημειώδη εργασία του Γεωργίου Σκλαβούνου “Εθνική Ταυτότητα ή Εθνική Συνείδηση;” https://greek-market-research.com/clink/ethniki-taytotita-i-ethniki-syneidisi/ .
Ναι, υπάρχει μέσα στην Ελληνική Ψυχή Ελλήνων https://inzone.gr/572015to-elliniko-dimopsifisma-pou-sintarakse-tin-europi/ και Ελληνίδων https://greek-market-research.com/article/ektakto-epeisodio-me-papoylia-ierony/ .
Ναι, υπάρχει στις παρακαταθήκες της Αλίκης Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου και του Αριστόβουλου Μάνεση https://greek-market-research.com/article/kataktimenos-nomikos-politismos/.
Ναι, υπάρχει στην ψυχωμένη αντίσταση-παραίτηση του Θέμου Στοφορόπουλου (μαζί με Μιχάλη Δούντα και Δημήτρη Σέρμπο) (βλ. και TAG «ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ»)
Ναι, υπάρχει εδώ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ: Η ΔΙΠΛΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ 1821 Γεωργίου Μουρέλου 25-3–1978 https://greek-market-research.com/article/16390/
Ναι, υπάρχει εδώ, Τα μεγάλα «επίδικα» του εορτασμού της διακοσιοστής επετείου του ΄21 του Λαοκράτη Βάσση https://greek-market-research.com/article/ta-megala-epidika-toy-eortasmoy-tis-diakosiostis-epeteioy-toy-21/
Ναι, υπάρχει εδώ, Ρήγας, ο Πατέρας της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, του Λουκά Αξελού https://greek-market-research.com/article/rigas-o-pateras-tis-ellinikis-anexartisias/
——————————————————————
ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ
(1) = ισχύς, δύναμη.
(2) = η ανώτατη πολιτική εξουσία που ασκείται μέσω των διοικητικών οργάνων και υπηρεσιών σε ένα σύνολο ανθρώπων μιας συγκεκριμένης εδαφικής έκτασης. (Σημειώνουμε εκ μέρους της G-M-R την ετεροβαρή υπέρ του Κράτους του ΚΡΑΤΟΥΣ, ας είναι και ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, εμμονή σοβαρότατων επιστημόνων και δημοσιολογούντων, όπως του κου Π. Ηφαιστου και της πλειοψηφίας των αρθρογράφων του SL-press).
(3) Ειρηνικός όμως τρόπος δεν πρόκειται να υπάρξει (ούτε φυσικά οποιοσδήποτε άλλος τρόπος) αν οι υπαίτιοι των Μνημονίων ΔΕΝ πειστούν, πως το αντί-μνημονιακό μέτωπο, είναι ΤΟΣΟ ισχυρό, ούτως ώστε να ΜΠΟΡΕΙ να τους βάλει στην πάντα, είτε με το καλό είτε με το κακό.
Μόνος τρόπος λοιπόν, να γίνει ΤΟΣΟ ισχυρό το αντί-μνημονιακό μέτωπο είναι μια αντιστασιακή-απελευθερωτική-αναγεννητική συνέργεια, δημοκρατικά οργανωμένη, και ως είναι ευνόητο, σε καμμία περίπτωση μια κολεγιά κομμάτων βουρ για τη Βουλή, γιατί τότε δεν θα πρόκειται για μετάβαση σε Συντακτική Εθνοσυνέλευση, αλλά για ενσωμάτωση των προσδοκιών του λαού σε Παρασυνταγματική Δικτατορία του “τι κι αν είναι Κατοχή” Αντιπροσωπευτικού Κοινοβουλευτισμού και Ευρωκοινοβουλευτισμού.
Σχόλιο GMR: Η πιο κάτω επιστολή εστάλη το Μ. Σάββατο από την ιστοσελίδα μας ως ευχές για το Άγιον Πάσχα.
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
._
GMR, 18 Απριλίου 2020
Σεβαστοί Επιστήμονες, Αρθρογράφοι φιλοξενούμενοι στην GMR, εκπρόσωποι φορέων, λοιποί συναγωνιστές,
κ.κ.
Toussaint E.,Wills Κ., Αξελέ Λ., Βάσση Λ., Βατικιώτη Λ., Βέργο Κ., Βιδάλη Σ., Βολουδάκη Γ., Γεννηματά Παν. , Γεριτσίδου Τ., Γρίβα Κ.,Δελιβάνη Μ., Δημητρόπουλε Α., Δίκτυο Ιθάκη, Ηφαιστε Π., Θεοδωράκη Μ.,Θεοδωρόπουλε Σαρ., Θράξ, Ιγγλέση Ν., Ιωαννίδη Θ., Ιωαννίδη Ι., Καλτσώνη Δ., Καρατουλιώτη Ν., Καρούσο Δ., Κασιμάτη Γ., Κόκκα Γ., Κόλμερ Κ., Κόλμερ Κ., Κουμαρέλα Ο., Κυπριώτη Δ., Κώνστα Α., Κωνσταντακόπουλε Δ., Κωνσταντοπούλου Ζ., Λαβδιώτη Σ., Λαπαβίτσα Κ., Μαντατοφόρε Κ., Μαριόλη Θ., Μαυροειδή Π., Μαυρουδέα Στ., Μηλιαράκη Πετ., Μπέζα Ζ., Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μ., Παναγιωτόπουλε Δ., Παπαευσταθίου Β., Παπαντωνίου Α., Παπουλή Κ., Ρινάλντι Ρ., Σαλεμή Χ., Σκλαβούνε Γ., Σμυρλή Σ., Σπαθάτου, Στάλια Σ., Στραβελάκη Ν., Τόλιο Ι., Τριανταφυλλόπουλε Γ., Τυλιγάδα Ο., Φιλιππίδη Η., Χαλυβόπουλε Δ., Χάχαλη Α.
Σας ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.
Αντί ευχετήριας κάρτας σας στέλνουμε το “ευχετήριο” άρθρο του αγαπητού κ. Γεωργίου Σκλαβούνου, μαζί με την Πρόταση μας την οποία συνδέσαμε στο FB του κ. Σπ. Στάλια (και στο εδώ σχόλιο μας) και με κάθε άλλη συν-αγωνιστική πρόταση-στάση.
Με εκτίμηση
G-M-R